Jongerencentrum Om Shanti: hoe Landsmeer vijftig jaar lang een eigen hippiewereld had

Door Marcel van Stigt 

Het gebeurde allemaal in het pand aan het Zuideinde waarin nu restaurant De Pepermolen is gevestigd. Het was het voormalige gemeentehuis en toen de eerste verdieping vrij kwam opende dat nieuwe wegen voor jongeren die – net als nu – graag een eigen plek wilden. Voorheen kwamen ze samen in een schuurtje dat als jeugdhonk ‘No Name’ diende, maar nu kregen ze de beschikking over een heus jongerencentrum. Dat kreeg als naam ‘Om Shanti’, Sanskriet voor ‘Ik breng u vrede’.  

Hippiejaren

De naam paste geheel bij de tijdsgeest. Het was 1973, de hippiejaren waren aangebroken onder het motto ‘Make Peace, Not War’, iets waar enkele huidige wereldleiders nog iets van zouden kunnen leren, en Landsmeer deed volop mee. Onder toeziend oog van jongerenwerker Waldo Stil richtten de jongeren hun nieuwe plek zelf in. Lard: “In die tijd waren meer mensen bereid iets te doen zonder hun hand op te steken. We richtten een stichting op met een bestuur.” 

Kleurige kleden

Oude bankstellen werden naar boven gesleept en kleurige kleden op de vloer maakten het interieur af. De bar werd met eigen krachten gerund. Geen bier, wel thee en frisdrank; met een hijskraan werden kratten langs de achtergevel naar boven getakeld. Blowen was in die tijd populair, maar dat gebeurde conform de regels buiten, op de stoep van de kerk naast het pand. De huur werd betaald van de gemeentelijke subsidie. In de tuin werden thee, appelsap, perensap en mandarijnen geserveerd.  

Lard: “Het was een open soos voor de alternatieve jeugd en we draaiden zelf plaatjes. Lekkere muziek van onder andere Pink Floyd. We draaiden films, zoals ‘Easy Rider’, en op de muur vertoonden we de toen gangbare vloeistofprojecties.” 

Het ging er vredelievend aan toe. Er hoefde ook geen uitsmijter voor de deur te staan, wat tegenwoordig bijna ondenkbaar zou zijn.  

‘De wildste verhalen’

Naar buiten toe wekte Om Shanti echter een andere indruk. Haijo van der Werf: “De wildste verhalen gingen in de rondte. Er heeft wel eens een jongen met lange haren en een ontbloot bovenlijf in het zicht gestaan. En dus werd er gezegd dat er bij Om Shanti naakte meiden zouden zitten. Een buurtbewoner heeft wel eens ‘heroïnespuiten’ in de tuin zien liggen. Maar dat waren ecolinespuitjes. Die gebruikten we voor onze vloeistofprojecties.” 

Eerste concert Drukwerk

Een nieuwe dimensie was het uitnodigen van bands om op te treden. “Dat was onze grote kracht", herinnert Flip Knibbe zich. “De optredens stonden zelfs in muziekkrant Oor aangekondigd. Drukwerk heeft ook nog bij ons opgetreden. Het was hun eerste concert nadat ze ‘Je loog tegen mij’ hadden uitgebracht, dat een enorme hit zou worden.” 

Een grote brand in het aanpalende etablissement De Driesprong zorgde op 29 mei 1973 voor een noodgedwongen verhuizing; Om Shanti had flinke schade opgelopen. Gelukkig waren Waldo en Marina Stil zo aardig om hun huis tijdelijk om te dopen tot jongerencentrum.  

Interesse liep terug

Op 30 augustus 1974 werd Om Shanti feestelijk heropend. De activiteiten werden vrolijk voortgezet, het vijftigjarig bestaan zou nog uitgebreid worden gevierd, totdat de klad erin kwam. De interesse liep terug en Om Shanti werd gesloten. Mooie herinneringen resteren.  

“Maar hieruit is wel de Beatnacht ontstaan", aldus Flip Knibbe. “Daar heerst dan weer het oude Om Shanti-gevoel.”