Trouwe krantenbezorger Henk Kok (80) stopt na 21 jaar

Door Marcel van Stigt

Van de Fuutstraat tot de Weegbreesingel, van de Lisstraat tot het Hondsdraflaantje en van de Tormentilstraat tot de Violierweg. Tientallen bewoners zullen nu een beetje van de rel zijn. Bij hun ochtendkrant vonden ze namelijk een stencil op de deurmat met een onheilspellende boodschap: afzender Henk Kok kondigt daarin aan dat hij gaat stoppen als bezorger. Het blijkt in te slaan als de spreekwoordelijke bom. 

Het is ook alleszins te begrijpen. Want wie zich op een krant abonneert, wil die ook op tijd ontvangen. Maar dat is tegenwoordig lang niet meer vanzelfsprekend. Kranten worden zelfs ook wel eens te laat of zelfs helemaal niet bezorgd. Naast zorgpersoneel, docenten, monteurs en buschauffeurs bestaat er immers ook een tekort aan krantenbezorgers. 

Werkethiek

Op Henk Kok kun je al eenentwintig jaar rekenen. Hij is van het kaliber ‘aanpakken, gewoon goed je werk doen en nooit verzaken’. Zijn werkethiek heeft hij van huis uit meegekregen. “Mijn moeder was ziek en mijn vader was een boer met vijfentwintig koeien. Onze boerderij stond aan de Van Beekstraat. Al op mijn elfde hielp ik hem met melken, zowel vóór als na schooltijd. Dat heb ik tot mijn eenentwintigste gedaan. Het bedrijf wilde ik echter niet overnemen. ‘Volgens mij wil jij geen boer worden’, zei hij op een dag tegen me. Ik antwoordde: ‘Dat heb je goed gezien.’” 

Zijn eerste baan vond hij in een heel andere richting. Hij ging walmuren metselen in de Amsterdamse grachten, staand op een dobberend vlot. Daarna werd hij vrachtwagenchauffeur. Hij reed met trucks van negentien meter met grote regelmaat op en neer naar Stuttgart. En daarna werd hij buschauffeur, eerst voor de NZH en later voor Connexxion.  

Vervroegd met pensioen

Op zijn zestigste ging Henk Kok vervroegd met pensioen. Uitgewerkt was hij daarmee nog niet. Hij wilde geld bijverdienen en combineerde een baan als schoonmaker bij de eierhandel van de familie Goede met het bestaan van krantenbezorger. 

Dat laatste doet hij nu dus al eenentwintig jaar. Doordeweeks brengt hij ochtendkrachten rond en op zaterdag weekendkranten. Zes dagen per week staat hij om vier uur in de ochtend op, haalt zijn robuuste fiets uit zijn schuur en rijdt naar het Dorpshuis, waar de kranten klaarliggen. Hij rangschikt ze in een voor hem logische volgorde in het mandje aan zijn stuur en in de twee zijtassen en bezorgt de kranten in twee etappes. 

Authentieke barometer

Regen en storm deren hem niet, maar voordat hij aan zijn ronde begint checkt hij wel even het weer. Niet aan de hand van de Buienradar – Henk is niet in het bezit van een computer en mobiele telefoon – maar met een blik op de authentieke barometer die thuis in de hal hangt. En mocht hij niet aan regen kunnen ontkomen, dan zorgt hij ervoor dat in ieder geval de kranten droog blijven. “Als je ziet hoe papier wordt gemaakt, dat wordt één natte drabzooi, daar kun je niets mee doen. Ik stop ze dan niet zomaar in de zijtassen, want die werken bij het openen en sluiten als een trechter. Nee, ik verpak ze in Noppes-zakken.” 

Klachten over te laat of niet ontvangen kranten heeft Henk nooit gehad. Dat kan ook niet, want Henk neemt zijn taak als bezorger uiterst serieus. Wel is het hem een keer gebeurd dat hij aan het eind van de rit één krant overhield. Hij moest er even over nadenken, maar toen wist hij welk adres hij over het hoofd had gezien. Hij is meteen teruggereden; waarschijnlijk lag de abonnee nog te slapen, dus die zal er niets van hebben gemerkt.   

‘Die man met dat overhemd’

Lang niet iedereen zal Henk tijdens zijn ronde tegenkomen. Zeker niet op de vroege ochtenden. Maar hij is wel een bekende verschijning in Landsmeer. Het dorp kent hem beslist als ‘die man met dat overhemd’. Daarin gaat hij namelijk standaard gekleed, zelfs al schommelt de temperatuur rond de nul graden. Henk heeft het nooit koud. 

Nog twee weken te gaan voordat Henk zijn laatste ronde rijdt. Dan is het voor hem gewoon mooi geweest. En daarna? Nee, Henk Kok valt niet in een zwart gat. Als mantelzorger ontfermt hij zich met veel liefde over zijn vrouw Rina en dat kan hij nu met nog meer toewijding doen.