Kunstroute 2025 toont veelzijdigheid Maassluise kunstenaars

Chrit Wilshaus 

Ze deden dat door samen de letter K uit te knippen. Daarna konden alle aanwezigen Loods M binnen gaan waar het werk van 21 kunstenaars te zien was. Behalve daar konden bezoekers op nog twaalf andere locaties, verspreid over de hele stad, genieten van kunst. Zo was in Museum Maassluis kunst te zien van oud-deelnemer Gea Vermeer, die 20 maart dit jaar overleed. In 2023 had zij al afscheid genomen van de SKM (Stichting Maassluise Kunstenaars). Omdat SKM-voorzitter David van der Houwen door griep helaas verstek moest laten gaan, heette Kees de Knegt namens het SKM-bestuur iedereen welkom en las hij een tekst van Van der Houwen voor. Daarin stelde hij dat het Maassluise gemeentebestuur gelukkig doordrongen is van het belang van kunst en cultuur en met subsidies bijdraagt aan het in stand houden daarvan. “Daarnaast wil het college ook nieuwe initiatieven stimuleren.

Dan zijn ze bij ons aan het goede adres. De SMK is vorig jaar begonnen met het leggen van contacten met een breed scala aan Maassluise organisaties. Samen met hen willen we via participatieprojecten mensen bij kunst en cultuur betrekken die daar zelf niet zo snel mee in aanraking komen. Er zijn al enkele kleinschalige activiteiten uit voortgekomen.”

Totnogtoe gelukt

Volgens Kroonen is het mooi om te zien dat Loods M, dat begon als een gebouw waar iedereen iets van vond, zich echt ontwikkeld tot een plek waar mensen samenkomen en dingen ontwikkelen. “Ik denk dat die samenwerking ook onder de Maassluise kunstenaars heel groot is. Het is schitterend wat we voor een stad als Maassluis allemaal op de been kunnen brengen.” De wethouder Cultuur benadrukte dat kunst en cultuur in veel steden onder druk staat maar dat het in Maassluis totnogtoe gelukt is deze discipline buiten de bezuinigingen te houden. “We weten dat elke euro die je in kunst, cultuur of erfgoed stopt zich dubbel en dwars terugbetaalt. Alleen is dat een mooi verhaal maar heel moeilijk te kwantificeren door er een bedrag op te plakken. En dat geldt ook voor het muziekonderwijs.” Volgens het collegelid is juist goed daarin te blijven investeren met het oog op de effecten daarvan. “Op de lange termijn zou het moeten renderen in minder (jeugd)zorg. Maar ook in minder eenzaamheid.”

Foto’s

“De diversiteit aan kunstenaars was wat mij het meest opviel, toen ik voor het eerst met de Maassluise kunstenaars in aanraking kwam”, gaat Kroonen verder. Daarnaar gevraagd, zegt hij “met kunst in de breedte” best wel veel te hebben. “Foto’s vind ik heel leuk maar een mooi schilderij van Dick van Gelderen op steigerhout spreekt me ook aan.” Schilderwerken waren er ook te zien bij Stichting Henk Fortuin, sinds begin 2023 gevestigd op de zolder van restaurant Camelot. Fortuin tekende en schilderde landschappen, stillevens en abstracte mystieken, zoals ze genoemd worden.

Bombardement

Als thema was gekozen voor Henk Fortuin en de oorlog. “Die keuze had te maken met 80 jaar vrijheid in Maassluis”, verduidelijkt Willem Fortuin, voorzitter van Stichting Henk Fortuin. De schilder die eigenlijk Hein met zijn voornaam heette, was een oom van hem. “We wisten dat hij schilderijen had gemaakt van het bombardement op Rotterdam. Ook zijn we nagegaan wat hij verder nog in de oorlog heeft gedaan.” Uit een boeiend relaas daarover op de expositie van de hand van Jos van Nierop blijkt dat Fortuin een groot deel van de oorlog niet in Maassluis is geweest. Bij het bombardement op de Maasstad is hij 23 en studeert hij aan de Rotterdamse Academie, voorloper van de Willem de Kooning Academie. Als die wordt verwoest, besluit Fortuin te stoppen met zijn opleiding. In die tijd fietst hij regelmatig van zijn ouderlijk huis in Maassluis, waar hij bij zijn ouders woont, naar Rotterdam om de verwoeste stad vast te leggen.

Schilderskoffertje

Tijdens zijn academietijd raakt hij bevriend met Fritz Reuter. Die moedigt hem aan ook eens van het leven te genieten. Via de hoofdstad komt Fortuin in de oorlog in Oost-Graftdijk in de Rijp bij familie terecht. “Daar gaat hij door met schilderen. Tijdens de hongerwinter zit hij ondergedoken bij zijn broer Kees in de Nes. En ook daar schildert hij veel.” De reden van zijn onderduik, aldus neef Willem Fortuin, is dat hij niet gedwongen naar Duitsland wil om er te werken. “Maar als hij dan toch naar Duitsland zou moeten, zou hij graag zijn schilderskoffertje mee willen nemen, staat in een van de brieven te lezen die we hebben gevonden. Ik ben executeur geweest van de nalatenschap en heb ook een hoop brieven gevonden. Bijvoorbeeld de briefwisseling tussen hem en zijn ouders. Daarin wordt ook over het leven gesproken. Wat deden ze? Hoe ging het tijdens de bezetting? Uit alles blijkt dat schilderen bij hem boven alles ging.”

Op het dak

“De schetsen voor het schilderij van het bombardement op Rotterdam in mei 1940 heeft hij gemaakt staand op het dak van de kunstacademie.” Daarna gevraagd vertelt Fortuin zeker ook gezocht te hebben naar tekeningen of schilderijen van het bombardement op Maassluis in 1943. “Maar echt iets gevonden hebben we niet; het enige wat we hebben, is een werk van de achterzijde van de Govert van Wijnkade.”