Sylvia Schakelaar uit Wognum dolblij met donornier

Omdat Sylvia haar zus een Facebookpagina geopend had met een oproep voor een donornier, meldden vier mensen zich. Helaas voor Sylvia zat daar geen match tussen. “Het verhaal van vorig jaar, uit deze krant, plaatste mijn zus ook op Facebook en daar reageerde een mevrouw uit Enschede op. En net na haar een mevrouw uit Beverwijk. Lianne uit Enschede is een alleenstaande moeder van 47 jaar, heeft een zoon van 15 en was bereid voor mij één van haar nieren af te staan, zo bijzonder!”, vertelt Sylvia.

Meteen een klik

“De eerste keer dat Lianne mij benaderde, merkte ik dat ze er voor haarzelf al over uit was en dat ze dit echt wilde doen. Ik vond het ongelooflijk... werd overmand door emoties... kreeg kippenvel en moest huilen. Van het AMC kregen we de opdracht om elkaar eerst te ontmoeten. Dus gingen mijn man Eric, mijn zoon Tim en ik naar haar huis in Enschede. We waren niet op visite, want we voelden ons helemaal op ons gemak en zeer welkom bij Lianne thuis. Het leuke was dat we meteen een klik hadden. We appen elkaar bijna elke dag of facetimen, maar op zo een manier dat het niet opdringerig is. Ook zijn we van plan om samen onze ‘nier-verjaardag’ te vieren.”

Operatie

Aan een nierdonatie gaat een hele procedure vooraf. De donor krijgt meerdere gesprekken en wordt medisch onderzocht. Zo moet blijken of de donatie kan doorgaan. Lianne was een match! “Lianne belde mij zelf om te vertellen dat ze helemaal goedgekeurd was en dat was een bijzonder moment. Zelf was ze ook verbaasd en blij te horen dat ze helemaal gezond is”, lacht Sylvia.

Voor Lianne en Sylvia was het woensdag 22 mei jl. een spannende dag. Beiden werden die dag geopereerd en met succes! “Ik had een nierfunctie van 4% tijdens dialyse en nu is die maar liefst 67%”, legt Sylvia uit. “Ik ben blij en dankbaar en nog veel meer dan dat. Er bestaat geen woord voor wat ik voor Lianne voel. Ik was door nierfalen veranderd van een actieve, vrolijke, hardwerkende vrouw in een vermoeid en ongerust persoon. Ik heb vijftien maanden gedialyseerd, voelde mij echt niet goed en nu... kijk ik weer naar de toekomst.”

Weerstand ligt plat

Sylvia zat door haar nierziekte twee jaar in de ziektewet. Ze moest dealen met de vele beperkingen die dat met zich meebracht en toch zag ze de toekomst niet somber in. De Wognumse vertrouwde erop dat ze een nieuwe nier kreeg. Want Sylvia wil heel graag oud worden, haar zoon zien opgroeien, zijn diploma van het voorgezet onderwijs zien halen, hem uitzwaaien als hij het huis uitgaat; er voor hem zijn als hij haar nodig heeft. Haar gevoel kreeg gelijk en met haar donornier kan ze haar leven weer opbouwen. Maar eerst herstellen... “Mijn weerstand ligt helemaal plat. Bezoek mag dus niet grieperig of verkouden zijn. Ook moet ik op mijn voeding letten zoals een zwangere; geen rauw vlees, schimmel kaas, enz. Ook met suiker moet ik voorzichtig zijn, omdat ik door bepaalde anti-afstoot medicatie een verhoogde kans op diabetes heb. En ik moet uit de zon blijven, want de medicatie kan een verhoogd risico op huidkanker geven. Daarbij moet ik veel drinken. En kan ik veel meer gevarieerd eten dan tijdens de dialyse.”

Hoop blijven houden

Voor Sylvia waren de afgelopen jaren een beproeving. Maar ze gaf nooit de hoop op. “Met mijn verhaal wil ik graag nierpatiënten hoop geven dat het goed kan komen. En aan alle lezers die zich nog niet bij het donorregister hebben aangemeld, doe dat, je helpt er mensen mee. En misschien zijn er mensen die een oproep zien op Facebook. Reageer zoals Lianne deed. Voor mij is er weer toekomst en hopelijk voor anderen ook... Hierbij dank ik iedereen die mij de afgelopen jaren heeft gesteund en de mensen die hebben meegeleefd. Het gaf mij de kracht om mijn verhaal tot een goed einde te brengen.”