Zieken en overledenen via trap naar beneden omdat lift in Randmeer in Medemblik te klein is voor brancard

Wat een feest; ouderen verhuisden in 1999 naar het nieuwe seniorencomplex Randmeer in Medemblik. Een feestelijke dag voor alle bewoners, gevierd in de mooie kantine, waar bewoners hun verjaardag vieren, spelletjes doen of vergaderen. Ondanks dat het gebouw één hoog is, heeft de ontwikkelaar een lift geplaatst in de hal. Logisch ook, want sommige ouderen zijn slecht ter been of beperkt en zitten in een rolstoel. Er is alleen een nadeel aan een kleine lift, er kan geen brancard in voor iemand die ernstig letsel opliep bij een val, ernstig ziek is of voor mensen die zijn overleden.

Lift veel te klein

Het heeft allemaal te maken met de richtlijnen van toen”, zegt Ad van Soelen (80), bewoner, klusjesman en bestuurslid van de bewonersvereniging van Randmeer. Voor 2000 mochten de hulpverleners nog sjouwen, nu mogen zij niet meer tillen dan 23 kilo per persoon.” Volgens het (huidige) bouwbesluit moet een personenlift 1,05 bij 2,05 meter zijn. Een brancard is in 60-70 centimeter breed en 2,05 lang. Dat zou nét moeten passen, denk je... Maar onze lift is zo klein dat als iemand met de rolstoel naar boven gaat, en die zou zijn voet naar voren hebben, dat degene die de rolstoel duwt met de trap naar boven moet. Die past er dan niet meer bij. Het is voor ons sowieso handig als er een grotere lift kwam. En dat zal in vele seniorencomplexen misschien wel zo zijn.”

Hulpmiddelen

Omdat de lift zorgt voor beperkingen, heeft De Woonschakel gezorgd voor hulpmiddelen. “Als we een ambulance bellen, laten we in elk geval weten dat de lift te klein is om iemand naar beneden te vervoeren”, laat Mieke Hoek (74) weten, ook bewoner en lid van het bestuur. “Tegelijkertijd geven we aan dat er een rolstoel beneden in de gang klaarstaat, voor als die nodig is. De Woonschakel heeft op verzoek van ons ervoor gezorgd dat die beschikbaar is gesteld. Ook staan er stoelen zodat een bewoner even kan wachten als die op een taxi moet wachten. De gemiddelde leeftijd van onze inwoners ligt rond de 70  jaar, bestaande uit een groot gedeelte alleenstaande dames en vier echtparen. De Woonschakel denkt met ons mee als het gaat om gemak in ons wooncomplex.”

Verhuizen

Wie naar Randmeer verhuist, komt meestal vanuit een eengezinswoning. Een appartement bestaat uit woonkamer/keuken, grote slaapkamer, grote douche, kleine slaapkamer en een opslag. Een woning is snel gevuld, maar dan lopen de mensen toch weer tegen de grootte van de lift aan. “Vroeger werkte ik bij een verhuisbedrijf en het viel af en toe niet mee om de spullen de trap op te sjouwen”, legt Ad uit. “Dat is hier net zo. Gelukkig hebben we maar één verdieping, maar de grotere spullen moeten via de trap naar boven. Dat is ontzettend lastig. Ik snap het hoor, de standaardafmetingen voor een lift. Maar er is genoeg ruimte in de hal om de lift uit te bouwen. Ik denk dat het verstandig is om de regels aan te passen en de personenlift een meter erbij te geven. Al zou dat natuurlijk een klap in de begroting zijn voor de wooncoöperaties. Ik moet er wel bij zeggen dat het onderhoud van de lift fantastisch is. En bij een storing is die na een telefoontje zo op gelost.”

Nieuwe keuken

De bewoners vierden vorig jaar het 25 jarig jubileum van het complex. “Dat wilden wij niet voorbij laten gaan. En de Woonschakel ook niet. Ons interieur is vernieuwd en we hebben een prachtige nieuwe keuken gekregen die goed van pas komt tijdens activiteiten”, laat Mieke weten. “Een groot aantal bewoners drinken elke woensdagmiddag gezamenlijk koffie. We organiseren ook elke eerste zondag van de maand een borrelmiddag met hapjes en elke derde zaterdag houden we een spelletjesmiddag. Tussendoor bingo, etentjes en het kerstdiner of uitjes, bijvoorbeeld naar De Boet.”

Bewonersvereniging

Mieke en Ad zijn lid van het bestuur van de bewonersvereniging. Zeker achttien bewoners zijn lid. “We hebben zelfs een erelid. Al woont ze niet meer hier, maar wil graag terugkomen. Ze is altijd aanwezig bij onze activiteiten. Ook hebben we een Randmeer-app”, vertelt Ad. “Zo kunnen we elkaar op de hoogte houden wat er gaande is in het complex. Sociale controle is natuurlijk heel belangrijk. Bemoeien doen we niet met elkaar, maar als we een onderbuikgevoel krijgen, is het handig dat we een beroep kunnen doen op de sleutelkluis. Daar ligt ook een telefoonnummer in van een contactpersoon. We hebben veel alleenstaanden en het is fijn dat we gelijk actie kunnen ondernemen als we denken dat er iets niet klopt.