Dit hotel in Onderdijk veranderde levens en nu is er een boek over

Nieuws
Sietske schreef het boek 't Hart van Onderdijk – Belevenissen in een familiehotel.
Sietske schreef het boek 't Hart van Onderdijk – Belevenissen in een familiehotel. (Foto: aangeleverd)

ONDERDIJK – Op het moment dat Sietske Duyn-Leo in 1990 met haar man Cees en zoon Jeroen de deuren van hotel ’t Hart van Onderdijk opende, wist ze nog niet dat die stap haar leven voorgoed zou veranderen. Met nauwelijks horecaervaring verhuisde het gezin halsoverkop naar het hotel en stortte zich in een avontuur dat veertien jaar duurde. Nu, ruim twee decennia later, legde Sietske die bijzondere periode vast in een boek. En dat blijkt een feest van herkenning voor velen. Wie benieuwd is naar de bijzondere geschiedenis van hotel ’t Hart van Onderdijk, maakt kans op een gratis exemplaar van het nieuwe boek van Sietske Duyn-Leo.

Wie tegenwoordig langs de Vooroever rijdt, ziet niet meer wat zich daar vroeger afspeelde. Maar voor oudgasten, medewerkers, vrienden en dorpsgenoten roept de plek nog altijd herinneringen op aan een hotel dat veel meer was dan een hotel.

Van de ene op de andere dag verruilt het gezin het gewone gezinsleven voor een bestaan tussen hotelkamers, bierkranen en feestavonden.

“Van een voetbalkantine naar een hotel met 25 kamers is best een stap”, zegt Sietske lachend.

Het diepe in

Die eerste maanden voelen als een sprong in het diepe. Terwijl internationale zeilers tijdens een groot evenement in Medemblik massaal kamers boeken, proberen de nieuwe uitbaters alle ballen tegelijk in de lucht te houden.

En vervolgens groeit het hotel uit tot een begrip.

Geboren gastheer

Cees en Sietske blijken geboren gastheer- en vrouw. Elk jaar bedenken de twee weer allerlei creatieve activiteiten. Voetbaltoernooien, barbecue-avonden en rondvaarten stonden op het programma. En tijdens de kermissen komen playbackshows, schuimparty’s, artiestenoptredens en zelfs een pyjama-ontbijt.

Personeelsverenigingen, vissersclubs en vakantiegangers weten het hotel steeds beter te vinden.

“Het voelde nooit als werk”, zegt Cees. “Het was een manier van leven.”

Dat gevoel mist hij nog steeds.

De oud-eigenaar hoefde niet lang na te denken over wat hij het meeste mist. Niet de omzet, niet het ondernemen, maar de saamhorigheid.

“Elke dag beleefde je weer iets met elkaar. Met het personeel, met de stamgasten. Dat gevoel vond ik daarna nooit meer ergens terug.”

Het liefst gaf Cees het hotel aan zijn kinderen door; twee van hen namen de horecagenen over.

“Dat was natuurlijk prachtig geweest”, zegt hij. “Dat het gewoon was doorgegaan.”

Hoge prijs

Achter de gezelligheid gaan ook moeilijke jaren schuil.

Door een slepend conflict met de eigenaar van het pand, die het hotel uiteindelijk niet wilde verkopen ondanks eerdere toezeggingen, raakt Sietske overspannen. De situatie loopt zo hoog op dat ze besluit weg te gaan.

Drie weken lang wonen zij en Cees apart van elkaar.

Mensen om hem heen adviseren hem om los te laten. Maar dat weigert hij. In plaats daarvan schreef hij.

“Ik las die brieven wel”, vertelt Sietske. “Maar ik kon er toen eigenlijk niets mee. Ik zat op een heel andere plek. Nu realiseer ik me eigenlijk pas iets. Niet zozeer wat er in die brieven stond, maar dat jij bleef schrijven. Dat jij me niet opgaf.”

Sietske geeft aan dat dat haar onbewust vertrouwen gaf.

“Dat alles goedkomt is misschien wel de belangrijkste boodschap van het boek.”

Fawlty Towers

Hoewel het boek ook de moeilijke momenten beschrijft, overheerst de warmte.

Sietske begon al in 1990 met het opschrijven van anekdotes. Daardoor leest het boek soms als een Westfriese versie van Fawlty Towers.

Zo vertelt ze hoe zeven rokende gasten zo lang mogelijk op een toilet proberen te blijven. En hoe het kunstgebit van een stamgast losraakt en op het hoofd van een andere gast terechtkomt.

“Gekke dingen gebeurden constant”, zegt ze.

Reünie

Dat die herinneringen nog altijd leven, bleek zaterdag 13 juni tijdens de boekpresentatie.

Op de plek waar zij vroeger het hotel runde, kwamen zo’n 150 mensen samen. Auto’s stonden tot aan de dijk geparkeerd. Voor velen voelde de middag als een reünie.

Een bezoeker vertelde Cees zelfs dat de jaren in het Hart van Onderdijk de gelukkigste jaren van zijn leven waren.

Lezersactie

Vanwege het verschijnen van ‘t Hart van Onderdijk – Belevenissen in een familiehotel mogen wij drie exemplaren weggeven.

Wil je kans maken? Stuur dan een e-mail met je naam en adres naar: redactie.medemblik@rodi.nl, onder vermelding van ‘‘t Hart van Onderdijk’.

Onder de inzenders verloten wij drie boeken.

‘t Hart van Onderdijk vroeger.

Meer nieuws uit Medemblik?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: