Postuum eerbetoon voor vermiste militair Henk van Aalst

De uitreiking vond plaats in het museum van het Garderegiment Grenadiers en Jagers op de Oranjekazerne in Schaarsbergen.

Indië-missie

Henk van Aalst werd geboren op 4 september 1926 in Maasland. Hij werkte als tuindersknecht voordat hij als dienstplichtige werd uitgezonden naar Nederlands-Indië. Daar diende hij bij de 1e compagnie van het 4e bataljon Jagers, onderdeel van de 4e infanteriebrigade van de D “Palmboom” divisie.

Na zijn opleiding vertrok hij op 30 mei 1947 met de SS Johan de Witt naar Indië, waar hij op 28 juni aankwam. Zijn eenheid kreeg de taak om orde en veiligheid te handhaven in Oost-Java, rond Soerabaja. Tijdens zijn inzet werd hij bevorderd tot korporaal en kreeg hij de leiding over een groep.

Zware gevechten

Tijdens de eerste politionele actie werd zijn compagnie ingezet op Madoera. De omstandigheden waren zwaar. Militairen kregen te maken met hinderlagen, beschietingen en een numeriek sterkere tegenstander. Ook het klimaat en het terrein maakten de inzet moeilijk.

Op 7 oktober 1947 raakte Henk vermist tijdens een patrouille bij Arosbaja. De groep kwam tegenover een overmacht te staan en moest zich terugtrekken. Tijdens die terugtocht raakte hij achterop en viel hij in handen van de T.N.I.

Aanvankelijk werd gemeld dat hij was doodgeschoten met zijn eigen geweer. Later bleek uit inlichtingen dat hij op gruwelijke wijze om het leven is gebracht. Zijn lichaam werd daarna in een rivier geworpen en is nooit teruggevonden.

Oproep nabestaanden

De familie werd via de Vereniging 18 juni en de website www.dodenboekgrenadiersenjagers.nl gewezen op het feit dat de onderscheiding nog niet was uitgereikt. De vereniging zocht contact met nabestaanden om dit alsnog te regelen.

Na contact met luitenant-kolonel Wouters en het indienen van een aanvraag met bewijsstukken, werd de onderscheiding alsnog toegekend. De minister van Defensie Brekelmans gaf daarvoor toestemming.

Persoonlijk verhaal

Tijdens de ceremonie vertelde de commandant dat Henk bekendstond als een rustige en plichtsgetrouwe groepscommandant. Zijn kameraden waardeerden zijn inzet en kameraadschap. Kort voor zijn dood sprak hij nog over een zwaar voorgevoel, maar hij bleef zijn taak uitvoeren.

Henk schreef tijdens zijn reis en verblijf in Indië veel brieven. Daarin sprak hij over zijn geloof en vertrouwen in Jezus Christus. Hij gaf aan dat hij wist wat hem te wachten stond als hij niet zou terugkeren.

Familie aanwezig

De nog levende broer, zus en zwager van Henk konden niet bij de ceremonie zijn. Wel waren neven, nichten en andere familieleden aanwezig. Voor en na de uitreiking kregen zij rondleidingen in het museum. Ook bezochten zij het monument van het Garderegiment, waarop de namen van gesneuvelde militairen staan.

De familie Van Aalst spreekt van dankbaarheid dat Henk, ondanks zijn vermissing, na al die jaren niet is vergeten.