Zo is Montmartre in Den Hoorn ontstaan

Gemma van Winden-Tetteroo

“CultuurStek organiseerde ruim tien jaar geleden een avond waarop de aanwezigen konden brainstormen over activiteiten in Den Hoorn om meer levendigheid in het dorp te krijgen en eventuele verborgen talenten een kans te geven. Mijn man en ik hadden meteen het idee om iets met het plein te gaan doen. Het is toch zonde dat dit centrum van Den Hoorn alleen maar gebruikt wordt om te parkeren en af en toe een marktkraam neer te zetten? Er staan van die mooie bomen, er is een prachtige lichtval, daar moest wat van te maken zijn. Ik zag het al helemaal voor me: het moest gewoon Montmartre worden!” zegt Ineke Tetteroo-Hagen (78). Samen met haar man de kunstschilder Kees Tetteroo en hun dochter Marie-José opperde ze het plan bij CultuurStek. Daar reageerde men meteen spontaan: “Doen!”

Levendig

Tja, hoe pak je dat aan, want het klinkt prachtig maar nu de uitvoering nog. “We hebben toen allerlei mensen hier bij ons thuis uitgenodigd om mee te denken.” De echtgenoot van Ineke schildert en tekent al van jongs af aan dus Ineke was al aardig gewend en bekend in het kunstenaarswereldje. “We wilden niet alleen kunstenaars maar ook muziek, hapjes, een lekker wijntje. En niet te vergeten allerlei kinderspelen want dat brengt extra levendigheid met zich mee!” Voorwaarde was dat er een dag uitgekozen werd dat de mensen toch al op stap waren. En zo werd er gekozen voor Open Monumenten Dag. Een mooie septemberdag!

Supergezellig

Er werden leerlingen en allerlei artistieke connecties van Kees verzocht om mee te denken en mee te doen en iedereen raakte enthousiast. “Er kwamen vanzelf mensen bij.” Het drietal maakte een duidelijk draaiboek en er sloten andere vrijwilligers aan. “Iedereen weet wat ie moet doen. We beginnen in april al met de voorbereidingen. Er moet heel wat georganiseerd worden: vergunningen, kramen bestellen, ondernemers benaderen. Maar we hebben nu een heel team en het is reuze leuk om te doen. Een klein evenement maar wel supergezellig.”

Sfeertje

Het is inderdaad een heel bijzondere sfeer, daar op dat plein dat voor deze gelegenheid omgetoverd wordt tot een deel van de Franse hoofdstad. Er kwam een Eiffeltoren, er is jeu-de-boules, er zijn talloze kramen met kunstenaars die allemaal lekker aan het werk zijn en Franse kaasjes en de lekkerste wijntjes van de plaatselijke ondernemers die allemaal graag meewerken. Aan alles wordt gedacht. “We hebben altijd De Hoornbloem achter de hand voor het geval het hopeloos weer wordt.” Gelukkig zijn de weergoden Montmartre in Den Hoorn tot nu toe nog steeds heel gunstig gezind geweest.

Verkleedspullen

“We hebben dit jaar nog meer interactie. Alle kunstenaars laten de bezoekers meekijken hoe zij te werk gaan, er zijn heel veel kinderactiviteiten en er is natuurlijk volop muziek om de sfeer te verhogen.” Dit jaar duikt Ineke niet alleen in haar eigen verkleedkoffer om haar kenmerkende rode baret op te zoeken maar ook om allerlei verkleedspullen mee te nemen. Die krijgen een plekje aan de voet van de Eiffeltoren op het plein. Daar mogen de bezoekers gebruik van maken om een paar geniale ‘vakantiekiekjes’ te maken. 

Circus

Het is dus ook feest voor de kinderen tijdens Montmartre. Zij mogen naar hartenlust knutselen en lekker creatief bezig zijn. Dit jaar is er zelfs een compleet circus waar de kleine artiesten het vak kunnen leren. Want wie droomt er nu niet van om ooit als een ware acrobaat op een eenwieler of een grote bal te manoeuvreren of aan de trapeze te hangen! Wie weet zijn er wel kinderen uit Den Hoorn en omstreken die echt veel talent hebben! Zij kunnen dus heerlijk hun gang gaan.

Genieten

Ineke zelf geniet nog steeds van het leuke evenement. “Tien jaar geleden zijn we begonnen. Tijdens de coronatijd moesten we twee keer overslaan maar gelukkig kan het nu weer. Het is altijd zo gezellig en sfeervol. Heel amicaal met kunstenaars onder elkaar. Onze eigen slijter zorgt voor uitstekende wijntjes en de kaasspecialist biedt daar de heerlijkste kaasjes bij aan. Natuurlijk mag een jeu-de-boules toernooi niet ontbreken, Franser kan het bijna niet. En als je dan al die glunderende gezichten van de kinderen ziet die zich heerlijk kunnen uitleven, dan heb je het zelf ook naar je zin. Muziekje erbij en genieten maar. Ook nog steeds na tien jaar!”