Volhouden loont: Jelle Bakker bewijst dat aquarelleren te leren is

Door Marcel van Stigt

Nog even en dan tikt Jelle Bakker de achtentachtig jaren aan. Geen reden voor hem echter om zijn verf en kwasten voor altijd op te ruimen. Hij heeft weer een aantal fraaie schilderijen – aquarellen, maar ook houtskooltekeningen – aan zijn oeuvre toegevoegd. Ze zijn meer dan de moeite waard om aan een groot publiek te presenteren, maar dat gaat niet gebeuren. In exposeren heeft hij geen zin. Te veel gedoe, vindt hij. Alleen al het inlijsten van zijn werken. Nee hoor, laat maar zitten.

Maar zijn workshops geven, daar heeft hij nog wel altijd zin in. Voor het vierde jaar brengt hij een groepje van tien geïnteresseerden de kunst van het aquarelleren bij. Want een kunst, dat is het. “Het is de moeilijkste vorm van schilderen", stelt hij. “Want het moet in één keer goed.”

De vraag dient zich aan of het dan wel te leren is. Of moet je er maar gewoon niet aan beginnen? Nee, zo is het ook weer niet. Iedereen kan het volgens Bakker leren – als je maar volhoudt en doorzet.

Aan het begin van een serie bijeenkomsten doet Jelle Bakker het altijd even voor. Dan slaat hij op een groot wit vel aan het aquarelleren en kunnen de deelnemers zijn voorbeeld volgen. Stap voor stap werken ze vervolgens aan een eigen schilderij, meestal een landschap, maar het kan ook een portret zijn. Dat gebeurt onder het toeziend oog van de meester. Groter dan tien leden moet de groep ook niet worden; zo kan Bakker iedereen aandacht geven.

En dan blijkt dat doorzetten loont. “Er worden vorderingen gemaakt en dat zijn overwinningen. Dat motiveert om door te gaan.”

Dus ja, aquarelleren is te leren. Jelle Bakker heeft het zichzelf ook eigen gemaakt. Zijn nieuwste werk toch bekijken? Iedereen is welkom bij zijn atelier aan huis aan de Kerkstraat 7 in Oostzaan.