Chruf van Kempen vecht al 30 jaar voor ‘zijn’ De Sprankel

Nieuws
Chruf van Kempen (derde van links met bloemen) was overdonderd.
Chruf van Kempen (derde van links met bloemen) was overdonderd. (Foto: Evert Ruis)

PURMEREND - Het is donderdagavond in de Dr. Martin Luther Kingschool in Purmerend. In de centrale hal zit en staat een groep van ongeveer 25 mensen. Op een van de hoeken zit Chruf van Kempen, bedeesd om zich heen kijkend, met een flinke blos op de wangen en volkomen onwetend van wat hem te wachten staat.

Door John Bontje

Chruf is het middelpunt van een eerbetoon van zijn leerlingen en collega’s van De Sprankel, de school voor mensen met een verstandelijke beperking. Onder het alleszeggende motto ‘Jouw werk brengt zoveel licht’ komen om de beurt leerlingen en docenten naar voren en overhandigen Chruf (spreek uit Kruf) een zonnebloem, voorafgegaan door een uitgesproken zin of vers. Daarnaast is er een kaart waarop alle namen staan en een verjaardagskalender. Tenslotte krijgt Chruf een kist met wijn. Op de deksel staat gegraveerd ‘Jubilaris Chruf – 30 jaar een Sprankelaar’. 

Chruf van Kempen (70) is drie decennia lang zowel aanjager als het gezicht van deze unieke school, die niet alleen onderwijs biedt, maar vooral een plek van vriendschap, warmte en vertrouwen is. De Sprankel is een begrip in de regio. Elke dinsdag- en donderdagavond komen in totaal zo’n dertig mensen met een verstandelijke beperking samen om te leren, te spelen en elkaar te ontmoeten. Ze krijgen les in rekenen, taal, computervaardigheden en doen spelletjes, allemaal in hun eigen tempo en met veel persoonlijke aandacht. Dat bij elkaar zorgt voor een vredelievende sfeer. 

Gezien worden

“Het gaat niet alleen om leren,” vertelt Chruf. “Het gaat om gezien worden, om een gevoel van eigenwaarde. Als een leerling hier op een beschermende wijze kan zijn, de dingen in zijn eigen tempo kan doen en merkt dat wij hem of haar begrijpen, dan zie je ze groeien. En het heeft ook nog therapeutische waarde. Die combinatie is goud waard.”

Toch zag het in 20212 naar uit dat het doek voor De Sprankel definitief ging vallen. De school, die is gestart op initiatief van de gemeente Purmerend en twintig jaar geleden werd ondergebracht bij Odion, werd slachtoffer van een bezuinigingsronde van diezelfde gemeente. Met als gevolg dat de school aan het eind van het schooljaar 2013 zijn deuren moest sluiten. Het ontslag van de zes docenten volgde, de teleurstelling en het verdriet van de deelnemers waren enorm. “Bij iedereen rolden de tranen over de wangen,” herinnert Chruf zich. “Voor velen was De Sprankel hét hoogtepunt van de week. Ze leerden hier niet alleen iets, ze hadden hier hun vrienden en konden volkomen zichzelf zijn.”

Miriam Koopman en Chruf van Kempen

Samen met collega Miriam Koopman, zij is nu bijna 20 jaar verbonden aan De Sprankel, besloot Van Kempen de schouders eronder te zetten, en in 2013 zorgden ze voor een doorstart. Aanvankelijk met weinig middelen en veel improvisatie. Ze vonden tijdelijk onderdak in verschillende buurthuizen, een school en in de Nicolaaskerk aan de Kaasmarkt. Dat was goed bedoeld maar bleek niet ideaal. De leerlingen misten structuur en hun vertrouwde plek. Miriam Koopman en Chruf van Kempen hielden vol. “Vooral dankzij Chruf. Zijn energie en geloof in de school waren aanstekelijk. Hij zei altijd: ‘Dit mag niet verloren gaan. Als het ergens kan, dan doen we het.’”

Mede dankzij een nieuw toegekende subsidie van de gemeente heeft De Sprankel sinds jaren onderdak gevonden in de Dr. Martin Luther Kingschool. Het voelt voor de leerlingen en - op vrijwillige basis werkende - leerkrachten als thuiskomen. Les, tekenen en spelletjes worden gegeven in de centrale hal en iedereen kent zijn ritme. De jongste leerling is 18, de oudste 79. Een enkeling is er al vanaf het begin bij, sommigen komen al tientallen jaren trouw elke week. “Die continuïteit is belangrijk,” zegt Chruf. “Voor onze leerlingen geeft structuur rust en regelmaat. Ze weten: dinsdag of donderdag gaan we weer. Dan kunnen we rekenen, taal en spelletjes doen. Maar ook leren ze sociale vaardigheden.”

Warme gemeenschap

Wie een avond meemaakt, begrijpt waarom De Sprankel zo’n warme gemeenschap vormt. De lessen zijn vrolijk en ontspannen, maar achter elk spel of oefening schuilt aandachtig maatwerk. “Iedereen leert op zijn of haar niveau,” legt Chruf uit. De een wil leren lezen, de ander oefenen met rekenen of omgaan met een computer. De docenten passen zich aan, niet andersom. En, heel belangrijk, er wordt op De Sprankel veel gelachen. “Het motto tijdens de lessen is eigenlijk leven gaat boven leren”, laat Chruf weten.

De docenten van De Sprankel zijn specialisten in hun vak, kijken terug op jarenlange ervaring op het gebied van doceren aan ieders onderwijsbehoefte. Stuk-voor-stuk zijn ze flexibel in het bieden van ondersteuning op sociaal-emotioneel gebied en hebben inzicht in mensen met een verstandelijke beperking. 

“Chruf is lief”

De leerlingen zijn dol op Chruf van Kempen. “Chruf is lief,” zegt Suzanne Jonk (25). Suzanne gaat al vijf jaar op donderdag naar De Sprankel, ze leert er rekenen en taal en heeft het enorm naar haar zin. “Het is hier zo leuk en de juffen en meesters zijn allemaal aardig”, zegt Suzanne. Op andere dagen van de week staat zij in de bediening en in de keuken van De Andere Oever, doet op dinsdag aan gymnastiek en kijkt alweer reikhalzend uit naar de intocht van Sinterklaas in Purmerend waar ze sinds enkele jaren de rechterhand van de Sint is. Net als de andere leerlingen heeft ze ook alweer zin in het jaarlijkse hoogtepunt, het kerstdiner bij Spijkerman Eten & Drinken.  

Aan het einde van bijeenkomst vol verrassingen, die door zijn collega’s in stilte was voorbereid, overheerst bij Chruf van Kempen nog steeds het ongeloof. “Dat is zó bijzonder,” zegt hij met glimmende ogen. “Ik ben niet snel sprakeloos, maar zojuist wel. Je voelt gewoon: dit is waarvoor je het doet”, zegt hij. Voor hem is De Sprankel veel meer dan een vrijwilligersproject. “Het is mijn tweede familie,” zegt hij. “We hebben samen veel meegemaakt: blijdschap, verdriet, afscheid, maar ook groei. Sommige leerlingen kwamen hier binnen als stille mensen en bloeiden hier helemaal op. Daar doe je het voor.”

‘Ik blijf een sprankelaar’ 

Tot wanneer gaat hij door? “Zolang ik het leuk vind en mijn energie het toelaat, ga ik door,” zegt hij vastberaden. “Zolang ik kan bijdragen aan een glimlach of een succesmoment, blijf ik een Sprankelaar.”

Wie meer wil weten over De Sprankel kan een kijkje nemen op de website www.avondschooldesprankel.nl Of een e-mail sturen aan avondschooldesprankel@hotmail.com Nieuwe leerlingen mogen drie keer meedraaien, daarna volgt een gesprek met als insteek of het van beide kanten goed is bevallen. Als dat het geval is volgt een definitief ja.     

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Purmerend. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.

Chruf van Kempen: 'Dit is zo mooi werk'.

Meer nieuws uit Purmerend?

Ontvang de laatste updates per mail —

Volg ons op:

Heb je ook een nieuwtje? —

Deel dit bericht: