De Wherevogels groeide uit van zorgenkind naar volksvereniging: ‘We zijn van ons slechte imago af’

De 66-jarige voorzitter Roel Folgers, sinds 1989 actief bij de club, zag de vereniging door een diepe crisis gaan, hielp haar weer opbouwen tot een bloeiende club en draagt in november het voorzitterschap over. “Vroeger hadden we helemaal geen goede reputatie, maar dat imago zijn we helemaal kwijt. Dat maakt het een stuk makkelijker om een stap terug te doen.”

Wie op een doordeweekse dag sportpark De Wherevogels bezoekt, ziet direct dat de vereniging leeft. “Op de velden wordt getraind, het Talland College maakt gebruik van het gebouw, kinderen van Sportify Kids lopen af en aan en vrijwilligers zijn bezig met onderhoud of een kop koffie in de kantine. Het gebouw wordt ontzettend intensief gebruikt”, vertelt Folgers. “Dat is mooi om te zien, maar het laat ook zien dat we tegen onze grenzen aanlopen.”

Extra kleedkamers en velden

De groei van de vereniging brengt volgens hem ook uitdagingen met zich mee. De club heeft de gemeente daarom gevraagd om acht extra kleedkamers te realiseren. Ook wordt gekeken naar de aanleg van één of twee extra kunstgrasvelden. “Purmerend blijft groeien en er komen veel woningen bij in deze omgeving. Wij verwachten daardoor ook meer leden. Daar willen we op voorbereid zijn.”

Mocht uitbreiding op de huidige locatie uiteindelijk niet mogelijk blijken, dan is de club volgens Folgers bereid mee te denken over een toekomst op een nieuw sportcomplex aan de Oosterweg. “Dat is nu zeker geen voorkeur, maar als de capaciteit echt een probleem wordt, moeten we alle mogelijkheden bekijken.”

Van crisis naar bloei

Dat De Wherevogels nu toekomstplannen maakt, stond ruim twintig jaar geleden nog allerminst vast. Toen de vereniging begin deze eeuw in zwaar weer terechtkwam en veel leden vertrokken, leek zelfs het voortbestaan onzeker.

Folgers besloot samen met onder anderen Wim Buts en Peter Steenbergen het roer volledig om te gooien. “We hebben letterlijk de hele nacht aan tafel gezeten om een plan te maken. Uiteindelijk hebben we een compleet nieuw bestuur gevormd en zijn we opnieuw begonnen.”

Dat was volgens hem geen makkelijke beslissing. “Ik heb dat destijds niet van iedereen in dank afgenomen gekregen. Maar het was nodig.”

Als hij nu terugkijkt, is dat nog altijd het moment waar hij het meest trots op is. “Dat we toen hebben gezegd: we gaan deze club redden. En als ik nu zie waar we staan, dan denk ik dat het de juiste keuze is geweest.”

Vrijwilligers maken de club

Volgens Folgers is het succes van De Wherevogels uiteindelijk volledig te danken aan de vrijwilligers. Van bardiensten en terreinonderhoud tot jeugdbegeleiding en commissiewerk: vrijwel alles gebeurt door mensen die zich belangeloos inzetten.

“We werken met een groot rooster van vrijwilligers. Niemand krijgt betaald en toch staat er iedere week weer een enorme groep klaar. Dat vind ik echt iets om trots op te zijn.”

Tweede thuis

Sinds 1989 is Folgers aan de club verbonden. Hij begon als leider van zijn zoon, werd scheidsrechter, floot twintig jaar wedstrijden voor de KNVB en was dertig jaar wedstrijdsecretaris. Tegenwoordig is hij voorzitter, een functie die hij sinds 2022 vervult, en is hij bijna elke dag te vinden op het sportcomplex in de Purmerbuurt..

Achter alle uren bij De Wherevogels schuilt ook een persoonlijk verhaal. Vijf jaar geleden verloor Folgers zijn vrouw Monique aan alvleesklierkanker. Ze overleed een jaar nadat de ziekte werd vastgesteld. Juist in die moeilijke periode bood De Wherevogels hem houvast. “Zonder de club was ik een gefrustreerde oude man geworden”

Nog altijd is hij zo’n veertig uur per week op de club te vinden. Niet omdat het moet, maar omdat hij zich er thuis voelt. “Ik geef om iedereen hier. Het is één grote familie.” Zijn vrouw steunde zijn vrijwilligerswerk altijd, vertelt hij. “Ze wist hoeveel de club voor mij betekende.”

Stap terug

In november zet Folgers tijdens de algemene ledenvergadering een stap terug als voorzitter. Wie hem opvolgt, is nog niet bekend. Helemaal afscheid nemen doet hij niet.

“Ik laat de verantwoordelijkheid los, maar verdwijn zeker niet. Je zult me hier nog vaak genoeg tegenkomen. Waarschijnlijk gewoon achter de bar. Dan ga ik lekker kantinediensten draaien.”

Voor De Wherevogels breekt ondertussen een nieuwe fase aan. De vereniging wil verder groeien, de accommodatie uitbreiden en voorbereid zijn op de toekomst. Een toekomst waarin de club volgens Folgers vooral moet blijven wat ze nu is. “Een gezellige volksclub waar iedereen zich welkom voelt.”

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Purmerend. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.