Han Giskes heeft geen tijd voor rustig aan doen, wel voor meer foto’s
UitPURMEREND - Het is een leeftijd waarop veel mensen het rustiger aan gaan doen. Of sterker nog: ze zitten al jaren achter de geraniums. Maar niks is minder waar voor Han Giskes. De Purmerender fietst, fotografeert, sport en bovenal: hij geniet. Jubilerende bruidsparen, evenementen of interviews in de krant. Noem maar op, Han Giskes is erbij. De Purmerender viert zijn tachtigste verjaardag. Een reden om wat meer te relaxen? Nee, dat zeker niet. “Als ik geen afspraken heb dan ga ik op de racefiets. Soms met een maatje en anders alleen. Dan zit ik in Bloemendaal aan de koffie en ben ik binnen twee uur weer lekker terug. Ja, ik heb een prima leven zo.”
Door Wesley Dekker
De regen klettert op het dak van cultuurhuis Wherelant. Kunstdocente Wilma Caris staat in de schijnwerpers. Ze zwaait na bijna 34 jaar af als vaste docent bij het cultuurhuis. “Ik vind het verschrikkelijk om afscheid te nemen”, biecht ze op. Voor het krantenartikel is een gesprek noodzakelijk. Het liefst komt de interviewer met een aantal prangende vragen naar de afspraak. Nog liever gaat de interviewer met een aantal interessante antwoorden weer terug naar huis. Cruciaal voor het artikel is beeldmateriaal. Foto’s kunnen een verhaal maken of breken.
Ondertussen gaat het aan de Van IJsendijkstraat harder regenen. In de werkruimte vertelt Caris over haar artistieke leven. Fotograaf Han Giskes komt binnen. Doorweekt. “Het regent een beetje”, lacht hij. “Maar ja, het meeste valt ernaast.” Giskes kijkt wat rond. Hij bedenkt een opstelling van de schilderijen en gaat aan de slag. Flits, flits. Binnen tien minuten is hij klaar. “Je hebt de foto’s straks in de mail.”
Tekst gaat verder onder de foto
De kunstdocent kreeg van haar cursisten een leporello met tal van werken. - Han Giskes
Een vak
Het is niet voor niks dat bij een interview ook de naam van de fotograaf genoemd wordt. Het is namelijk echt een vak, benadrukt de jubilerende fotograaf. “Het is door de jaren heen wel onherkenbaar veranderd. In de beginjaren maakte ik een foto en ging ik gauw naar huis voor het ontwikkelen. Vervolgens fietste ik met een afdruk richting de krant. Dat waren tijden, hè.”
‘Er is altijd wel iets te doen’
Het Parool
Giskes kan één van zijn eerste foto’s nog goed herinneren. “Het ging over de metrobouw in Amsterdam. Op de foto waren hijskranen op en rond de Nieuwmarkt te zien.” In het krantenarchief van Het Parool is het artikel nog terug te vinden. ‘Metro-rups kruipt door restanten Nieuwmarktbuurt’, een artikel uit april 1976. “Dat was wel heel bijzonder”, weet Giskes. “Je naam stond erbij. Vrienden en familie hadden het nog gezien ook.”
Purmerend
Toch is het volgens de fotograaf pas echt begonnen in 1978. Net als zovelen Amsterdammers verhuisde hij naar één van de nieuwbouwwijken van Purmerend. “Ik had een baan als keurmeester bij het slachthuis in Amsterdam. Toen vroeg de directeur of ik niet in Purmerend wilde werken. We kregen een huis en ik kwam in contact met het Noordhollands Dagblad.”
“Eigenlijk heb ik het altijd goed kunnen combineren met mijn werk als keurmeester en laborant op de Koemarkt. Later kwamen de andere kranten en inmiddels zijn we in het digitale tijdperk beland.”
Tekst gaat verder onder de foto
Han Giskes werd volop herinnerd aan zijn tachtigste verjaardag. - Evert Ruis
Altijd wel iets te doen
De afgelopen tientallen jaren passeerden vele regiobewoners de revue. Honderden, duizenden en misschien wel meer mensen stonden voor de camera. De lijst is lang. In september 1994 opende wethouder Jan ten Klei De Boeg bij wijkcentrum De Trekschuit in Purmer-Noord. Ham Giskes was erbij. Maar neem ook een brandoefening op Marken of bijvoorbeeld een carnavalsoptocht in Neck. Vrolijk verklede kinderen vormen met hun ouders een feestelijke formatie. Met vooraan een jonge deelnemer in een skelettenpak. “Echt gekke dingen heb ik niet meegemaakt, maar er is altijd wel iets te doen.” Hij lacht. “Zelf vind ik Reuring en de feestweek het leukste. Oja, en de Sinterklaasintocht. Al die blije mensen, dat is heerlijk.”
“En de bruidsparen zijn ook heel bijzonder. Zeker de laatste jaren kom je vaak bij mensen waar je eerder al was. Soms staan de jubilerende echtparen zelfs drie keer in de krant. Eerst als ze zestig jaar getrouwd zijn en dan om de vijf jaar. Tot aan het zeventigjarig huwelijksfeest.”
‘Al die blije mensen, dat is heerlijk’
Koemarkt
Han Giskes is inmiddels zelf ook een ware bekende Purmerender. Hoewel hij eigenlijk vooral achter de camera staat. “Dat is wel grappig om te vertellen. Mijn vrouw wil liever niet met mij op de Koemarkt zitten. Ik ga dan namelijk vertellen waar ik iemand van ken, maar dat houdt ze maar moeilijk bij. Je kent inmiddels zoveel mensen.” Hij lacht.
Honderd jaar
Een halve dag na ons gesprek stuurt de tachtigjarige fotograaf nog een bericht via de online snelweg. De strekking is duidelijk: Han Giskes gaat het de komende tijd zeker niet rustig aan doen. “Wesley, mijn vader is bijna honderd jaar geworden. Ik vind het nog veel te leuk hier...”