Wilma zwaait af, maar laat kunstzinnig Purmerend niet achter

Wilma Caris gaat met pensioen

Ondertussen wordt het getik in de werkruimte harder. En harder. De regen klettert tegen het dak van het cultuurhuis. Onze fotograaf Han Giskes komt doorweekt binnen. “Ik vind het verschrikkelijk om afscheid te nemen”, zegt Caris. Toch gaat dat gebeuren. Na bijna 34 jaar neemt de Amsterdamse afscheid als vaste docent van Cultuurhuis Wherelant. En dat is niet onopgemerkt gebleven. Zo was er een expositie van haar cursisten in de foyer van Wherelant.

Combinatie

Kunst is haar lust en haar leven. Caris werd geboren in Bakel en Milheeze. Ze werkte in New York en volgde een bijscholing om les te geven. “De combinatie van werken in mijn atelier en lesgeven werkt heerlijk. Ik adem een en al kunst. Van vroeg tot laat. Ik stop dan ook zeker niet volledig. Ik heb de pensioengerechtigde leeftijd, maar zo voelt het niet.”

Gezichten

Ja, want Wilma Caris gaat gewoon door. Sterker nog: een van haar grote projecten krijgt heel wat aandacht. “Dat gaat over mensen uit de media.” De kunstenaar loopt naar een grote tafel. Ingepakt ligt haar boek ‘Die ander en ik’. “Het zijn 366 aquarelportretten.” Dagelijks dringen tal van gezichten zich aan ons op. Bijvoorbeeld via nieuwsverhalen in de krant. “Het zijn geen hoofdpersonen, maar bijfiguren.” En daardoor kan het dus zijn dat de geportretteerde een groot crimineel is. Of een slachtoffer. “Maar bijvoorbeeld ook iemand die iets goeds heeft gedaan. Het kan echt van alles zijn.”

Tekst loopt door onder afbeeldling

(Foto: Han Giskes)

Vooroordelen

Volgens Wilma Caris is dat juist het interessante. “Je weet het niet, dus je kan er zelf een voorstelling van maken.” Met het boek hoopt ze dat mensen bewuster zijn van vooroordelen. “Door snel te oordelen maak je soms fouten. Probeer die ander niet te verwijten zonder het verhaal te kennen.”

Boekpresentaties

Het boek is deze maand op twee momenten gepresenteerd. Eén keer in het KIT - voormalige Tropenmuseum - en H’ART Museum - voorheen de Hermitage. 

“Ik hoop dat het boek ook in deze regio gepresenteerd kan worden”, zegt de Amsterdamse kunstenaar. “Want ik ben er ook zes jaar mee bezig geweest. Het wordt ook goed verkocht.”

Ondertussen komen de eerste cursisten van de Schilderstudio de werkruimte binnen. “Ik ben nog heel even bezig met een interview. Ja, ik kom in de krant”, vertelt Caris enthousiast. Samen nemen we een kijkje bij alle werken van cursisten. De kunstdocent is geïnteresseerd in mensen. Wat ze doen, waarom en hoe.

Eigen wereld

“Ik probeer te zorgen voor een veilige sfeer. Dat we als groep fijn samenzijn.” Overigens werkt Caris zelf het liefste alleen. “Dan ben ik helemaal in mijn eigen wereld, in mijn atelier.” 

Wilma Caris gaat ook de komende tijd nog verder met de Schilderstudio. Vergevorderde schilders leren de nog fijnere kneepjes van het vak. 

‘Durf te kijken naar wat je maakt’

Onderzoek

Heeft ze nog een tip voor de beginnende kunstenaar? Ze denkt even na. “Neem afstand. Kijk en ook durf te kijken naar wat je maakt. Analyseer. Durf over je eigen werk te zeggen wat beter kan. Oja, en doe ook onderzoek in jezelf. Mensen zeggen weleens wat ze mooi vinden of lelijk. Maar waarom is het goed of juist niet? Als je doorvraagt weten mensen vaak geen antwoorden te geven. Kunst maken is altijd wel een directe confrontatie met jezelf.”

Ondertussen komen nog meer cursisten de ruimte binnen. “Bij Wilma leer je altijd wat”, vertelt een van de kunstenaars. Een ander: “Dat is ook het leuke. Het kan altijd weer beter en anders. Daar helpt ze als geen ander bij.”

WESLEY DEKKER