Weer een voetbal tegen het glas, maar Paul wil geen boeman zijn

Door Kor Kegel

Paul Streefkerk heeft namelijk wel een punt. Langs zijn achtertuin staat een glazen omheining. Erachter aan de Bloesemlaan ligt een openbaar speelveldje en daar wordt nogal eens gevoetbald met als gevolg dat er weer een glasplaat barst, ondanks dat het Engels draadglas.is. In de opstalverzekering wordt nu een clausule opgenomen dat het gebroken glas niet meer vergoed wordt. 

Aanspreken

“Eén raam kost 441 euro. De verzekering heeft er al twaalf vergoed. Maar straks draai ik er zelf voor op, terwijl ik niet verantwoordelijk ben voor de schade,” vertelde Paul Streefkerk de leden van de dorpsraad. Hij spreekt de voetballende jeugd er geregeld op aan. “Maar ik wil niet de boeman van de wijk zijn,” zegt hij. “Ik organiseerde juist altijd activiteiten, ik was een animator. Maar door de situatie ben ik nu de agitator van de buurt geworden.” De rol van vervelende zeurende man past hem niet.

Bewonersinitiatief

Om te kijken of de gemeente hem ter wille kan zijn, diende Paul Streefkerk een bewonersinitiatief in. Hij vroeg om een doorzichtig hekwerk met sterk draadglas of tralies vóór zijn glaspui, zodat er toch lichtval in de achtertuin zou blijven en het glas beschermd zou worden. Maar de regels voor een bewonersinitiatief zijn zo, dat iemand niet voor zichzelf een financiële aanvraag kan doen. Wijkmanager Wilbert Borgonjen moest hem teleurstellen. Paul Streefkerk vindt het jammer dat het accent is gelegd op overwegend privaat belang in plaats van op wijkbelang. Wijknetwerker Rob Pietjouw kwam poolshoogte nemen en vond het initiatief weinig kansrijk.

Schot voor de boeg

Maar de dorpsraad wil dat Stadsbeheer Rotterdam ter plekke de situatie in ogenschouw gaat nemen. Frank Schellenboom nam een schot voor de boeg door te opperen dat de voetballers in een andere richting schieten, niet in de richting van de glaspui. Ria de Sutter-Besters vond dat de regels voor bewonersintiatieven dan maar opgerekt moeten worden. “Er voldoet wel vaker iets niet aan alle voorwaarden en dan wordt het toch toegekend,” zei ze pragmatisch.

Paul Streefkerk kon wel aantonen dat hij niet alleen staat. Hi had een handtekeningenlijstje van buren die met hem sympathiseren en het ook een onverkwikkelijke situatie vinden.