Vrijwilliger Henk: de voetbalclub is alles voor mij

Door Christianne Keijzer

Henk is zo’n 60 tot 70 uur per week te vinden op het sportcomplex Willem Alexander in Schiedam, waar hij met hart en ziel zich inzet voor voetbalvereniging Kethel Spaland. “De club betekent alles voor mij” vertelt hij licht geëmotioneerd.
Zijn passie voor de club begon al toen hij op 11-jarige leeftijd ging voetballen bij voetbalclub DHS, de voorloper van Kethel Spaland. “In die tijd was ik ook altijd op en rondom het veld bezig. Ik wilde zo lang mogelijk op de club zijn.”

RET

Toen hij later als buschauffeur bij de RET ging werken, plande hij steevast alle zondagen vrij, zodat hij kon voetballen. “Dat was voor mij heel belangrijk.”
Toen Henk 14 jaar was ging hij vrijwillig meehelpen op de club met het opruimen langs de velden, flesjes verzamelen en cornervlaggen weghalen. Een aantal jaren later ging hij bardiensten draaien, wat al snel uitgebreid werd met werkzaamheden in de keuken en het schoonmaken van de kantine. “Ik zag, dat het schoner en beter kon en dan ga ik het al snel zelf doen” zegt hij met een glimlach. Ook ging hij papier ophalen voor extra opbrengsten voor de club.

Toen de club ging fuseren met VVK, kwam hij in het bestuur terecht. “Het was een intensieve periode met veel vergaderingen op de club en overleggen op het Stadskantoor. Maar ik ben blij met het resultaat” vertelt hij met trots.
Henk is nog steeds bestuurslid, maar heeft daarnaast nog vele andere taken op zich genomen. Zo is hij verantwoordelijk voor de inkoop van de keukenvoorraad, materialen en kleding, gaat hij elke maandagochtend met een vaste werkploeg de boel opruimen en aanvegen en draait hij doordeweeks zo’n 30 wasjes. En dan is Henk ook nog vaak aan het werk achter de bar of staat hij in de keuken te frituren.

Fanatiek

Voor het kijken naar wedstrijden heeft hij weinig tijd, maar dat doet Henk liever ook niet. “Daar krijg ik hartkloppingen van. Ik ben veel te fanatiek daarvoor.”
Zijn vrouw is ondertussen wel gewend, dat hij amper thuis is. “Toen ik met pensioen ging en ik met mijn afscheid de laatste rit reed, zette ik mijn vrouw af bij ons thuis en reed ik door naar de voetbalclub” lacht Henk. ‘Mijn vrouw zegt wel eens, dat ze mij sinds mijn pensioen niet meer heeft gezien.”
En zo is Henk inmiddels een vertrouwd gezicht voor de vereniging en is hij van onschatbare waarde voor de bijna 1200 leden. Zijn inzet wordt dan ook door velen opgemerkt en gewaardeerd. Toen hij vorig jaar 80 werd, was er een surpriseparty georganiseerd in de voetbalkantine. “Ik was verrast en ontroerd, dat mensen en zelfs de jeugd mij kwamen feliciteren.”

Gezelligheid

Henk vindt het fijn, als mensen het naar hun zin hebben bij de club en zo lang mogelijk blijven hangen. “Dat deed ik vroeger ook. Helaas zie ik toch steeds meer, dat na de training of wedstrijd mensen snel naar huis gaan. Maar soms zijn er wel gezellige avonden, dat jongeren tot laat willen blijven. Ik moet dan wel even streng zijn en op tijd de jeugd naar huis sturen. We hebben te maken met strikte regels, omdat we hier in een woonwijk zitten.” Henk hoopt, dat meer mensen vrijwilligerswerk willen doen voor de club, want dat is hard nodig. Zelf hoopt hij dit nog lang te kunnen doen. “Zolang mijn gezondheid dat mogelijk maakt, ga ik gewoon door.”