Met zijn jampotglazen was lorreboer Piet Nettenbreijer altijd een opvallende verschijning in Schiedam. Hij had ogen van -29. Toch reed hij met zijn ijzeren hond door de hele stad, handelend in papier, lompen en metalen.

Door Kor Kegel

“Je rijdt op je gevoel”, concludeerde zijn huisarts, dokter Kortekaas. “Dat klopt”, zei Piet. “Met karten was ik de beste. Ik zag niks, maar ik kartte helemaal op mijn gevoel.”

In het Oogziekenhuis in Rotterdam werden in 2009 gaatjes geboord in zijn ogen en werden er lenzen in geplaatst. Het was een operatie van een kwartier. Maar voor Piet, 59 jaar oud toen, ging een wereld open. “Ik kan nu zien dat er aan de overkant mensen voorbijlopen”, zei hij, sindsdien een gewone bril dragend.

Piet Nettenbreijer is eind mei op 75-jarige leeftijd overleden. Hij was een zeer bekende Schiedammer, zeker in de Gorzen, waar hij allerlei eet- en koffieadresjes had, zoals bij slager Maan in de Groenelaan. Hij woonde aan de Delflandseweg, naar zijn zin, want lekker rustig. Hij hield van Schiedam. “Ik ga nooit ergens anders heen. Ik ken iedereen en iedereen kent mij”, zei hij.

In 1997 ging hij bij Irado werken. Daar zei Piet Jongbloed: “Wat kom jij nou doen?” “Ik kom solliciteren”, antwoordde Piet Nettenbreijer. Hij werd meteen aangenomen. Het paste hem helemaal. “Ik hou ervan dat het schoon wordt in Schiedam. Een stad moet schoon zijn. Helaas houden veel mensen van vuil. Dan heb ik de Gorzen schoongemaakt en liggen er meteen weer sigarettenpeuken en hondenpoep. Goor vind ik dat.”

Hij vond het fijn om de Gorzen te ‘doen’. De lompenhandel was gevestigd in de Ridderkerksestraat, naast verhuisbedrijf Van Geyl. Hij kende de wijk door en door. Piet begon zijn werkdagen bij café Royal aan de Vlaardingerstraat

Hij hield ook zijn huis schoon en was schoon op zichzelf. Hij werkte keihard “als een gozer van 14”, dus kwam hij echt moe thuis. “En dan vind ik het heerlijk om in een opgeruimd huis naar de tv te kijken en muziek te luisteren.” Hij hield van alles, van Pink Floyd tot Marianne Weber.

Piet had een theorie dat volle winkels beter zijn voor een schone stad dan leegstand. Want: leegstand trekt graffiti aan en dan wordt het armoedig. Hij was trots op Irado: “Schone straten, schone stoepranden, alles ligt er netjes bij.”