Column Groene Jeroen: Supermama

Het bleek een soort graafwesp: de bijenwolf. Zelf ben ik niet zo’n wespoloog, dus thuis zocht ik het later uit. Sjongejonge, wat een bijzondere beesten zijn dit! Gaat u er maar even voor zitten. Bijenwolven zijn wespen die normaal gesproken bloemennectar nuttigen, maar net als bij veel soorten steekmuggen en steekvliegen is dit vegan-dieet onvoldoende om jongen groot te kunnen brengen.

Daar is vlees voor nodig. De bijenwolvin vangt daarvoor vooral honingbijen handig zo uit de lucht als deze boven de bloemen vliegen, die ze dan precies op de juiste plek meerdere keren steekt, zodat de bij verlamd is. Dan drukt ze de bijenmaag handig leeg en eet ze de uitgebraakte bijennectar op. Daarna vliegt wolvenmams met haar prooi terug naar dat ondergrondse zandholletje. Waar ze vervolgens haar eitjes op de gevangen honingbijen legt. Voor een zoon-ei reserveert ze drie en voor een dochter-ei vijf verlamde bijen. Omdat het in de diep gelegen broedholen vrij vochtig is zal de boel daar snel beschimmelen, maar in moeders antennes zitten klieren die antibiotische bacteriën kweken. Die smeert ze tegen de wanden van het holletje en die beschermen de uit het ei kruipende larven tegen allerlei schimmels en piepkleine vieze beestjes.

Bovendien stoten de eieren zelf ook nog eens gas uit dat de hele boel dubbel ontsmet. De wolvenlarven eten de, dan nog steeds levende, bijen dan om de beurt op, waarna ze verpoppen en zelf de wereld mogen gaan veroveren. Mama leeft maar ongeveer een maand, dus die is intussen al weer druk bezig met het graven van nieuwe gangen en het vangen van nog meer bijen. Hier houdt het niet op, want de wereld van insecten zit echt bizar vol met de meest ongelofelijke gruwelverhalen.

Er bestaan ook nog goudwespen: waanzinnig mooi metallic paars-groen-rood-blauw gekleurde wespjes zo groot als een flinke mier. Die wachten geduldig af tot ma wolf uit jagen gaat om dan hun eigen eitjes op de bijenslachtoffers en de bijenwolvenlarven te leggen. Dus nadat de niet bewegen kunnende honingbijen langzaam levend worden opgegeten door de bijenwolvenpuppies worden deze daarna soms zelf ook verorberd door goudwespenkinders. Pffff...!