Pollux deed zich tekort

Onnodig. In Holy leverde het een baaldag op. Want menigeen besefte, dat de middenmoter te kloppen was. Het zou Pollux’ overlevingskansen in de eerste klasse behoorlijk sterker maken. Een acuut gevaar is er weliswaar niet, maar “ieder punt, dat we oogsten geeft meer zekerheid”, vulde trainer/coach Cas Claassens zijn beleving in.

Eigenlijk was het eerste kwart meteen een signaal, dat onraad voorspelde. Pollux kwam moeilijk op gang, liet de bal veelal aan Warande en verscheen sporadisch in de Brabantse slagcirkel. “Het is niet zo, dat we in de winterstop helemaal niets gedaan hebben, hoor. Maar de tegenstander had de zaalcompetitie doorlopen en daarmee het ritme vastgehouden.”

“Anderzijds”. had hij er in de korte nababbel met zijn spelers aan toegevoegd “is dit een tegenstander met spelers, die lager zaten en feller waren. We sloten nu wel wat beter aan dan in de eerste wedstrijd, maar het was niet voldoende. Zij hebben in de zaal gespeeld en dat hadden ze meegenomen. Wij ditmaal niet. Dat zie je op het veld terug. We moeten dan het ritme weer oppakken.” Niet de conditie “want ze hebben een fitheid-schema meegekregen. Het is dan hun eigen verantwoording om dat uit te voeren.”

Met in februari bij de herstart van de training ook nog eens het euvel “dat de sproeikoppen van de velden nog niet gebruikt mochten worden en je op een veld traint, dat blessures oplevert.” Het zorgt voor een aardig gevulde ziekenboeg en trainingen met soms slechts twaalf tot veertien man. “Dan is het lastig om een basis te leggen voor een collectief, dat meteen voor resultaat kan gaan.”

Pollux heeft zich in het najaar naar een redelijk veilige klassering gespeeld. Soms met bravoure, zoals in de gewonnen wedstrijd tegen Schiedam. “We hebben vooral punten gepakt tegen ploegen, die onder ons staan en die we onder ons willen houden. Hogerop staan nogal wat ploegen, die nog een maatje te groot zijn. Die zullen nu toch moeten gaan verrassen. Alleen vergaten we dat vandaag al tegen Warande te doen.”