‘Stoppen is niet aan de orde’

DOOR GERARD S. VERVER

Natuurlijk wordt hij regelmatig aangeklampt door clubs van naam. Geen kans. “Dan ben ik iedere week drie avonden van huis. Dat is me teveel. Ik heb een gezin. Daar ben ik graag. Bij Zwaluwen trainen we tweemaal per week. Soms ga ik daarnaast even naar de sportschool. Dan ben na een uurtje weer thuis. Zo is werk, thuis en voetbal prima te combineren.” Hij schat in dat er per seizoen één tot drie clubs bellen. “Valt wel mee dus en hoef ik niet om de haverklap nee te verkopen, Als er al iemand belt komen we dikwijls al snel tot de conclusie, die ik niet bij Zwaluwen weg wil.”

Jazzy Adams ten voeten uit. Zorgzaam. Benaderbaar. Altijd in voor een praatje. Zonder blabla. Bescheiden. Maar toch opgetogen over de manier waarop de club onlangs zijn 150e wedstrijd in het zwartwit inluidde. “Het verraste me en was een geweldige beleving. Ik had een jaartje eerder al eens aan de TC gevraagd op hoeveel wedstrijden ik stond. Natuurlijk wisten ze dat niet. Blijkbaar zijn ze toch maar gaan tellen. Dat waardeer ik. Zo tof. Een blijk van waardering.”

Verrassingen deelt hij zelf al zes seizoenen namens Zwaluwen uit aan tegenstanders. In competitiewedstrijden haalde al minstens 65 maal met een schot of kopbal de touwen. Een geheim heeft hij niet. “Men klampt mij daarover wel meer over aan. Zo van: hoe krijg je dat voor elkaar. Weet je, ik ben aanvallend op zijn best als ik niet nadenk. Als ik dat wel doe en met mezelf overleg of ik ‘m in de ene of de andere hoek schuif, gaat het mis. Als ik lekker in de wedstrijd zit en vind dat ik maar eens op doel moet rammen is het bijna altijd raak. Dat voelt zó lekker. Bovendien, hoe langer je spits bent des te beter je de kneepjes van het vak gaat beheersen. Daarnaast weet het team hoe ik loop en me blindelings te vinden.” Dat weet hij van anderen ook en geniet er van als hij met een assist de boeken in gaat.  

“Ze zeggen wel eens je moet stoppen op je hoogtepunt. Dat is echt nog even niet aan de orde.”