Drie kanjers met ‘pensioen’

Samen hebben teambegeleider René Kooiman en de spelers (en laatste der Mohikanen) Lisa van der Bie, Sem Tok er zo’n beetje een mensenleven aan korfbalervaring, hoogtepunten en dippen, die er vanzelfsprekend ook waren, opzitten. “Na 51 jaar vond ik het wel genoeg”, duidt de altijd bescheiden Kooiman zijn beslissing om met ‘pensioen’ te gaan. Die stap zette hij niet zomaar. “Want je bent er toch wel twee, drie keer in de week mee bezig. Dat heb ik altijd als plezierig ervaren, maar op een zeker moment is het genoeg. Bovendien had ik mezelf beloofd om te stoppen als de laatste twee van de oude kern spelers zouden afhaken. Dat gebeurt vandaag. En die belofte aan mezelf kom ik na. Het is was genoeg zo.”

Dat vonden ook captain Sem Tok en Lisa van der Bie, die opgroeide in een korfbalgezin. “Mijn vader heeft jarenlang in het eerste gespeeld.” Dus was het haast vanzelfsprekend, dat zij bij Oranje Nassau, dat later Twist werd, terecht kwam. ”Ik heb een prachtige tijd gehad”, schetst ze haar beleving na tig jaar gedreven ballen in de hoogste achttal. De beslissing om te stoppen nam ze niet zomaar “maar gaandeweg kwam het besef, dat het tijd werd om andere dingen te gaan doen. Ik heb twee heel mooie jongens, die ook aandacht verdienen. Dat gaf vooral de doorslag.” Maar helemaal stoppen? No way. Ze voegt zich bij de al eerder afgezwaaide veteranen in het derde.

‘Het waren mooie jaren’

Daar treft ze dan ook Sem Tok, die heel wat jaargangen als aanvoerder de spreekbuis was van de spelersgroep. “Op zeker moment werd binnen de selectie het verschil in leeftijd zo groot, dat er een soort generatiekloof ontstond. Zelf ben ik dertig plus, terwijl er steeds meer jongeren van onder de twintig aansluiten. Natuurlijk is dat een goede ontwikkeling, maar voor mij kwam daarmee toch het moment en het gevoel, dat je weer met leeftijdgenoten wil spelen.”

Wat over blijft zijn zijn “goede herinneringen aan een geweldige tijd, waarin we heel veel leuke wedstrijden hebben gespeeld. Het waren mooie jaren.”