Merel (15) kan haar ambities amper beteugelen en dat hoeft ook niet: ‘Ik leef na school in de auto en op stal’

Door Amber Brandenburg

We ontmoeten elkaar op stal, waar de hoogzwangere stalpoes mijn been stevige kopjes geeft, terwijl Merel haar pony’s gedag zegt. Ollie is als eerste aan de beurt. Merel: “Hij is echt een enorme boef. Op de poetsplaats ontsnapt hij vaak en hij heeft echt geen geduld. Dan gaat hij met zijn benen slaan. En in de paddock zit hij Nostar ook wel eens te pesten. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar.” Ze geeft de pony een aai over zijn hoofd, terwijl hij hoopvol naar snoepjes zoekt in haar broekzakken.

Afgelopen jaar werd de jonge amazone Noord-Hollands kampioen met Ollie en sleepte ze een vierde plaats in de wacht op het Nederlands Kampioenschap (NK). En dat terwijl ze nog niet zo gek lang een combinatie vormt met de vijfjarige bruine pony.

‘Nossie’

Haflinger Nostar, die zijn kleine broertje vergezeld in de naastgelegen stal, trekt zijn bovenlip omhoog bij de geur van het lekkers. Flamen noem je dat. Eigenlijk is Nostar het paard van haar moeder, maar inmiddels heeft Merel hem ‘ingepikt’. Nostar is een heel ander type paard, zegt Merel. “Hij is juist heel erg geduldig en geeft mij alle tijd om te leren.” Dat is ook niet zo gek. Nostar is zeventien jaar en heeft inmiddels al wel wat ervaring opgedaan. Ook met hem komt ze uit in de dressuursport en traint ze behoorlijk door.

Leren doet ze volop, met haar paarden maar ook op school. “Soms is het wel moeilijk om het te combineren. Op school maak ik zoveel mogelijk huiswerk en in de auto onderweg naar paardrijlessen en stal leer ik voor toetsen.”

Wedstrijdweekend

Onder het zadel komt Ollie pas écht goed tot zijn recht. Merel: “Hij houdt zoveel van werken, toch?” Ze kijkt de pony lachend in de ogen. “Dressuur, springen, buitenrijden. Ollie is overal voor in. En ik ook.”

Het NK van afgelopen weekend leverde een goede dertiende plaats op. Van de 32 deelnemers. “Ik had zo’n fijn gevoel, dus dan valt het een beetje tegen. Maar Ollies oude eigenaren, die kwamen kijken, die zeiden ook al: je hebt al zoveel mensen tijdens de selectiewedstrijden achter je gelaten. Ik was heel erg trots op ons. Hij was superbraaf en keek nergens van op.”

Lieve Marly

Toch kent Merels hippische carrière niet alleen maar hoogtepunten. Vorig jaar nog, voor de komst van Ollie, werd pony Marly enorm ziek. Koliek, een gevaarlijke en acute vorm van buikpijn. Ze mocht het helaas niet overkomen en moest ter plekke in de kliniek worden ingeslapen. Merel: “Vooral mijn zusje Fien was echt helemaal kapot van verdriet. Marly was helemaal onderdeel van ons gezin. We konden alles doen met haar.”

Het gezin reist samen heel wat wedstrijden af. Ze zijn echt een team, zegt Merel. “Mijn moeder helpt altijd met het wedstrijdklaar maken.” Samen met Fien en vader Robert is het een geoliede machine van steun en hulp.

Grote doelen, grote dromen

Waar ze nog van droomt? Merel: “Met Ollie train ik nu lekker verder voor de regiokampioenschappen en we gaan op springlessen en bij een talententeam. Met Nostar train ik voor het Z1 om hopelijk mee te doen aan het EK in Oostenrijk komend jaar. Ik moet nog vier winstpunten halen. Ik heb nu officieel mijn moeder ingehaald.” Ze lacht naar haar moeder, die haar hoofd schud maar tegelijkertijd glimt van trots. Moeder Amber: “Ze werkt er keihard voor, soms met een beetje aanmoediging. Maar ze doet enorm haar best.”

Volg Merel

Online neemt Merel haar volgers geregeld mee op pad. Dan vlogt ze heel de dag. Wil jij ook online haar avonturen volgen? Dat kan via Instagram onder @merel.evers.horses.