Sportvrijwilliger van het jaar Hein Wubben: ‘Uiteindelijk doe je het altijd met zijn allen’

door Marcel Zaat

Wubben, sinds kort als pensionada door het leven, komt zijn week wel door. Vrijwilligerswerk bij WWV en de WOS, ruime aandacht voor zijn familie met kleinkinderen Yara (4) en Vic (1) als oogappels en waar nodig springt hij sproeibedrijf Paul Sosef bij, de zaak die hij met zijn vrouw Wilma bestierde en inmiddels aan zijn zonen Niels en Sven heeft overgedragen. Net terug van een vakantie naar de zon doet Wubben (68) zijn verhaal. Leeftijd is slechts een getal. Wubben, die met zoveel passie over het leven praat is er een schoolvoorbeeld van. Dat hij genomineerd werd voor sportvrijwilliger van Westland deed hem wel wat, maar hij loopt er niet mee te koop. “Er zijn zóveel mensen die net zoveel vrijwilligerswerk doen. Maar goed, als je dan toch genomineerd wordt en je staat op dat podium is het natuurlijk leuk als je ook nog eens wint.”

Groeispurt

Wubben en de mountainbikeafdeling van WWV zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Eerder kreeg Wubben in 2011 al de WestlandStek uitgereikt. Als trainer en begeleider traint hij wekelijks op zaterdagmiddag groep 6, de jongste moutainbikertjes. Onder zijn leiding maakt de mountainbiketak binnen WWV een enorme groeispurt door. “Die lachende gezichtjes bij de kinderen die plezier halen uit het mountainbiken, daar doe ik het voor. Maar wel met z’n allen fanatiek bezig zijn hoor. Niet na een kwartier zeggen dat je er geen zin meer in hebt. Julia Herman, inmiddels al een paar keer Nederlands jeugdkampioen stond een keer bij haar broertje te kijken en wilde ook fietsen. Ze kreeg net de trappertjes rond, maar tot de dag vandaag is ze bloedfanatiek.”

Oog voor de kampioen én voor de nummer laatst hebben is een kwaliteit. Wubben beschikt over die gave. “Vorig jaar reden wij om de Paul Sosef-Cup. Ik zeg altijd, wij hebben één winnaar en de rest is tweede. De kinderen voor de volgende wedstrijd stonden al klaar maar de nummer laatst van de race ervoor moest nog binnen komen. Gingen wij met zijn allen keihard klappen voor de nummer laatst. Later kregen wij een mailtje van zijn moeder dat hij genoten had van de wedstrijd met zoveel aanmoedigingen bij de finish. Dát is waar wij het met zijn allen voor doen.”

Plaatje van een accommodatie

Gestart als hulptrainer haalde Wubben zijn trainersdiploma en werd ook parcoursonderhoud op de Wollebrand zijn dingetje. In de jaarvergadering van 2019 pakte Wubben de handschoen met een aantal andere vrijwilligers het project nieuwe baanverlichting op. “Dat hebben we qua offertes en subsidies uitgezocht, de kosten in beeld gebracht en met het bestuur er een klap opgegeven. Juni 2020 lag er weer een prachtig verlicht parcours. Ook pakten wij het gebruik zonnepanelen op en recent hebben wij ons weer bezig gehouden met het renoveren van het clubgebouw. En dat met veel vrijwilligerswerk. Er ligt straks een plaatje van een accommodatie.”

Met zoon Niels, die een profperiode als veldrijder kende, reisde hij veel. Landen als bijvoorbeeld Nieuw Zeeland (waar het WK werd verreden), Canada, Frankrijk, Duitsland en Tsjechie werden bezocht. “In 2010 werd hij in Israël tweede op het EK mountainbike. Sven had nog tentamen, dat hebben wij afgewacht en daarna ’s-avonds het vliegtuig gepakt om Niels de volgende dag zien te rijden. Belangrijk om dit z’n allen als gezin te doen. Saamhorigheid is belangrijk, ook in de samenleving. Daarom is het mooi dat wij bij WWV nog zien dat er voldoende trainers, vrijwilligers en ouders zijn die de helpende hand toesteken.”

Op de avond van het Westlands Sportgala stond Wubben op het podium met een aantal sporters die onder de Naaldwijker trainden. De genomineerde Mylene de Zoete (baanwielrenster) en talent Menno Huising (Lara van Ruijven-prijs) en ook Celine de Vreede (beste G-sporter) waren ook aanwezig. “Dat was zeker leuk. Menno zit nu in het opleidingsteam van Jumbo Visma. Hij moest toen een presentatie maken. Van groepje Hein naar Jumbo Visma, heette die presentatie. Daar ben ik best wel trots op.”

Dankbaar werk

Wubben, wiens echtgenote Wilma samen met Gerda Vreugdenhil onder andere de kledingverkoop bij WWV doet was even stil toen hij hoorde dat hij genomineerd was. “Stefan van Eijk van de WOS belde op met de mededeling. Ik wist even niet wat ik moest zeggen. Is dat allemaal nu wel nodig vroeg ik hem. Laat mij lekker in de luwte mijn werk doen.”

De volgende dag moest Wubben op de club vertellen dat hij genomineerd was. “Ik ging er naar toe en zei dat ik eerst even wat moest vertellen. Uiteindelijk moest iedereen lachen, want zij wisten het als stemmers natuurlijk al. Eigenlijk zou iedereen boven de vijftig jaar vrijwilligerswerk moeten doen. Al is het maar iets. Onmisbaar bij de verenigingen en het blijft ontzettend dankbaar werk.”