Superduurzaam: bouwplaten maken van restjes fresia en roos

Klaske Postma, een ontwerper bij VanHier, kwam op het idee toen ze merkte dat er weinig lokale grondstoffen waren voor haar meubelontwerpen. Elk jaar werden grote hoeveelheden ‘afval’ van boeren en tuinders gewoon weggegooid. Postma vroeg zich af of deze resten niet voor iets beters gebruikt konden worden, en dat bleek het geval.

Stevigere panelen

Met de hulp van CityLab010 en Greenport West-Holland begon Postma in 2021 met het Biomaterialenfabriek-project. Eerst onderzochten ze drie soorten resten: rietmaaisel, lisdodde en fresiabladeren. Proefresultaten lieten zien dat ze met deze resten kleine, dunne panelen konden maken. Maar om meer en stevigere panelen te produceren, hadden ze een speciale pers nodig, die ze vonden bij Studio MBB in Zaandam.

In het voorjaar van 2022 begon VanHier met het maken van verschillende panelen. Al snel kregen ze opdrachten binnen, waaronder een tafelblad voor het Provinciehuis van Zuid-Holland en wandbekleding voor een Tiny House in Rotterdam.

Perfecte mix

Tijdens het proces ontdekte VanHier de perfecte mix voor de panelen: 45% natuurvezel, 45% olifantengras-cellulose en 10% natuurlijk bindmiddel. Deze verhouding verschilt afhankelijk van de gebruikte resten, bijvoorbeeld fresiabladeren worden anders behandeld dan kerstbomen.

Naast het maken van de platen, moest VanHier ook een milieuvriendelijke lijm ontwikkelen en instructies geven aan mensen over hoe ze de platen kunnen gebruiken.

Dankzij nieuwe steun van TBI en Rabobank richt VanHier zich nu ook op de bouwsector, die interesse heeft in dikkere afbouwplaten voor echt milieuvriendelijk bouwen. VanHier focust op kwaliteit boven kwantiteit en kijkt naar wat er lokaal beschikbaar is, in plaats van groot en massaal te produceren. In de woorden van Postma:  ”Wat ik zou willen is dat we juist van het grootschalige afstappen, maar dat we meer kijken naar welke grondstoffen regionaal beschikbaar zijn. Anders kom je in het model dat je grotere machines moet hebben, en dus meer moet produceren om die machines rendabel te maken, en dus mindere kwaliteit gaat leveren, en dus meer producten weggegooid worden enzovoorts. Een model dat we kennen door het globalisme. Bij circulair werken kijk je naar een topografische cirkel waarbinnen je kijkt naar wat mogelijk is.”

Bron: Greenportwestholland.nl