Column Alphons de Wit: Wie kan het uitleggen?

Opvallend aanwezig was de foodtruck van Plankje Plezier, een bijzonder initiatief van en voor bijzondere mensen. Onder begeleiding van Lennart de Jager en Jade van Bodegom werken jongeren met een verstandelijke beperking of autisme aan hun droom, een frietzaak. Vijf jaar geleden borrelde het idee op en anno 2026 is hun droom met de komst van een foodtruck ten dele gerealiseerd. En, het moet gezegd ze maken een geweldig patatje, van de rauwe aardappel tot in het bakje. De foodtruck is één, de tweede gekoesterde wens is een echte frietzaak en ook die komt er, ondanks hindernissen. Aanvankelijk was het oog gevallen op een pand in de Monsterse Molenstraat. Na anderhalf jaar werd duidelijk dat het nog wel twee jaar zou duren alvorens er een vergunning voor het pand zou worden afgegeven. En dat is dan weer Holland op zijn smalst. Door alle mierenneukerij en regelgeving loopt zo’n schitterend initiatief zoveel vertraging op dat uiteindelijk toch maar is gekozen voor een andere locatie. Ik vraag me dan steeds af waarom we de samenleving zo ingewikkeld in elkaar hebben getimmerd dat het niet mogelijk is om in pakweg drie maanden een traject te lopen dat nu drie-en-een-half jaar duurt. De gemeente Westland heeft de beschikking over zo’n slordige 1.200 pennenlikkers. Bovendien wordt nog voor een miljoen of wat expertise van buitenaf ingekocht bij snelle jongens en dure bureaus. Zit daar nou niet één bijdehandje tussen die Plankje Plezier en haar bijzondere medewerkers door het woud van regels, regeltjes, onderzoeken en weet ik niet wat, had kunnen leiden zodat binnen een maand of drie de deuren van het beoogde pand konden worden geopend? Kan iemand mij dat uitleggen? Intussen hoop ik dat de winkel van Plankje Plezier snel wordt geopend want ik heb zelden zulke lekkere friet gegeten.

Alphons de Wit