Op de Pijp met… Ton Tabben

Van wie ben jij er één?

Ik ben er één van Harry Tabben uit Hoek van Holland en van Annie van der Scheer uit Kwintsheul. ‘Spruit 11’ uit een gezin van 14 kinderen. Allebei mijn ouders waren ondernemer in De Heul: mijn vader had een kruidenierszaak en mijn moeder een speelgoedwinkel. Het ondernemerschap werd er bij mij dus ook met de paplepel ingegoten.

Maar niet als kruidenier…

Nee, meer in het bedrijfsleven en later ook in de media en zelfs in de politiek. Na de Andreasschool en een jaartje mulo ging ik naar de LTS in Rijswijk. Daar hielp ik al met dingen opzetten zoals de schoolkrant. Eigenlijk had ik wel door gewild naar de MTS, maar daar hadden mijn ouders geen geld voor, dus ik ging aan het werk. In- en verkoop bij Stanley Works en vervolgens jarenlang binnen de petrochemische industrie. Ook daar heb ik van alles opgezet of verbeterd, terwijl ik ondertussen ook door het land trok met commerciële quizprogramma’s op beurzen en evenementen, zoals de ABC-quiz. Die bestaat nog steeds trouwens.

Waar staat ABC voor?

Voor Algemeen Bedrijfsmatig Communicatiespel. Het komt daarbij aan op reactiesnelheid én kennis. Ik vond en vind het leuk om te presenteren, al merkte ik wel dat sommige mensen de combinatie van zakelijk en ludiek zijn moeilijk met elkaar kunnen combineren, vreemd genoeg. Dat ik nieuwsbrenger, praatprogrammaleider én quizmaster ben is voor sommigen echt een probleem.

Voor jou geen probleem…

Nee. Integendeel. Het gaf me juist ook veel vrijheid. Veel nieuwe contacten en daarmee ook weer nieuwe kansen, waar ik later ook veel plezier van gehad heb bij het starten van mijn bedrijf in watermanagement, en bij het oprichten van Info Thuis en Regionieuws.TV.

Watermanagement?

Binnen de petrochemie leer je veel, en watermanagement is echt wel een onderwerp van deze tijd. Op zich is het water in Nederland goed. Het voldoet aan maar liefst 63 kwaliteitseisen. Maar net zoals elders op de wereld loopt de voorraad oppervlaktewater én grondwater terug. En realiseer je wel: maar 2% van al het water op de wereld is drinkwater. Droogte is een wereldprobleem dat óók in Westland speelt. Ik vind dat we daar te weinig over nadenken. Te weinig anticiperen op de veranderingen. Of dat nou gaat over verstening, afwatering, waterberging, riolering, zuivering of waterkwaliteit, we moeten daar meer aan doen om problemen in de toekomst te voorkomen. Regeren is vooruitzien. We moeten nadenken en aanpakken.

Ging je daarom de politiek in?

Ik heb 50PLUS-Westland opgericht om meerdere redenen en daar is dit er één van. Maar het is meer dan dit ene probleem alleen. We zien stagnatie op heel veel dossiers en vooral; heel veel gekibbel en gedoe. Dat is niet goed voor Westland. Ik zag dat niet veranderen en besloot me daar dan zelf maar mee te gaan bemoeien. De menselijke maat moet terug. Het ‘ouderwetse’ fatsoen in de politiek moet hersteld. Natuurlijk, Westland verandert en we moeten mee veranderen. Maar wel zonder onze identiteit te verliezen. Dat vraagt solidariteit van iedereen. Ik geloof dat de oplossing ligt in het herstellen van het gewoontepatroon van de ouderen, degenen die hebben gebouwd wat er nu is. Dat is méér dan hard werken alleen; het gaat ook om sociale interacties. Om het koesteren van tradities. Het ruimte geven aan ondernemerschap.

Ambitieus met één zetel…

Het begin is er. Op veertig stemmen na hadden we trouwens bijna een tweede zetel bemachtigd. Dan was ik zelf ook in de raad gekomen. Op zich vind ik dát niet erg want vanwege o.a. mantelzorg heb ik het al druk genoeg. Maar het toont wel aan dat er draagvlak is voor onze partij.

Ook 50Plus had interne strubbelingen…

Ja. Mensen die in 50Plus actief zijn, zijn per definitie mensen met veel (levens)ervaring en dat willen ze laten gelden. Dat geeft pittige discussies dat snel gezien wordt als ruzie. Maar inmiddels is de partij in veel rustiger vaarwater gekomen. Jan Struijs heeft in de landelijke partij stabiliteit gebracht en met Guus Bakker heeft 50Plus-Westland ook een stabiel en goed raadslid.

Is politiek wel te combineren met je journalistieke werk?

Ik vind van wel. De basis van Regionieuws.TV is juist dat we onafhankelijk zijn. Onze eigen broek ophouden. Dat houdt ons scherp. Ondernemend. Daar tornen we dus beslist niet aan. Daarom is de organisatie ook modulair opgezet, De nieuwsgaring is onafhankelijk en ik heb daar geen invloed op. Ik ben de oprichter en de instigator, meer niet. Er is een redactiestatuut, want je moet je redactie het werk laten doen. Bij een programma als Politiek Bekeken en Regio TV aan tafel, die ik ook presenteer, ligt dat iets anders. Daar speelt mijn politieke voorkeur zeker mee. Maar dat is niet geheim. En volgens mij ook niet overheersend.

Waarom ben je met Regionieuws TV begonnen?

Ik was natuurlijk al bekend met de mediawereld, onder andere door Info Thuis, dat ooit als kabelkrant begonnen is en dat ik samen met Ron Koene omgezet heb in een regionale televisiezender, en door mijn werkzaamheden bij de WOS, waar ik onder andere de tv tak heb helpen opzetten. Toen we in 2020 in de coronatijd belandden vielen veel dingen stil En ik geloofde dus dat er ruimte was voor een onafhankelijk nieuwsplatform met meer spreiding dan alleen regionaal.

Want je werkt ook in Suriname…

Multiculturele televisie was al belangrijk bij Info Thuis. Dit is eigenlijk een logisch vervolg. En we zijn als Nederland nog steeds verbonden met Suriname. Van de 1 miljoen Surinamers in de wereld leven er 350.000 hier. Die verbinding wil ik leggen: Nederland op de hoogte brengen van wat daar speelt en andersom.

En dat werkt…

We begonnen indertijd met dertig abonnees. Inmiddels zijn dat er meer dan 21.500. Ons Youtube-kanaal heeft al meer dan elf miljoen views. Dus ja, het werkt.

Hoe zit het met de onafhankelijke journalistiek in Suriname?

Dat ligt lastiger dan hier. Nog wel. De persvrijheid is daar anders geregeld. Eigenlijk is alles daar politiek, dus nieuws met een mening, écht onafhankelijk daar, is moeilijk.

Waarom ‘nog wel’?

Omdat ook in Nederland de onafhankelijke journalistiek onder druk staat en dat is zorgelijk. Door overnames, schaalvergroting, zie je steeds dezelfde mensen in de media terug en hoor je steeds dezelfde verhalen. Pluriformiteit, onafhankelijkheid, het is de basis van onze samenleving. Internationaal, nationaal en lokaal: Luisteren naar inwoners. Zichtbaar maken wat er leeft in de regio. Lokale en regionale journalistiek kan een groot publiek bereiken wanneer nieuws maar toegankelijk, onafhankelijk en dicht bij de inwoners wordt gebracht.

Hoelang ga je door?

Tot het niet meer gaat. Tot mensen zeggen: ga nou maar eens wat anders doen. Ik ben pas 72 en voel me nog prima. Het nieuwe grijs is wat mij betreft kwikzilverachtig!