Van typen op een Scheidegger naar online-dossiers: Hélène werkt al vijftig jaar voor Naaldwijks notariskantoor

Door Rianne Dekker

Ze heeft de originele brief van notaris Leon Jaspers nog. “Hij had eerst bij de schooldekaan geïnformeerd wie er in aanmerking zouden komen. Ik ben door school benaderd, en uiteindelijk officieel per 1 augustus aangenomen. Op 11 augustus werd ik 16 jaar. Ik wilde toen gebak trakteren, en mijn werkgever betaalde dat omdat ik nog geen salaris had ontvangen.”

Tafeltennissen op zolder

Het was tekenend voor de sfeer op het toen nog kleine Naaldwijkse kantoor. “Ik heb gedurende zo’n 25 jaar voor drie heren Jaspers gewerkt en het waren superlieve werkgevers”, aldus Hélène. “In 1981 overleed Leon Jaspers tijdens zijn vakantie. Zijn broer Bernard, eerder al kandidaat-notaris, werd notaris en broer Jos, kandidaat-notaris in het Gooi, kwam naar Naaldwijk. In 1992 is hij benoemd tot notaris en kreeg het kantoor de naam Jaspers Notarissen. Zeker aan die tijd heb ik mooie herinneringen, zoals surprises maken met Sinterklaas, tafeltennissen in de pauze op zolder en de uitjes. Dan gingen we een weekend naar Amsterdam en kregen we vrij en geld mee!”

Maar het clubje van tien groeide. Gedurende de jaren vonden er de nodige fusies, en naam- en locatiewisselingen plaats. Jaspers Notarissen werd Jaspers Quist Remmerswaal en na de heren Jaspers deden Lars Boelaard en Sawitri Kanhai hun intrede. Hélene weet nog goed hoe dit ingeluid werd. “We zijn met het hele kantoor in een privé vliegtuig naar Parijs gevlogen voor een dagje uit. Daar hebben we om middernacht de champagne opengetrokken om de overdracht te vieren.” Westland Partners werd Westport Notarissen en daarna volgde de grootste fusie tot het huidige Westvaer Notarissen. “Inmiddels heeft het kantoor vier vestigingen met ongeveer tweehonderd collega’s en is het één van de vooruitstrevendste van Nederland. Het werd vaak al als pilotkantoor gezien sinds Lars Boelaard erin is gekomen. Die was al heel vooruitstrevend”, aldus Hélène.

Met de auto naar het kadaster

Automatisering draagt hieraan haar steentje bij. Hélène, wiens functie van typiste naar paralegal is opgewaardeerd, heeft op dat gebied veel zien gebeuren. “Ik begon als typiste op een ouderwetse Scheidegger typemachine. Daarna werkten we met ponsbandjes, cassettebandjes met teksten van akten, en daarna met de computer. We hadden er maar één, waar we om de beurt op afspraak mee werkten. Gegevens uit het kadaster gingen we met de auto in Den Haag ophalen. Nu zijn deze allemaal digitaal beschikbaar. We werken nu met online-dossiers, volmachten die digitaal getekend kunnen worden, AI en een robot die dossiers aanmaakt en werkzaamheden uitvoert. Ik ben er wel trots op dat ik nog steeds mee kan doen. Het scheelt wel dat ik nog iedere dag werk, dan moet je er wel in mee.”

Lieve collega’s

De druk van het ingewikkelder geworden notariaat echter, zal ze niet missen als ze over een jaar met pensioen gaat. Maar wel haar collega’s, die een grote reden waren voor haar vijftig jaar trouwe dienst. “Ik werk met mensen van verschillende leeftijden en we hebben de grootste lol. De afgelopen jaren heb ik met zoveel lieve mensen mogen werken, en afscheid nemen ging dan best wel eens gepaard met een traan. Nog steeds heb ik met veel oud-collega’s contact en heb er goede vrienden aan overgehouden.”

Het is dan ook niet voor niets dat het kantoor Naaldwijk op 1 oktober het glas heft op zijn honkvaste medewerkster!