Op de pijp met… de Porcheville String Band: ‘Als je twee lepels hebt kun je al meedoen’

Samen met banjospeler Esther, violist Mike en zangeres Maxime vormen Marieke (bas), Gert-Jan (gitaar en zang) en Frank (gitaar, mandoline, zang) de Porchville String band. Ze spelen bluegrass. “Een smeltkroes van invloeden.” Marieke is getrouwd met Pascal, heeft drie kinderen en woont in Delft. Gert-Jan is getrouwd met Yoka, heeft twee kinderen en woont eveneens in Delft. Frank woont samen met zijn grote liefde Jacqueline in Kwintsheul. Hun samengestelde gezin telt vijf kinderen. .
Met wie zit ik hier?
Marieke: Ik ben Marieke. Geboren in Wateringen en daar opgegroeid met mijn broer en zus. Mijn vader was de bekende bakker Sjef Thoen. Zelf ben ik na de Mariaschool en het Stanislascollege een jaar naar highschool in Kansas, Amerika gegaan. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking bet bluegrassmuziek. Na terugkomst ging ik naar de kunstacademie en vervolgens ben ik een aantal jaren docent beeldende vorming geweest. In 2012 zijn mijn man en ik samen een horecagelegenheid gestart in Delft (Huszár) en daar werken we nu samen met veel plezier.
Gert-Jan: Gert-Jan Danenberg. Opgegroeid in Honselersdijk met mijn twee zussen. Mijn vader was automonteur maar ik ben echt helemaal niet technisch. Na de School met de Bijbel deed ik de mavo, havo en hbo Personeel en Organisatie, maar eigenlijk wilde ik muzikant worden. De gitarist van Kane: Dennis van Leeuwen deed dezelfde studie. Hij kon een baan en muziek combineren. Dat moest ik dan ook kunnen. Naast de muziek heb ik een consultancybureau voor agile werken. Ik speel gitaar, maar zie dat meer als een stuk gereedschap voor het echte werk: liedjes schrijven. Vroeger veel folkmuziek, maar via Country Music Television kwam ik in aanraking met country en bluegrass.
Frank: “Ik ben Frank Hollaar, ook deels opgegroeid in Honselersdijk, maar mijn ouders waren een soort nomaden, dus ik heb o.a in Wateringen, Monster en Kwintsheul gewoond. In Wateringen ging ik naar de Pieter van der Plas school. Vervolgens vwo in Den Haag. Na een tussenjaar in Frankrijk ging ik Culturele Antropologie studeren. Die studie verruilde ik na twee jaar voor Agrarische Accountancy. Inmiddels werk ik als onderzoeker tuinbouw op de Wageningen Universiteit. Als tiener kocht ik van het geld dat ik verdiende met tomatenplukken mijn eerste gitaar. Toen speelde ik vooral punk en hardrock. Later rock, blues en zelfs een poosje flamenco. Nog niet zo heel lang geleden ontdekte ik uiteindelijk de country en bluegrass. Die ontdekking had wel twintig jaar eerder mogen komen.
Wat is er zo bijzonder aan bluegrass?
Frank: Het is een folkstijl die ontstaan is in de Appalachen in Amerika, en is echt een smeltkroes van stijlen en invloeden. De fiddle komt uit de Ierse en Schotse volksmuziek. De Mandoline uit Italië, de banjo is Afrikaans van oorsprong.
Marieke: In Amerika ontdekte ik ook dat het echt volksmuziek is. Ontstaan als uitlaatklep om te ontsnappen aan het harde dagelijkse bestaan van het werk op de cottonfields of in de mijnen. Het is echt muziek die op de porch, de veranda, gespeeld werd en waar iedereen uit het huis of de buurt samenkwam. Dat maakt het heel inclusieve muziek. Iedereen kan en mag meedoen.
Gert-Jan: Vandaar ook onze naam Porchville String band. De basis van bluegrass is eenvoudig. Als je twee lepels hebt kun je al meedoen. Het zijn de individuele muzikanten en instrumenten die er een stuk virtuositeit aan meegeven.
Wat is het verschil tussen country en bluegrass?
Frank: Het belangrijkste verschil is dat bluegrass alleen met snaarinstrumenten gespeeld wordt. Dus geen drums, fluit, saxofoon of wat dies meer zij.
Gert-Jan: Er zijn veel overeenkomsten, in stijl, in thematiek van de songs. Het leven, de liefde, de dood, drank en ook wel geloof. Vaak hebben de teksten een diepere laag die je niet metéén ziet. Een songtekst over whiskey gáát niet altijd over whiskey. Bovendien is bluegrass hoofdzakelijk akoestisch.
Marieke: Country is steeds populairder in Nederland de laatste jaren en ook bluegrass wordt steeds bekender. De Nederlandse bluegrassscene is best groot en groeit ook. Jongeren zijn ook steeds meer geïnteresseerd. Festivals als het Rotterdams Bluegrass festival en het Wild Rooster festival zijn druk en gezellig.
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Gert-Jan: Frank en ik ontmoetten elkaar ooit op een muziekfestival bij Nederland 3 in Wateringen en het klikte meteen. We hebben samen in de band Brave gezeten, waar we naast covers ook eigen nummers speelden. Ook in de band Ugo, met Kor van Velzen, de vader van Roel.
Frank: En in Dan Hill, een akoestische coverband, waarbij we vaak zonder oefenen het podium op gingen. Door corona moesten we op de rem trappen. In 2020 hoorde ik in een café in Italië Brandi Carlile en ik vond dat fantastisch. Zij trok me de fuik van bluegrass in en daar ben ik nooit meer uitgezwommen. Voor een bluegrassband hadden we wel een bassist nodig en dat werd Marieke.
Marieke: klein detail: ik speelde nog helemaal geen bas. Dat heb ik in coronatijd geleerd. Het is wel echt een instrument voor mij. Ik hou van dat machtige geluid.
Frank: Het is wel uitzonderlijk knap dat zij de bas in zo’n korte tijd op dit niveau heeft leren spelen.
Marieke: Door veel te spelen leer ik snel en veel, super leuk. Naast de Porchville String Band zit ik ook in een all female bluegrass band ‘The BluegrassBandits’.
Gert-Jan: Esther, Mike en Maxime maken de band compleet. Stuk voor stuk goede muzikanten.
Marieke; Maar zeker Mxime heeft iets bijzonders met haar stem. Soms zijn mensen zelfs in tranen als ze haar horen.
En spelen jullie ook eigen nummers?
Marieke: De eerste periode in ons bestaan hebben we alleen covers gespeeld. Wel op onze eigen manier en in ons eigen arrangement.
Gert-Jan: Maar nu beginnen we er langzaam ook wat eigen nummers in te fietsen. Op 4 oktober gaan we de studio in voor opnames voor een EP en daar zullen dan ook eigen nummers bij zitten.
In Westland hoor ik niet veel bluegrass…
Gert-Jan: Het is in Westland misschien nog niet heel bekend. Daar willen wij natuurlijk graag verandering in brengen!
Door op te treden…
Frank: Op 17 oktober spelen we in de Kastanjehof in Kwintsheul. De laatste jaren is de Kastanjehof zich meer op muziek gaan richten. Ook de muziekstijlen die wat minder bekend zijn, zoals die van ons. Dat zie je bijvoorbeeld ook op het jaarlijkse Open Podium. We zijn in Kwintsheul een beetje het Nashvillle van Westland aan het worden.
Gert-Jan: We hebben ook wel eens aan de feestweek gedacht, maar wij spelen toch echte luistermuziek en dan is de Kastanjehof geschikter. Inloop is vanaf 19.30 uur, vanaf 20.00 uur gaan we van start. Kaarten zijn verkrijgbaar via https://www.partycentrum-kastanjehof.nl.
Marieke: Voor nieuwsgierige mensen of zij die van veelzijdigheid houden een mooie kans om kennis te maken met onze muziek!





Meer nieuws uit Westland?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie