Op de Pijp met.... Gerard de Roode

Waar kom je vandaan? 

Ik ben geboren tussen Den Haag en Scheveningen. Afkomstig uit een vissersfamilie. Mijn vader en opa zaten allebei op de haringlogger. Ik ben nog steeds een groot visliefhebber, zoals mijn maatjes van de Krasse Knarrenclub in Wateringen kunnen beamen.

Jij hebt toch ook gevaren? 

Ja, maar niet op de visserij. Na de lagere school heb ik eerst twee jaar gekuurd in allerlei ziekenhuizen vanwege tbc. Daarna op de grote vaart bij Rederij Nieveld Goudriaan. Op allerlei plekken in de wereld geweest. Omdat ik belangstelling toonde voor de techniek op de brug, betaalde de reder voor mij een opleiding op de hogere zeevaartschool. Helaas bleek ik niet goed in wiskunde, dus navigatie was een lastig punt. Ik stapte over van de grote vaart naar de kustvaart. Dat ging een tijd goed, tot ik een ongeluk kreeg.

Wat gebeurde er? 

Als aspirant stuurman hou je toezicht op het laden. Daar ging het mis. Ik viel in het ruim. Dat bleek uiteindelijk het einde van mijn zeevaartcarrière.

Je kwam aan land?

Ik zat thuis met een verbrijzelde voet en verveelde me. Dus ik ging maar bij mijn meisje in de dierenwinkel helpen. Haar vader vroeg of ik niet kon blijven. Door de jaren heen hebben we het bedrijf uitgebreid naar zes winkels. Daarna ben ik ook nog betrokken geweest bij de oprichting van de Darling Market in Rijswijk (Nu de Broodfabriek) en daar ook nog 18 jaar gewerkt, in allerlei functies. Na een hartoperatie volgde mijn pensionering.

Hoe kwam je dan in het Westland terecht? 

We zochten magazijnruimte en vonden dat uiteindelijk in Kwintsheul. En een woning in Wateringen. Inmiddels woon ik daar alweer 45 jaar en hoewel ik me overal wel thuis voel, is Wateringen ook echt mijn plek. Mijn kinderen zijn er opgegroeid en hebben hun plaatsje ook gevonden. Het Hofpark, Waterpop, de Krasse Knarrenclub die ik heb opgericht, het vaste loopje met de hond langs de molen… Ik ben inmiddels echt wel een Westlander.

En vergeet de bibliotheek niet… 

Een van mijn favoriete plekken! Eens in de maand, op dinsdag, ben ik daar om verhalen te vertellen aan kinderen en hun (groot)ouders.

Hoe kwam je daar zo bij? 

Ach, ik vond het altijd wel leuk om sterke verhalen te vertellen (lacht). En organiseren heb ik ook altijd leuk gevonden. In mijn jonge jaren was ik jeugdbegeleider bij de C.J.V. Daar organiseerde ik al allerlei leuke activiteiten voor jongeren, waaronder de discoclub ‘De Branding’. Met elkaar plaatjes draaien. De Top 40 bestond toen net. Je spaarde elke week om weer een singletje te kunnen kopen. De club kreeg heel wat leden en er zijn ook verschillende huwelijken uit voortgekomen, waaronder het mijne. Het verhalen vertellen begon twee jaar geleden met een belevenismiddag organiseren voor senioren via Vitis Westland. Dat pakte ik eigenlijk een beetje te groot aan. Al snel hebben we de activiteit naar de bibliotheek verplaatst, en het meer gericht op kinderen (van drie tot zeven jaar) en hun (groot)ouders. Ik verbind graag mensen en op deze manier verbind je generaties. Daarbij vind ik het belangrijk om lezen te bevorderen en verhalen vertellen helpt daarbij. Het wekt de belangstelling van de kinderen en ze kunnen dan weer met hun (groot)ouders erover praten.

Hoe gaat dat in zijn werk? 

Elke maand kies ik aan de hand van een thema en daarbij behorende boeken een verhaal om te vertellen. Dat kan over van alles gaan. Boeken en hun schrijvers, bijvoorbeeld Annie M.G. Schmidt met Jip en Janneke, Guusje Nederhorst met Woezel en Pip, maar ook echte klassiekers zoals Pinkeltje van Dick Laan. Boeken die vaak nog bij de grootouders op zolder liggen. Maar het kan ook een ander onderwerp zijn; reizen, beroemde schilders of binnenkort: je stamboom. In de weken voorafgaand stel ik een boekentafel samen waar kinderen alvast kunnen zien waar het volgende verhaal over gaat. Vaak zijn dat mijn eigen boeken, Ik heb er meer dan driehonderd.

Het blijft niet bij vertellen… 

We doen er ook een activiteit bij. Met het thema beroemde schilders gingen we met de kinderen schilderen. Met kwast, verf en spiegel proberen je zelfportret te schilderen. Of tijdens het thema reizen, met de kinderen als een reus over de wereldkaart reizen; met één stap was je in Parijs, Zuid-Amerika of Afrika. Leerzaam én hartstikke leuk!

Waarom vind je lezen belangrijk? 

Lezen brengt kinderen kennis en ontwikkeling. En het is gewoon goed en leuk. Het geeft onderwerpen waar je over in gesprek kunt gaan. Ik vertel vaak over mijn eigen ervaringen. Ik ben als zeeman natuurlijk op heel veel plaatsen geweest. Ouders en grootouders kunnen ook weer vertellen over hun ervaringen. Over welke boeken zij vroeger lazen. Zo groeit het gesprek met de kinderen.

Wat las jij vroeger? 

In het ziekenhuis had je de boekenkoffer. Arendsoog, Dick Bos, Kapitein Rob… Toen ik voer hadden we een scheepskist met boeken, die verhuisde van schip naar schip, en die las ik ook helemaal uit. Alles wat los en vast zit las ik.

En voorlopig ga je daarmee door… 

De thema’s voor komende maanden staan al vast. In oktober hebben we het over Geld en het Gouden Boekje. In November Disney met Frozen en Sint voor iedereen. In het nieuwe jaar onder andere Tom Poes van Marten Toonder, Pippi Langkous van Astrid Lindgren en Winnie de Poeh van A.A. Milne. En in september starten we met een heel leuk thema: dan gaan een stamboom maken met de kinderen. Echt een onderwerp waar je ouderen en jongeren mee verbindt.

Daar is wat voorbereiding voor nodig...

We gaan de stamboom behandelen op dinsdag 23 september van 15.30 tot 17.00 uur in Bibliotheek Wateringen. Dan is het wel nodig dat je naar de bibliotheek een pasfoto of een schoolfoto meeneemt. Die kunnen we dan voor de stamboom gebruiken. Op mijn boekentafel in de bibliotheek kunnen kinderen al een tekening meenemen en inkleuren. We hopen dat er heel veel kinderen met hun opa en oma naar de bibliotheek komen!