Irma Smits volgt Rob Baan op als voorzitter Varend Corso

Varend Corso 2025

Door Esdor van Elten

Nee, hij is het Varend Corso nog lang niet zat. “Maar er zijn andere zaken die mijn aandacht vereisen.” Voor Rob Baan “doet het dan ook echt zeer” om de voorzittersrol neer te leggen. “Al langere tijd was het ingewikkeld”, blikt hij terug. “Dan kon je soms niet bij vergaderingen zijn. Op den duur ga je dan echt dingen missen. Daarom ging ik op zoek naar een opvolger, en ik hoefde niet echt lang te zoeken.” Dat werd Irma Smits, in het dagelijks leven directeur van WSKO Andreashof in Kwintsheul en enthousiast over het Varend Corso.

Fijne club mensen

“Tijdens het afgelopen co0rso liet hij al een paar proefballonnetjes op”, verklaart Irma vervolgens. “Toen hij het onlangs concreet vroeg was ik dus voorbereid.” Maar Irma zei niet klakkeloos ‘ja’: “Ik wilde dat het hele bestuur akkoord zou zijn, Want je draagt een evenement als het Varend Corso niet alleen.” Gelukkig was dat geen enkel probleem en ging het bestuur unaniem akkoord. En dat was niet vreemd want Irma heeft haar sporen bij het Varend Corso al ruim verdiend. Ze is al achttien jaar bij het evenement betrokken: “Dat begon met de Kernboot van Kwintsheul. Na een aantal jaar werd ik gevraagd voor de werkgroep Crea. En toen ik daar voorzitter van werd kwam ik ook in het bestuur. Ik heb ze leren kennen als een fijne club mensen. Bijna familie.” Als bestuurslid was Irma dan ook één van degenen die Rob erbij haalde in 2019. “Hij bracht niet alleen een groot en invloedrijk netwerk mee, maar leerde ons ook om groot te denken.” Ze is dan ook blij dat hij naast Sjaak van der Tak ambassadeur wordt van het evenement.

Want Westland en het Varend Corso zijn te bescheiden over zichzelf, vindt Rob Baan. “We mogen groot denken, en buiten de gebaande paden treden.” Dat deed het Varend corso vrij letterlijk toen ze de koers verlegde naar Den Haag. “Heel spannend”, herinnert Rob zich. “We dachten echt: hoe zullen we ontvangen worden? Toen er vervolgens drommen mensen langs de kant stonden en mensen echt hun huis uit kwamen om een feestje te vieren, net als in Westland, was dat een enorme ontlading.” Dat het uitstapje naar de hofstad geen vervolg kreeg vindt hij jammer “Maar wie weet wat de toekomst nog brengt.”

Onszelf motiveren

Moeilijke perioden waren er ook. Met name de coronaperiode, waarin het corso tot twee keer toe niet uit kon varen. “De uitdaging was toen om de boel bij elkaar te kunnen houden. Mensen en bedrijven enthousiast en betrokken te houden.” Daarom was er geen officieel corso, maar werd er wel met een ‘uitgekleed’ corso proefgevaren. “Dat was voornamelijk om onszelf te motiveren”, geeft hij toe. De angst dat corona het einde van het corso zou zijn kwam niet uit. Integendeel: “Na die periode was er niet alleen nieuw elan bij de organisatie en de deelnemers, maar stapten er tot onze vreugde ook veel jonge mensen in. Schippers, organisatoren… En ook het publiek was meteen weer terug. Niemand heeft ons laten vallen.”

Nieuw publiek

Een van de belangrijkste veranderingen die Rob tijdens zijn voorzitterschap doorvoerde was het verplaatsen van het Varend Corso naar eerder in het jaar: “Dat heeft goed uitgepakt”, vindt hij. “In augustus zijn veel mensen op vakantie. In juni nog niet. We boorden echt nieuw publiek aan. Veel mensen zagen het corso ineens voor de eerste keer en het was, nog meer dan anders echt een volksfeest. Dat wat rondom het corso gebeurt is misschien nog wel groter dan het corso zelf.”

Fierheid tonen

Het vervroegde corso wordt komend jaar wellicht een uitdaging, want het valt dan samen met de grote NAVO-top in Den Haag. Maar die uitdaging kan de nieuwe voorzitter wel aan, verwacht Rob: “Iedereen in het bestuur is gewend aan het dragen van verantwoordelijkheid. Het Varend Corso is geen speeltuin. Het is bijna een bedrijf. Er zijn grote belangen mee gemoeid. Organisatorisch, financieel maar ook ideëel. Het Westland en de tuinbouw liggen onder vuur. Dit is juist het moment om fierheid te tonen en op te staan voor wie we zijn, en het corso is daar een perfect middel voor. Irma heeft zich door de jaren heen een verbinder getoond. Iemand die mensen bij elkaar kan brengen en houden. Ze heeft autoriteit en kan het team vertrouwen geven. Ze is geloofwaardig, want ze doet al lang mee. Ze kent alles en iedereen, en haar betrokkenheid is echt.”

Nieuwe rol

De lastigste beslissing voor Irma was dat ze met het aanvaarden van het voorzitterschap haar geliefde Crea werkgroep moet verlaten. “Loslaten is een valkuil voor mij. Zeker als het iets is dat je zo lang met zoveel passie en plezier hebt gedaan.” Maar ze kijkt ernaar uit om haar creativiteit in haar nieuwe rol ook alle ruimte te geven. Natuurlijk liggen er grote opgaven: meer grote bedrijven trekken, en ook de visie en missie van het Varend Corso mag onder de loep genomen worden. Maar bovenal moet het een feest blijven. Om bij te wonen, én om het te organiseren: “Er mag vooral ook gelachen worden.”