Op de Pijp met... Edwin Jansen

Waar kom je vandaan?

Ik ben geboren in Wateringen maar opgegroeid in Kwintsheul. Mijn ouders waren één van de eerste bewoners van de Leeuwerik. Er was nog niks. We konden spelen in het poortje en fikkie stoken en pannenkoeken bakken op het veld over de sloot. Een mooie jeugd. Vanaf mijn tiende, speelde een groot deel van mijn leven zich af bij Quintus waar ik veel tijd met vrienden doorbracht.

Voetbal?

Voetbal. Handbal heb ik een paar weken geprobeerd maar dat was me iets té fysiek. Ik kon net als broertje Chiel een aardig balletje trappen maar onze broer Berry was veel beter. Hij is als ‘Witte Ber’ echt een bekende Quintusspits geworden. Wel ben ik jeugdtrainer geweest en heb ik in het (jeugd)bestuur gezeten.

Wat wilde je worden toen je klein was?

Mijn moeder keek altijd enorm op tegen accountants. Dus dat leek me een interessant beroep. Na de Andreasschool en het Westland College ging ik daarom meteen aan het werk. Ik had sollicitatiebrieven leren schrijven van meneer Spitzen en dat had succes, want ik werd meteen aangenomen bij Planje Accountants.

En beviel dat?

Ja en nee. Het werk vond ik best leuk. Maar al mijn vrienden en vriendinnen zaten nog op school. Dus dat kom je toch in een andere belevingswereld terecht. Uiteindelijk heb ik wel verder gestudeerd: heao in de avonduren en later bedrijfskunde aan de Erasmus Universiteit. Qua werk heb ik verschillende dingen gedaan, onder andere bij Heineken, bij Rijk Zwaan en als ZZP’er. Sinds een aantal jaren zit ik in het onderwijs, ik geef sinds 2017 bedrijfseconomie op ISW Hoogeland en dat is verreweg de leukste baan die ik ooit gehad heb.

Hoe kwam je in het onderwijs terecht?

Dat heeft eigenlijk alles te maken met mijn betrokkenheid bij de Girls Empowerment Foundation (GEF). ISW was één van de scholen die de stichting als goed doel wilde ondersteunen. Net als de basisscholen van de WSKO in die periode. Om de stichting meer bekend te maken gaf ik op die scholen gastlessen en dat gaf mij enorm veel plezier. Uiteindelijk kon ik bij het ISW meteen voor de klas en heb ik in het eerste jaar mijn bevoegdheid voor docent gehaald.

GEF, dat is een stichting die je min of meer hebt geërfd…

Ik ben al wel vanaf het moment van oprichting in 2006 bij de stichting betrokken, maar de eerste jaren deed ik daar niet veel aan. GEF is door mijn tante Henny opgericht die kort na de oprichting ziek werd. Uiteindelijk overleed zij in 2009 en toen was het aan mij en Ivon Rotteveel, ook bestuurslid om het werk voort te zetten.

Wat houdt dat werk in?

GEF is opgericht om kansarme meisjes in Kenia te ondersteunen met onderwijs. Tante Henny was er vast van overtuigd dat meisjes en vrouwen een sleutelrol spelen in de opbouw van de samenleving. In 2011 startten we met de bouw van een huis, Henny’s Children’s Home (HCH), voor 16 kansarme meisjes die daarvoor door een kerk in Mombasa onderdak werden geboden. Maar de kerk kon dat niet meer opbrengen. Dus werd HCH in 2011 het eerste project van GEF. Bij de eerste ontmoeting tijdens opening van HCH is mijn hart geopend voor deze meiden en het project. De 16 meisjes werden er al snel 30, dus er was extra ruimte nodig. Er kwam een aanbouw met 40 bedden maar ook dat zat al snel vol. We beschikken nu over 80 bedden en we huisvesten momenteel 75 meisjes. Meer willen we ook niet, want we willen wel kwaliteit bieden en dat kan het best als je niet te groot wordt.

Wat zijn het voor meiden? 

Meisjes die geen ouders meer hebben, of waar de ouders niet voor kunnen zorgen. Een bijzondere groep zijn de albino meisjes. Albinisme is een aangeboren afwijking waarbij pigment in huid en/of haar ontbreekt. Het zijn dus witte meisjes die vaak niet geaccepteerd worden in de Keniaanse gemeenschap. Momenteel wonen er acht albino meisjes in Henny’s Children’s Home.

Hoe werkt dat praktisch?

Wij werken met lokale mensen. Liefst vrouwen. Judith Warimu is onze manager en daarnaast hebben we een soort ‘omoeder overste’, een matron, Caroline Mithamoh, die samen met de andere moeders, Ann, Fatuma en Theresa, de kinderen begeleidt. Koken, wassen, de moestuin bijhouden… het gewone dagelijks leven. En dan is er nog Lilian Kimani, een social worker. Verder hebben we nog een guard en wat andere mensen die hand- en spandiensten verrichten.

En het onderwijs?

Onze meiden zijn van de leeftijd tussen de 4 en 22 jaar. Dat betekent dat we met Henny’s Academy (HA) voorzien in basisonderwijs, waarna ze doorstromen naar het voortgezet onderwijs en vaak een beroepsopleiding. Dit alles bekostigd GEF. We merken dat dat ze echt een goede basis geeft. Wisdom is wealth, is het motto van HA. De meisjes warden daar sterker, zelfbewuster en krijgen zelfvertrouwen en durven dingen te ondernemen. We zijn al een aantal jaar bezig en zien dus resultaten; meisjes die hun community gaan helpen. Meisjes die een vervolgopleiding gaan doen, werk vinden of een eigen business starten, zoals Maria, die nu een brommer- en motorverhuurbedrijf heeft voor toeristen. Over het algemeen zien we dat onze meiden heel goed in staat zijn voor zichzelf te zorgen en daardoor kans hebben om een toekomst op te bouwen.

Dat kost vast een hoop geld…

Uiteraard. Dus de Nederlandse stichting is vooral bedoeld om dat geld bij elkaar te verzamelen. Dat doen we op activiteiten te organiseren maar ook door spontane giften van lieve donateurs.

Gelukkig zijn Westlanders vrijgevig…

(Aarzelend) Ja. Dat klopt. Tegelijkertijd merk je wel dat Afrika voor veel mensen toch wel ver van hun bed is. Ik moet toch wel vaak uitleggen waarom we daar bezig zijn, en niet hier. Hier is toch ook van alles nodig? Hoor je dan.

En wat zeg je dan?

Hier zijn de voorzieningen vaak al goed. Daar is vaak niets. Maar als je bedoelt, waarom moet ik dat uitleggen. Ik denk dat Westlanders toch geneigd zijn erg naar de eigen gemeenschap te kijken. Mensen met een kleurtje, dat ligt hier soms toch wat gevoeliger. Maar dat gezegd hebbende: als Westlanders weten wat we doen, het gezien hebben, dan gaan ze er, als echte Westlanders, ook echt voor. Dat heeft ons een trouwe groep sponsors en donateurs opgeleverd, ook wel de Girls Empowerment Family genoemd.

Wat staat er binnenkort op de planning?

Van vrijdag 12 tot en met dinsdag 23 september organiseren wij weer de GEF Kenya Classic. Een sponsorfietstocht van acht dagen, over 550 kilometer. Op de mountainbike dwars door Kenia over onverharde wgen. We rijden van Nairobi naar Naivasha, een prachtig gebied waar onlangs ook Willem-Alexander en Máxima op bezoek zijn geweest. We rijden door nationale parken, maar ook op plekken waar nooit een toerist komt. Na 500 kilometer volgt een stevige klim naar onze projecten in Kwale. Daar kunnen de deelnemers zelf ervaren en zien wat we allemaal met het door hen en anderen gedoneerde geld doen. We doen twee keer dezelfde reis en momenteel zijn er 90 deelnemers ingeschreven. We hebben nog een aantal plekken voor de liefhebbers. Ter voorbereiding hadden we op 6 april een trainingsfietstocht vanaf de Jachthaven in Kwintsheul. Op 11 mei volgt er nog één. Op onze mooie nieuwe website girlsempowerment.nl vindt je alles over wat we doen en organiseren en kun je je ook aanmelden voor de reis maar ook voor onze nieuwsbrief.

Wil jij ook Op de Pijp of ken je iemand met een mooi verhaal? Mail dan naar redactie.westland@rodi.nl.