Flinke opkomst bij clubkampioenschappen van SVN

Hierdoor konden beide klassen worden onderverdeeld in twee poules van elk vijf spelers, gevolgd door halve finales en een finale om de uiteindelijke winnaar te bepalen.

A-klasse

In de A-klasse maakten een aantal veteranen na jaren van afwezigheid weer acte de présence. Dit zorgde voor een uitdaging met de plaatsingslijst, maar betekende wél een indrukwekkende lijst van deelnemers: Piet Vellekoop, Raymond Vis, Ron van der Ende, Jeroen Vreugdenhil, Pim van der Ende, Mark van der Knaap, Robert van Holsteijn, Krijn Rodenburg, Ron Sonneveld en Norbert Vladeanu.

Eerste poule

In de eerste poule werd er hevig gestreden en er werd geen millimeter weggegeven. Hierbij wist niemand ongeslagen te blijven, en dit betekende dat de top 3 allemaal drie wedstrijden had gewonnen en één verloren. Piet won met 3-0 van Ron van der Ende, Ron van der Ende won op zijn beurt met 3-2 van Robert en Robert won met 3-0 van Piet. Dit betekende dat Robert eerste werd, Piet tweede en Ron van der Ende derde. Hierdoor was, verrassend, negenvoudig kampioen Ron van der Ende uitgeschakeld. Voor ‘best of the rest’ won Ron Sonneveld van Pim van der Ende en hiermee waren de nummers 4 en 5 ook bekend.

Tweede poule

De tweede poule werd afgetrapt met vriendelijke uitlatingen zoals “liever een mooie wedstrijd verliezen dan een lelijke wedstrijd winnen”. Dit was waarschijnlijk onderdeel van het mentale spel en schone schijn, want achter de tafel ging het over bloed, zweet en tranen en werden alle trucjes gebruikt die men kent na het jarenlange trainen met en tegen elkaar. Raymond wist hier al zijn wedstrijden te winnen. Daarachter waren er wederom drie spelers gelijk geëindigd. Eén enkele game bracht hier de beslissing, waarbij Norbert tweede werd, Jeroen derde en Krijn vierde. Mark van der Knaap wist, ondanks acht gewonnen titels op het plankentoernooi, geen wedstrijd te winnen en werd laatste.

Halve finales

Voor de start van de halve finales volgde een verrassing. Norbert kon door ziekte niet meer verder. Hij zou tegen Robert spelen, hierdoor had Robert recht op een walkover en finaleplaats. Uit sportiviteit werd besloten om de nummer 3 van de poule door te laten gaan, en zo kwam Jeroen tegen Robert te staan. Achteraf had Robert hier waarschijnlijk spijt van, hij werd door zijn teamgenoot Jeroen met 3-0 van tafel geslagen en hiermee kwam zijn toernooi tot een einde en de kans op behoud van zijn kampioenschap van vorig jaar ook.

Talent

Op de tafel ernaast waren ook twee teamgenoten te vinden, Piet tegen Raymond. Piet is na een paar jaar afwezigheid sinds de zomer weer actief en heeft als ‘talent met zeer veel ervaring’ een coachende rol aangenomen binnen de club. Raymond profiteert gretig van de lessen en de mannen maakten er een spannende wedstrijd van waarbij men tot het gaatje ging. Na 92 punten in vier games wist Raymond te winnen en door te gaan naar de finale.

Finale

De finale was zodoende een herhaling van de poulewedstrijd voor Raymond en Jeroen. Toen wist Raymond met 3-1 te winnen. Op toernooien is het vaak zo dat revanches genomen worden, en Jeroen is iemand die als toernooienman per wedstrijd beter gaat spelen. Raymond daarintegen was in topvorm vanavond, en liet zich niet van de wijs brengen. Ook in deze wedstrijd zijn de verbanden veelvuldig: Jeroen als oud-jeugdbegeleider in de juniorenjaren van Raymond, trainingsmaatjes, oud-teamgenoten, vrienden en ga zo maar door. Dit alles ging overboord, want beide mannen wilden maar één ding: De titel! Voor het oog van het publiek streden de mannen voor wat ze waard waren. Toen de storm ging liggen bleek dat Raymond met 3-1 had gewonnen en wist hiermee voor de derde keer clubkampioen te worden.

B-divisies

Marc Massar, een vooraanstaand lid van de tafeltennisgemeenschap bij SVN in Naaldwijk, behaalde de overwinning behaald in de B-klasse. Tegenover geduchte tegenstanders in zijn poule, waaronder de lastige linkshandige speler Pieter, ondervond Massar aanvankelijk tegenslagen maar toonde veerkracht. Over zijn wedstrijd tegen Pieter merkt hij op: “Ik verloor de eerste met 9-11, maar het lukte mij om de achterstand steeds om te zetten naar een overwinning.”

De competitie escaleerde in de halve finales, waar Massar het opnam tegen de onbekende tegenstander Elst. Ondanks initiële onzekerheden paste Massar zijn strategie aan en behaalde een 3-1 overwinning. De andere halve finale zag Theo triomferen over Aad, wat de weg vrijmaakte voor een opwindende finale.

Finale

In de finale stond Massar opnieuw tegenover Theo, een herhaling van hun eerdere ontmoeting in de poulefase. Terugdenkend aan Theo’s voorspelling na hun eerste wedstrijd, deelt Massar: “Daarna zei hij: tot in de finale! En gelijk kreeg hij!”

Ik heb thuis in ieder geval indruk kunnen maken bij de kinderen

De finale bleek een uitdagende strijd, waarbij Massar een langzame start erkent. Desalniettemin paste hij strategisch zijn spel aan en behaalde de overwinning in de daaropvolgende games. De eindstand van 3-1 verzekerde Massar van de titel als Clubkampioen B 2024.

Dat kwam voor hemzelf een beetje onverwacht, “want een Pieter, Elst, Renate en Theo blijven lastige spelers. Ik heb thuis in ieder geval indruk kunnen maken bij de kinderen, daar doen we het voor! Organisatie, barwacht en deelnemers bedankt! Het was gezellig”, aldus een blije Massar.