Cor van Dijk is nu 103: ‘Er valt nog zoveel te beleven’

103 jaar! Zelf kan Cor het nauwelijks bevatten. ‘Ik vind het een leeftijd die maar moeilijk te begrijpen is.’ Tegelijkertijd wordt hij dagelijks geconfronteerd met de beperkingen van zijn hoge leeftijd. Lezen en schrijven gaan nauwelijks meer en ook lichamelijk heeft hij de afgelopen jaren veel moeten inleveren.

Sporter

Dat valt hem zwaar. Cor was altijd een fanatiek sporter en ging later veel wandelen en fietsen. ‘Ik zou nog wat willen presteren, maar dat lukt niet meer.’ Ook pijn in zijn gewrichten speelt hem parten. ‘Die teruggang valt moeilijk te verwerken.’

Toch overheerst iets anders wanneer hij ‘s morgens wakker wordt. ‘Dan denk ik: hoe is het mogelijk? Weer een dag.’ Vooral zijn geestelijke gezondheid stemt hem dankbaar. Hij ziet om zich heen leeftijdsgenoten cognitief achteruitgaan. ‘Dan denk ik: hoe dankbaar mag ik zijn dat ik nog gewoon gesprekken kan voeren en interesse kan hebben voor wat er via de televisie op mij afkomt?’

Natuurfilms

Natuurfilms kijkt hij graag. En met mooi weer laat Cor zich naar de Gantel brengen, waar hij uren kan zitten. ‘Dan zie ik een bootje voorbijgaan en denk ik: wat is die wereld toch fantastisch mooi? Er valt nog zoveel te beleven.’

Zijn lange leven kende bepaald niet alleen mooie momenten. In 1943 zat Cor tijdens de oorlog midden in een bombardement. Overtuigd dat zijn einde nabij was, ging hij op zijn knieën zitten en bad tot Maria. ‘Ik wilde nog zoveel doen en alles thuis nog een keer terugzien.’ Meer dan tachtig jaar later verwondert hij zich er nog altijd over dat hij er is.

Verliezen

Daarna volgden zware verliezen. Zijn negenjarige dochtertje overleed, later verloor hij zijn geliefde vrouw en ook zijn oudste dochter. ‘Je had zoveel slagen te incasseren dat ik af en toe dacht: het is nu wel genoeg.’ Zijn geloof en de band met de kerk hielpen hem telkens verder.

Veel voldoening haalt Cor uit zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Hij vindt het belangrijk dat zij hun talenten benutten en iets van hun leven maken. Niet alleen door een goede baan te vinden, maar vooral door een leven te leiden dat betekenis heeft. ‘Alles bij elkaar heeft dit leven wel betekenis gehad.’

Over de wereld waarin zijn nageslacht verder moet, maakt Cor zich zorgen. Vooral de aantasting van de natuur raakt hem. ‘Hebben de mensen niet in de gaten hoe mooi de wereld is? En wat ze ervan gemaakt hebben?’ Toch ziet hij ook mensen die zich inzetten om het tij te keren. ‘Het kan nog.’

Mysterie

En de dood? Daar heeft Cor veel over nagedacht. ‘De dood blijft een mysterie. Je gaat maar één keer dood en je weet niet hoe dat gaat. Ik hoop alleen dat ik het niet te benauwd krijg. Als gelovige hoop ik op het eeuwige leven en op een weerzien met de mensen die mij dierbaar waren. Ook hoop ik dat er iets van een beloning wacht voor de manier waarop ik mijn leven als gelovige heb proberen te leiden. Maar zeker weten doe ik het natuurlijk niet. Niemand is ooit teruggekomen om te vertellen hoe het is. Het blijft een mysterie.’

Waard

Was het leven, alles bij elkaar opgeteld, het waard? Cor hoeft niet lang na te denken. ‘Op bepaalde momenten was het volledig waard om te beleven en andere keren was het niet zo leuk. Zeg maar gerust heel pijnlijk. Maar in zijn totaliteit? Ja. Het leven was het waard om geleefd te hebben.’

Dit artikel verscheen eerder in Rodi Zorg en Welzijn.