De dag van de Bevrijding in Alkmaar

Door Jesse van Dijl

Op maandag 7 mei 1945 trok het Eerste Canadese Leger onder leiding van Charles Foulkes Noord-Holland binnen en bezocht een verkenningseenheid kort het Alkmaarse stadhuis. Tijdens besprekingen met de Duitsers werd een draaiboek bepaald voor een soepele intocht de dag erop. Alkmaarder Doeko Bosscher, als adjudant van Prins Bernhard, was hier bij aanwezig.

Toen was het zover! In de vroege middag van dinsdag 8 mei 1945, het was inmiddels prachtig stralend en zonnig lenteweer geworden, begonnen de brandweersirenes te loeien en de klokken van de grote kerk te beieren. Er klonk een luid gejoel, gejuich en gebrul op uit het publiek. Er werd geschreeuwd en gezongen, gelachen, geschaterd en gehuild van geluk. De vreugdetaferelen waren haast onbeschrijfelijk toen de eerste Canadese militaire voertuigen, luid ronkend, de stad kwamen binnenrijden.

Zware motoren, pantserwagens, vrachtauto’s en personenwagens met merk- en typenamen als Jeep, Dodge WC, Chevrolet CMP (Canadian Military Pattern), Ford CMP, Staghound, Harley-Davidson liberator en Indian reden gevuld met stralende, glunderende, lachende en genietende, stoere, ongeschoren en door de zon gebruinde Canadese, Britse en enkele Poolse koppen, voorbij. Vaak waren ze al vanaf de landingsstranden van Normandië, bijna een jaar eerder, betrokken bij de bevrijding van het vasteland van West-Europa. IJzervreters waren het inmiddels geworden. Gevochten in Frankrijk, bij de slag om de Schelde, dwars door Zeeland, de stad Groningen. De ergste taferelen hadden ze gezien, gevoeld en geroken. Maar nu was dat alles toch eindelijk ook voor hun gelukkig ten einde. Ongeremd gelukkig als in extase klommen Alkmaarse kinderen, meiden, vrouwen en mannen op die zware militaire voertuigen. De wagens werden al snel door al die mensen aan het zicht onttrokken; het waren voorbijrijdende en met volle teugen genietende bollen van feestende mensenmassa’s geworden. Sigaretten, chocola, kauwgum en handtekeningen werden uitgedeeld, samen met vele hartstochtelijke zoenen. Wat een ontvangst! Een welkom als dit hadden de Canadezen nog werkelijk nergens tijdens hun hele helden- en zegetocht. Zelfs niet in Parijs!