Alkmaarder Johan van Berkel leeft al ruim zestig jaar voor AZ: ‘Als ze verloren, was ik er een week ziek van’

ALKMAAR - Zeg je Johan van Berkel dan zeg je AZ. De geboren en getogen Alkmaarder heeft een uitgesproken mening over de club waar hij als kind al zijn hart aan verloor. Rodi ging bij hem langs voor een uitgebreid interview!
Door Pieter Visscher
Ben-Side
“Ik ben opgegroeid op de Ben-Side. Een fantastische tijd. We waren jong. Zes jaar was ik tijdens mijn eerste bezoek aan de Alkmaarderhout. We wonnen met 2-0. De tegenstander herinner ik me niet meer. Ik leefde vanaf toen wedstrijd na wedstrijd mee met de club. Als AZ verloor was ik daar een week ziek van. Als jonge gozer belandde ik al snel op de Ben-Side. De sfeer was daar altijd ongekend. Johan ‘Bollie’ Blaauw was een van mijn beste maten. We gingen voor de gezelligheid naar thuis- en uitwedstrijden. Maar als er een keer gemat werd, liepen we niet weg. In eerste instantie ging het ons echt om het voetbal, maar we waren jong..”
Streaken
Van Berkel was erbij toen Theo Pantjes (Elvis van de Ben-Side) in 1979 poedelnaakt over het hek klom tijdens AZ-PSV om te gaan streaken. “We bepaalden een tactiek om de security af te leiden en creëerden een fake-rel. Theo kon zich rustig uitkleden en over het hek klimmen.”
Pantjes verdiende 120 piek, hield er wat hechtingen in zijn balzak aan over en werd terug op de Ben-Side binnen enkele seconden in de kraag gevat door politie. “Bollie had z’n kleding over een hek gegooid. Theo werd er vrij snel uitgepikt.”
Libanon
Inmiddels is Johan van Berkel 64 en heeft hij nogal wat voor zijn kiezen gehad. Zo diende hij begin jaren 80 in Libanon bij het FMR. In Zuid-Libanon luisterde hij naar BBC World Service om AZ te volgen. “Met een zender op m’n rug.”
Tijdens de UNIFIL-vredesmissie in Libanon (1979–1985) leverde het Nederlandse Dutchbat een belangrijke bijdrage aan de Force Mobile Reserve (FMR), de mobiele reserve-eenheid van de VN-macht. In het roerige jaar 1981, midden in de Libanese Burgeroorlog en de escalerende grensconflicten met Israël, had deze eenheid een cruciale escalatiebeperkende functie. “Ik heb veel te veel meegemaakt in die periode.”
Van Berkel belandde daarna in de offshore op een booreiland en werkte nog acht jaar bij de Vegro.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Moeilijke periode
Sinds kort werkt hij weer vijf dagen in de week vier uur als medewerker goederenontvangst, vlak bij het AZ-stadion. Na een periode van lichamelijke ellende die Van Berkel bijna aan de afgrond bracht. Hij kreeg onder andere te maken met trombose, een longembolie en hij raakte het zicht in een oog kwijt. “Ik ben wel aan de beurt geweest. Heb héél diep gezeten. Maar geduld is een schone zaak. Ik volg inmiddels goed de raad van artsen op. Dat kan ik iedereen aanraden.”
AZ stond noodgedwongen een jaar of twee op een laag pitje. Inmiddels is er weer spirit bij Van Berkel, die vol trots vertelt over zijn club. “Echteld heeft de wind er goed onder hè. Dat zag je vorig seizoen al. Hij zegt waar het op staat. Dat hebben die gasten nodig. Spelers zijn soms net kleine kinderen. Geef ze een vinger en ze nemen je hele hand.”
Positief
Van Berkel ziet de toekomst van AZ positief in en geniet van het spel onder Echteld, na zich jarenlang te hebben geërgerd aan de verrichtingen van zijn club onder Pascal Jansen en Maarten Martens. “We moeten doorgaan op de huidige weg. Ik sluit niet uit dat we dit seizoen in de top drie kunnen eindigen.” Een kampioenschap van AZ maakte Van Berkel maar één keer mee (2009) omdat-ie in 1981 in Zuid-Libanon zat.
Amica Wronki - AZ
Hij, de Alkmaarder, die overloopt van de anekdotes. “In het topseizoen 2004/2005 gingen we met 500 man naar Amica Wronki - AZ. Mijn kaartje had ik niet via AZ besteld. Ik ging op de bonnefooi die kant op, liep in Polen naar de kassa in het stadion en rekende omgerekend zo’n één euro zestig af.” Er volgt een gulle lach.
Discipline
Van Berkel noemt Leeroy Echteld momenteel de juiste trainer op de juiste plaats. “Ik volgde de Onder 16 op het Lood. Hij was daar trainer van onder anderen Stengs en Boadu. Hij was er niet anders dan nu. Gooide je er met de pet naar? Werd je meteen gewisseld. Heel belangrijk dat er een bepaalde discipline is.”
Inmiddels is Stengs na allerhande omzwervingen weer terug bij AZ en geniet Van Berkel wekelijks van al die eigen jeugd die in het eerste speelt. “Het traject dat nu is ingezet had twee, drie jaar eerder ook al gekund. Als je kijkt naar Heerenveen - AZ; die had je onder Martens nooit gewonnen hoor. In de rust werden er dingen omgezet en dat zag je meteen terug in de tweede helft.”
Roulatiesysteem
Van Berkel pleit voor een roulatiesysteem in de selectie. Om spelers niet al te veel uit te wringen. “Als je te veel voetbalt bouw je spanning op in die spieren. Op een gegeven moment krijg je dan een knal en loop je, zeg maar, tegen de lamp. Verzuring in de benen.”
‘Een gelukkig man’
Van Berkel is blij dat Kees Smit ook weer ‘aanwezig’ is, nadat de kogel door de kerk was en hij eerdaags gaat bijtekenen. “Kees is er een paar weken met zijn gedachten niet bij geweest. Hij moet het weer oppikken, omdat hij ongelooflijk belangrijk is voor het spel van AZ. Het zal best een periode wat minder zijn dit seizoen hoor, maar de basis staat er. Ja, je praat met een gelukkig man over AZ.”
Dit bericht is ook gedeeld via ons Rodi WhatsApp-kanaal van Alkmaar. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het kanaal (anoniem) via deze link.







Meer nieuws uit Alkmaar?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie