Ernest Poku neemt afscheid met eclatante zege

ALKMAAR - De opluchting bij AZ leek na AZ – FC Groningen net zo groot als de blijdschap, na een wedstrijd die na ruim een halfuur in het slot leek te zitten. Niets was minder waar.
Door Pieter Visscher
Schitterende voetbalomstandigheden in het AFAS Stadion zondagmiddag voor de eerste eredivisiewedstrijd van seizoen 2025-2026 voor AZ en Groningen. Maarten Martens koos opnieuw voor Troy Parrott in de punt van de aanval. De Ier levert en lijkt gretiger dan ooit. Beter ook. Dat de trainer in zijn maag zit met de situatie en Meerdink de wereld gunt, zagen we een kwartier voor tijd, toen Parrott niet naar de kant werd gehaald op het moment dat Meerdink inviel. Natuurlijk speelt Martens met de gedachte om beiden van quitte af aan te laten starten. Dat kan natuurlijk ook uitstekend, door een extra middenvelder met zowel verdedigende als aanvallende kwaliteiten in de ploeg te brengen. Die bovendien ervaring heeft met het spelen als ‘hangende’ linkeraanvaller: Dave Kwakman. Bij Lukkien, trainer van Groningen, had Kwakman de nodige privileges op het veld. Hij mocht een beetje zwerven. De Volendammer lijkt een serieuze optie wanneer Martens 4-4-2 gaat spelen. En waarom ook niet? AZ was in 1980/1981 de best voetballende ploeg in Europa met dat systeem en won vrijwel alles. Misschien goed om op YouTube eens te kijken hoe Georg Kessler dat nou ook alweer deed. AZ was vrijwel onverslaanbaar. Met wisselende spitsenduo’s (Kees Kist, Kurt Welzl en Pier Tol) werd aan de lopende band gescoord. Geregeld speelden ze ook alle drie tegelijk, hetgeen geen problemen opleverde. Integendeel. Enorm interessant seizoen, waarin Kessler naar alle lust pragmatisch omging met zijn potentieel. Het was smullen in de Hout.
Doelpuntenmachines
Nu heeft AZ ook twee doelpuntenmachines in huis. Zowel Parrott als Meerdink zijn in de vorm van hun leven. Daar kan volop van worden geprofiteerd. Het hoeft natuurlijk niet elke wedstrijd 90 minuten lang, maar de mogelijkheden daartoe zin er in elk geval. Mooi dat de twee elkaar alles gunnen. Dat zagen we gister ook weer terug, toen Parrott de beslissende 4-1 maakte in een tweede helft die totaal anders was dan het eerste gedeelte. Jeroen Zoet blunderde tweemaal opzichtig in het eerste bedrijf en Groningen wist daar eenmaal van te profiteren. Het gaf de noorderlingen veel zelfvertrouwen in de tweede helft en zo had het pal na de rust al 3-2 kunnen staan. Het was geregeld miraculeus wat er allemaal gebeurde in Alkmaar. Groningen had in elk geval een flair die we niet ontdekten voor de pauze. Toen AZ voor het grootste gedeelte was.
Poku
AZ – FC Groningen betekende het afscheid van Ernest Poku, de jeugdspeler die voor 12 tot 14 miljoen naar Bayer Leverkusen vertrekt om in de Champions League uit te komen. Poku nam afscheid met een assist en liep na zijn wissel een kwartier voor tijd volledig leeg in de dug-out. Tranen met tuiten. Na afloop knuffelen met alles en iedereen en voor de Ben-Side opnieuw waterlanders. Het vertrek uit Alkmaar valt de aanvaller zwaar. AZ is onderwijl druk doende op de transfermarkt om een adequate versterking te kopen. Iemand die er meteen staat en een garantie is voor goals en assists. Max Huiberts ziet bij concurrerende clubs ook wel dat de ene na de andere speler wordt binnengehaald. Tegengas is gewenst en dat gaat dan ook gebeuren. Erg snel zelfs misschien, als de partijen zich kunnen vinden.







Meer nieuws uit Alkmaar?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie