Marie-José van column naar thriller: ‘Ik wilde méér’

Door Morvenna Goudkade

Voorafgaand aan de lancering waarbij ze wordt geïnterviewd door collega-thrillerschrijver Jeroen Windmeijer, neemt Verweij even poolshoogte bij de boekhandel. Haar boek staat prominent in de winkel. Voelt dat bijzonder of begint ze er bij de tweede op rij al aan te wennen? “O, ik vind het nog steeds heel speciaal. Echt ontzettend leuk. Volgens mij went het nooit.”

‘De kleinste dingen kunnen mij triggeren voor een verhaal’

Anderhalf jaar schreef ze columns voor het Alphens Nieuwsblad. De allerlaatste verscheen op 27 december 2019 en daarin onthulde Verweij waarom ze ging stoppen: “Ik ben druk bezig met het schrijven van een psychologische thriller. Een fantastisch proces waar je niet genoeg tijd aan kunt besteden. Vervelen zal ik mij dus niet.” September 2021 is het dan zover: haar thrillerdebuut Met onbedachte rade ziet het levenslicht. En dat smaakte naar meer, bekent Verweij. De Alphense, naast schrijfster ook parttime kleuterjuf, heeft aan inspiratie geen gebrek. “De kleinste dingen kunnen mij triggeren voor een verhaal. Zie ik bijvoorbeeld een los schoentje op straat, denk ik meteen: wat doet die schoen daar, zie ik meteen een mysterie.” Ze denkt eigenlijk in thrillers, lacht de Alphense, die dat genre helemaal heeft omarmd. “Ik lees thrillers en ik schrijf thrillers. Geen bloederige boeken met veel moorden, maar psychologische thrillers met onderhuidse spanning. Ik ben erg geïnteresseerd in de psyche, het menselijk handelen, waarom doet iemand wat hij doet?” Haar boek Geen weg terug gaat over Walter, leerkracht op een basisschool, die zich grote zorgen maakt over de thuissituatie van zijn leerling Sepp en diens zusje Mila. Jeugdzorg neemt zijn verhaal niet serieus en daarom neemt hij zelf het heft in handen en ontvoert de tweejarige Mila. Vervolgens raakt hij in paniek, maakt een ernstige inschattingsfout en dan gaat het helemaal mis. Ook andere personages raken betrokken bij de situatie, waarvan iemand met een psychische stoornis. Om dat goed te kunnen beschrijven, consulteerde Verweij een psychiater. “Ja, dat valt onder research. Ik heb met de psychiater mijn personage besproken en hoe deze in bepaalde situaties zou reageren. Zodat ik haar geloofwaardig kon neerzetten. Op een gegeven moment wist ik precies hoe ik haar kon laten reageren.”

‘Mijn boeken hebben geen happy end’

Ook voor haar derde boek, het manuscript is inmiddels klaar voor de uitgever, deed ze research. Verweij sprak daarvoor met een archeoloog. “Dit boek speelt bij een opgraving in Vianen, mijn geboorteplaats. In 2020 is daar een massagraaf ontdekt met 82 skeletten. Dat is dus waargebeurd. In mijn boek vinden archeologen echter ook nog iets anders, iets wat niet in het graf thuishoort.”

Intussen krijgt ze uitstekende recensies voor Geen weg terug. Vooral het zeer onvoorziene einde is spraakmakend en wordt vaak genoemd. “Ja, mensen denken te weten hoe het gaat aflopen, maar het venijn zit in de staart.”

Een collega-auteur raadde haar af om het boek zo te laten eindigen, het zou te gruwelijk zijn. "Maar mijn boeken hebben geen happy end. Als schrijver mag je choqueren. Uiteindelijk maakt die laatste bladzijde nu de meeste indruk.”