Drie generaties op één basisschool: kleuterjuf Marja neemt na 37 jaar afscheid van De Hortus

Door: Marieke Roggeveen

“Toen ging ik met vervroegd pensioen”, legt ze uit. “Wel bleef ik vrijwilligerswerk doen op school. Op een gegeven moment kwam de vraag of ik voor één dag in de week weer voor de klas wilde staan. Dit zou voor drie maanden zijn. Het werd een half jaar, een jaar… Uiteindelijk heb ik nog twee jaar lesgegeven aan kleuterklas Boterbloem. Stiekem hoopte ik dat het nóg wat langer zou duren. Het is toch mijn hobby.”

Nomen wist al op jonge leeftijd dat ze kleuterleidster wilde worden. Na het behalen van haar diploma wilde ze dan ook zo snel mogelijk aan de slag. “Maar dat ging in die tijd niet zo makkelijk. Er was een enorm overschot aan kleuterleidsters, waardoor het ontzettend moeilijk was om werk te vinden. Omdat ik toch geld wilde verdienen, heb ik in een schoenenzaak gewerkt tot ik kinderen kreeg.” Toen haar oudste zoon naar school ging, kon ze een keer invallen als kleuterjuf. Ze is nooit meer weggegaan. “De school heette toen nog De Akker en is later met basisschool De Populier gefuseerd tot De Hortus.”

37 jaar vol verhalen en mooie momenten

"Ik heb eigenlijk altijd voor de kleutergroepen gestaan", vervolgt de Boskoopse trots. “Het mooie van mijn vak vind ik het omgaan met kinderen en hen echt iets leren. Je krijgt er zoveel voor terug: liefde, hun spontane reacties en hoe ze met je omgaan.” In het vriendenboekje dat ze bij haar afscheid kreeg, is te lezen wat de kleuters het leukste vonden. Naast dat veel kleuters juf Marja ‘heel lief’ noemen, en ze het heel leuk vonden om met haar naar de bibliotheek te gaan om boekjes uit te zoeken, worden vooral het ‘schrijfdansen’ en de ‘handpoppen’ vaak genoemd. “Schrijfdansen is een voorbereiding op het schrijven”, legt Nomen uit, “dat deed ik met de kleuters van groep 2. Ondersteund door muziek maken de kinderen in de vrije ruimte eerst grote schrijfbewegingen in de lucht, bijvoorbeeld een ‘acht’ of een ‘vulkaan’, en daarna brengen ze de bewegingen schrijvend over op een vel papier. Dit vinden ze geweldig om te doen. En de handpoppen? Daarmee begon ik de dag, elke keer met een andere pop die een opdrachtje voor de kinderen had.” Ze slaakt een diepe zucht: “Ik vind het jammer dat ik nu echt met pensioen ben.”

De tekst gaat door onder de afbeelding.

Drie generaties

Kleindochter Emily ziet echter een mogelijkheid voor nóg een terugkeer. Nomen lacht: “Zij zit nu in groep 3. Haar moeder Joyce is ook kleuterjuf op deze school en dat wil Emily later ook worden. ‘Dan zijn we straks allemaal kleuterjuf op dezelfde school’, zegt ze dan glunderend. Dat lijkt mij moeilijk haalbaar, maar ik vind het prachtig dat zij en mijn dochter voor dit vak kiezen. De laatste twee jaar waren Joyce en ik elkaars duo-partner van groep 1 en 2. Ik vind haar echt een topjuf.”

Vervelen gaat Marja zich zeker niet. “Ik ben oppasoma, blijf sporten, zwemmen en ga als vrijwilliger voorlezen en knutselen op school. Ik kijk terug op een geweldige periode: werken met kleuters is mijn hobby, hoeveel meer plezier kun je hebben? Ook heb ik altijd leuke collega’s gehad, het is daarom fijn om nog betrokken te blijven bij school. En wie weet…?”

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Alphen aan den Rijn. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.