Gezichten van het dorp: Tom Krap zoekt de mensen op in De Herenhof: ‘Ik ben niet eenzaam, wel alleen’

Door: Marieke Roggeveen

Een paar keer per week bestelt Tom Krap (63) de regiotaxi om in winkelcentrum De Herenhof zijn boodschappen te doen. Hiervoor neemt hij ruim de tijd. Na het winkelen rookt hij een sjekkie op de rand van een bloemenbak en groet hij vriendelijk de voorbijgangers. Soms zegt iemand iets terug, of knikt even. Tom doet dit bewust om onder de mensen te zijn.

Lees ook

Alphense Ruud en Lenie vonden de liefde met geschreven brieven: ‘Ik heb ze allemaal bewaard’

Tom groeide op in Amsterdam binnen een groot gezin van Jehova’s Getuigen. ”Ik vond dit maar niets”, vertelt hij, “de hele week liepen we rond in verwaarloosde kleding en op zondag moesten we netjes gekleed naar de Koninkrijkszaal. Ook kwamen bij mij de Bijbelverhalen niet binnen, ik las liever Dik Trom of Merijntje Gijzen. Toen ik 9 was, trok ik uit protest mijn kleding kapot. Daarna bleef ik voortaan op zondagavond met mijn vader thuis.”

Vreselijke tijd in Amerika

Op 24-jarige leeftijd vertrok Tom naar Amerika voor een opleiding en diverse baantjes. “Ik had daar een vreselijke tijd. Ik kwam dan wel uit Amsterdam, maar vergeleken met de mensen in New York en Los Angeles was ik maar een boerenpummel.” Na vijf jaar keerde hij terug naar Nederland en volgde een moeizame periode van hard werken en overleven op verschillende plekken. In Leiden beleefde hij een goede tijd. Hij had werk naar zijn zin en deed vrijwilligerswerk in een verzorgingshuis en een dierenasiel. “Dat vond ik fijn om te doen”, vertelt Tom, “vooral toen het een keer mooi samenkwam. Een mevrouw miste haar hondje dat naar het asiel moest. Ik heb toen kunnen regelen dat ik het dier één keer per week ophaalde, zodat zij ermee kon wandelen. Daar was ze heel blij mee.”

Eenzaam

Sinds acht jaar woont Tom in een seniorenappartement in Alphen. Hij is erg op zichzelf, maar zoekt toch de verbinding. Naast zijn bezoeken aan het winkelcentrum drinkt hij soms een kop koffie bij de lokale moskee, waar hij altijd gastvrij wordt ontvangen. “Sommige mensen noemen mij eenzaam. Maar dat ben ik niet, wel alleen. Daarom bezoek ik regelmatig het winkelcentrum voor wat aanspraak.”