Column Theo van Egmond | 20 van Alphen

AAV’36 organiseerde voor het eerst de Twintig van Alphen, toen nog in letters uitgeschreven, in 1953. Een van de deelneemsters was toen niemand minder dan de internationale sportvrouw van de eeuw Fanny Blankers-Koen. Aangezien toentertijd de gemeente absoluut niet wilde meewerken, lag het evenement vervolgens jaren op zijn gat. Slechts af en toe werd er nog een wedstrijd georganiseerd, totdat in Ter Aar ene Ad Persoond opdook. Hij pakte, bijgestaan door zijn rechterhand Gerry van Soest, in 1974 de draad weer op en maakte er direct maar een topwedstrijd van. Zo werd in 1974 de Twintig van Alphen eigenlijk opnieuw geboren. Na zesentwintig edities op zaterdag vond de Twintig in 2000 voor het eerst op zondag plaats. Dat zou zo blijven. 

Nationale en internationale kilometervreters van topniveau kwamen op uitnodiging van Ad Persoons, die goede contacten had met de bekendste atletenmakelaars, naar Alphen. Zo waren er bijvoorbeeld in 2000 toppers present uit Kenia (uiteraard), Zuid- Afrika, Ethiopië, Tsjechië, Frankrijk, België, Marokko, Duitsland, Engeland en Zwitserland. Hendrick Ramaala uit Zuid-Afrika was nota bene een wereldkampioen. De Keniaanse Joyce Chepchumba was op de halve en hele marathon wereldtop en kwam gewoon in Alphen mee rennen.

Pas vanaf 1999 was er ook een wedstrijd over twintig kilometer voor de vrouwen. In de jaren ervoor was vijftien kilometer voor hen de maximale afstand. Bij enkele wedstrijden was achteraf twijfel over de vraag of de afstand van twintig kilometer wel juist gemeten was. Bijvoorbeeld in 1983, toen opeens diverse atleten de afstand opeens binnen het uur afraffelden. Cor Lambregts finishte in 57.40, op negentien seconden gevolgd door Marti ten Kate, destijds de beste van Nederland.

Sinds 1989 is de organisatie in handen van de Stichting Twintig van Alphen. De naam van het evenement is inmiddels officieel de 20 van Alphen, in cijfers dus. Ad Persoons zal elk jaar in maart denk ik stiekem een traantje laten vanwege het feit dat zijn topwedstrijd van weleer is afgezakt naar een recreatieloop. Eigenlijk best jammer inderdaad, maar het feit dat er jaarlijks zo’n kleine 8.000 enthousiastelingen er veel plezier aan beleven is toch heel mooi.