De Westerpost probeert stoelyoga in De Serre: ‘Is dat de stoel die kraakt of…?’

Yoga op een stoel… dat moet toch niet zo moeilijk zijn? Fysiek valt het me mee, al moet ik wel even laten weten dat ik tijdens deze les omringd ben door 65-plussers, de doelgroep deze les. Maar wat tegenvalt is ‘je geest in je lijf krijgen’, zoals yogadocent Gloria Spaans geregeld aankaart komend uur (voor het geval je het zou vergeten, en dat doe ik). Dát is keihard werken. Zeker als je als verslaggever vlak voor aanvang vanaf kantoor bent aangesneld bij de les waar zelfzorg centraal staat. Een uur voor wat meer rust in lijf en leden, en een reportage.

Echt houvast

Al vijftien jaar geeft Gloria Spaans onder andere twee keer per week deze vorm van yoga in het buurthuis. “De stoel maakt het voor iedereen toegankelijk. Of je nu herstellend bent van iets of senior, je kunt meedoen.” Ook sta-oefeningen zijn onderdeel van de les, waarbij je ook mag blijven zitten, maar hoe dan ook de stoel als houvast hebt. Dat vindt ook de Westerpost heel fijn.

Hier en… nu

We beginnen met onze handen naar boven gedraaid op schoot. Als journalist wil je altijd weten waarom en de docent voelt dat zonder hardop vragen goed aan. “Zo kunnen ze ontvangen,” vertelt ze. Wat ontvangen kan worden, laten we maar even. “Niets forceren,” zegt ze. “Zorg dat je hier bent met je aandacht,” begeleidt ze de groep op rustige wijze. Met de ogen gesloten en een paar diepe ademhalingen door de neus wordt het ‘hier en nu’ steeds meer ‘hier’, en na een tijdje ook ‘nu’. En met een hand op het hart en de andere op de buik, word je je echt bewust van je hartslag. Die zakt al wat sinds het begin van de les.

Wolk

“Probeer te vertragen,” zegt Gloria alsof ze aanvoelt dat nog niet iedereen in de groep vertraagd is. Er volgen oefeningen met draaiende polsen, bewegende handen (“alsof je een wolk in en uit elkaar haalt” is een nuttige en duidelijke uitleg), met vingertoppen tegen vingertoppen, met zachte strelingen (“alsof je je handen insmeert”) en een stevig handpalmen wrijven. Als je goed meedoet, vergeet je gisteren en morgen en daar. Hier en nu, dat zijn we.

Babyboomers

Met dertien deelnemers is het deze les volle bak. Twee deelnemers zitten – letterlijk dus – al sinds het begin bij Gloria Spaans op les. De leeftijden gaan van 70-plus tot 93-min. Allemaal vrouwen, al zijn mannen ook welkom. Volgens de docent zijn die op jongere leeftijd steeds meer in voor een les yoga, maar de generatie van mannelijke babyboomers is nog niet om.

Sorry!

En dat zou geen gek idee zijn. Dacht de Westerpost vooraf met een clubje ouderen wat mee te deinen (sorry, leuke yogadeelnemers), het bedachtzaam rekken en strekken – is dat de stoel die kraakt of mijn rug? – doet een mens echt goed. Dat iemand (de yogadocent) af en toe vraagt hoe het gaat, ook. Of we nog contact hebben met de grond, en met jezelf, vraagt Gloria. En daarmee dwaal je heel effectief weer weg van boodschappenlijstjes, terug naar de yogaruimte in De Serre. Naar energie, balans, reset en naar mudra, yin en yang en pranayama.

Zonnegroet

Zweverig? Nee. “Of je er iets bij voelt of niet,” zegt Gloria terwijl we allemaal onze duim en wijsvinger tegen elkaar aandrukken, “het brengt je wel waar je wil zijn.” Ik weet inmiddels waar dat is. Na nog een zonnegroet op de stoel volgt het deel waar alle deelnemers zich altijd erg op verheugen: de nazit. Met koffie, thee, een koekje en kletsen. Ook dat is zelfzorg.

Elke donderdag om 13:00 uur is er een les stoelyoga voor senioren in De Serre aan de Pieter Calandlaan 258. Op maandag van 10:30 tot 11:30 uur en op donderdag van 11:30 tot 12:30 uur is er eenzelfde les voor alle leeftijden. Voor tarieven en alle andere lessen van Gloria Spaans, zie www.miyoga.nl.

Ook de Westerpost mee laten doen met jouw activiteit? Mail me op redactie.westerpost@rodi.nl.