Memet Kaya: ‘Ik dacht: hoe kan ik echt vrij zijn?’

Door: Benjamin Corten

Wat deed u hiervoor voor werk?

“Ik had dertien jaar een vegetarisch eetcafé op Plein ’40-’45. Daar heb ik heel veel mensen leren kennen die nu nog regelmatig langskomen voor de koffie.”

Dat is wat anders.

“Ja, en leuk. Door omstandigheden woon ik nu in een camper en sinds de oprichting van mijn koffiestand ga ik er heel Amsterdam mee rond. Op Koningsdag stond ik op Plein ’40-’45 en op een evenement van het UWV. Ik combineer nu eigenlijk mijn hobby met mijn werk: kamperen en koffie verkopen. Dit werk past eigenlijk perfect bij mijn levenspatroon.”

Hoe kwam u op dit idee?

“Toen ik stopte met het eetcafé dacht ik: hoe kan ik echt vrij zijn? Ik kwam toen op het idee van ‘vrijheidskoffie’, als weg naar onafhankelijkheid.” Memet wijst naar zijn logo met het Vrijheidsbeeld erop. “Op sommige momenten gaat het goed, soms gaat het minder goed, maar zo lang ik onafhankelijk kan zijn ben ik tevreden. Ik werkte eerst eigenlijk puur voor de kost, maar nu gaat het al stukken beter. Ooit word ik wel een keer beroemd!”

Waar komt die ambitie vandaan?

“Mijn doel in het leven is om zoveel mogelijk te zien. Ik heb net dertien maanden door de Balkan gereisd. Nu ben ik aan het sparen voor een grote reis door Afrika. Filmpjes inspireren me. Dan denk ik: daar wil ik naartoe. Reken maar dat ik weer in het buitenland ben als ik genoeg heb verdiend. Dan ga ik op reis lekker espresso voor mezelf zetten.”

Heeft u al veel klanten mogen ontvangen?

“Er komen geregeld mensen langs voor een praatje of een kopje koffie. Vooral uit die gesprekken met klanten haal ik heel veel voldoening. Dat is ook een van de redenen dat ik dit werk doe. Sommige mensen zijn echt tot tranen geroerd door mijn persoonlijke verhaal; dat doet me heel veel. Maar lange rijen daar sta ik ook niet op te wachten, want dan is het ook geen vrijheidskoffie meer, maar keihard werken.”

Wilt u de lezers nog iets meegeven?

“Je moet altijd je dromen najagen. Mijn droom om vrij te zijn zou ik niet in een negen-tot-vijf baan kunnen waarmaken. Het werken in de open lucht voelt veel warmer. Ik heb eigenlijk niet zulke grote dromen; het zijn juist de kleine dingen waar ik tevredenheid uithaal.”