Toen en nu: Niet de duizendste

De brug over de Postjeswetering, tussen de Antillenstraat en het Rembrandtpark staat namelijk geregistreerd als nummer 684. Daar straks meer over. Eerst kijken we naar de dag van de opening: 2 april 1974. Er werd niet alleen hoera geroepen maar ook gedemonstreerd. Op het ene spandoek stond: Wanneer opent de wethouder de nieuwe 7e Montessorischool? Op het andere: Met spoed een hek voor onze kinderen’. Er stond ook nog in kleine letters ‘a.u.b.’ bij. Het was een keurige demonstratie.

Grillig

De duizendste brug was het niet, al nam men toen graag aan van wel. Maar de nummering van Amsterdamse bruggen is dan ook best grillig, omdat de stad groeit en er soms een brug verdwijnt, waarna het vrijgekomen nummer niet nogmaals wordt gebruikt. In Nieuw-West is één ding duidelijk: de brugnummers beginnen op één na – de Karl Popperbrug in Slotervaart – met een zes. Na een oproep in 2016 van de gemeente om namen voor naamloze bruggen in te dienen kregen een flink aantal een wat aantrekkelijker naam dan nummer 600-nogwat.

Blauwe, rode en gele

Terug naar de 684, die je hier op de foto van toen en nu ziet. Die heeft twee iets smallere zusjes in de buurt: de 682 en 683. Alle drie geven ze voetgangers en fietsers toegang tot het Rembrandtpark, alle drie herken je ze aan hun eigen kleur. Deze Duizendste brug heeft blauwe leuningen, de andere twee rood respectievelijk geel.

Naamloos in Noord

En de echte duizendste? Beter gezegd: de brug die in de gemeentelijke administratie nummer 1000 heet? Die kwam jaren later na 1974, pas in 2008. De brug overspant de Nieuwe Leeuwendalerweg, ligt dus in Noord, en gaat naamloos door het leven. Ook nog nadat de naam, de Hederabrug (vanwege de klimop-motieven op de brug), door nummer 998 werd afgepakt. Als een brug kon jammeren, zou je ‘m de hele dag horen.

Meer over de geschiedenis van de stad lees je in de boeken van www.mokumsemikmak.nl.