Bewonersreactie op opvang aan de Ditlaar
SLOTEN - Enkele Westerpostlezers klommen na het artikel eind augustus over de beoogde opvang aan de Ditlaar 3 in Sloten in de pen. Een bewoner uit Nieuw Sloten vraagt zich af: is dit het moedige bestuur dat Pels belooft?
In de discussie over de beoogde woonvoorziening aan de Ditlaar gaat het inmiddels om meer dan een stadsdeelafweging. Het dossier raakt rechtstreeks aan de bestuurlijke verantwoordelijkheid van wethouder Zita Pels. Juist daarom is de vraag onvermijdelijk: is de bestuursstijl die Pels voorstaat ook herkenbaar in de manier waarop de gemeente met de buurt rond Ditlaar omgaat?
Werkelijk luisteren
In haar recente essay ‘Politiek ziek, een pleidooi voor kwetsbaarheid’ pleit Pels voor een overheid die fouten durft toe te geven, werkelijk luistert naar de leefwereld van mensen en niet automatisch terugvalt op macht, regels en systemen wanneer het ingewikkeld wordt.
‘Als onze burgemeester zelf de noodklok luidt…’
En dan valt het zwaar tegen wanneer buurtbewoners nu wordt verteld dat de keuze voor de locatie en de doelgroep vaststaat. Omwonenden kunnen nog wel meedenken over veiligheid, leefbaarheid en het omgaan met eventuele overlast. Maar de belangrijkste vragen zijn al beantwoord, zonder dat de buurt werkelijk bij het vraagstuk werd betrokken.
Ernstig onder druk
En het kan de wethouder toch niet verbazen dat er vragen zijn — veel vragen — als onze burgemeester zelf de noodklok luidt. Als inmiddels verschillende delen van de stad als overlastgebied zijn aangewezen. Als in de Haarlemmerbuurt wordt gesproken over structurele overlast door onder meer dak- en thuisloze en verslaafde personen, openlijk drugs- en alcoholgebruik en intimiderend gedrag. Als in andere gebieden cameratoezicht, verblijfsverboden en extra handhaving worden ingezet omdat de openbare orde onder druk staat. En als de gemeente zelf constateert dat personenoverlast in Amsterdam is toegenomen en dat de aanpak ervan op sommige plekken ernstig onder druk staat.
Welke effecten
Als Amsterdam zelf constateert dat verslavingsproblematiek en personenoverlast in delen van de stad zulke ernstige vormen aannemen dat uitzonderlijke maatregelen noodzakelijk zijn, dan mag je bij een nieuwe woonvoorziening met bewoners met onder meer verslavingsproblematiek toch op zijn minst verwachten dat vooraf zeer zorgvuldig wordt onderzocht welke effecten deze voorziening op de directe omgeving kan hebben.
‘Het zou Pels sieren als ze dit zou erkennen’
Dan verwacht een buurt precies het moedige bestuur dat wethouder Pels zegt voor te staan. Dan zou het de wethouder sieren als zij zou erkennen dat onvoldoende is onderzocht wat deze beslissing voor de buurt betekent. Dat er te snel is geconcludeerd dat deze locatie geschikt is. En dat er onvoldoende is geluisterd naar de vragen en zorgen van de mensen die hier dagelijks wonen, werken en hun kinderen naar school brengen.
Huiswerk
Want bestuurlijke moed betekent niet dat je een eenmaal genomen besluit koste wat kost verdedigt. Bestuurlijke moed betekent dat je durft te erkennen wanneer je huiswerk niet af is — en vervolgens bereid bent opnieuw te kijken.
Dat is geen politieke zwakte. Dat is precies het moedige bestuur dat Zita Pels zelf belooft.
Een bewoner van Nieuw Sloten
Meer nieuws uit Amsterdam Nieuw-West?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie