Buurvrouw met aandacht voor iedereen

NOORD - Buren, buurtgenoten, geloofsgenoten, vriendinnen en vrienden namen op zaterdag 6 januari afscheid van hun Gé. In de kosterij op het Brede Kerkpad vertelden ze elkaar herinneringen aan de bijzondere vrouw die ze nu missen.

Er waren ijstaartjes van IJskoud de Beste, koekjes en zoutjes van Van Willes en haring van De Zeemeeuw. Het Shanty koor zong samen met de aanwezigen de liederen waar Gé zo van hield. De bijeenkomst was georganiseerd door Paula en Jeannette van de Nieuwendammerkerk, Hanneke van de Blauwe kamer en Simone van Haarsalon. De crematie heeft voor de jaarwisseling in besloten kring plaatsgevonden.

Tot voor kort kon je Gé nog tegenkomen op de Leeuwarderweg en in het buurtje rond het Meeuwenplein. Zittend in de zon op het bankje voor haar huis. Of in weer en wind met haar rollator op weg naar de apotheek, de tweedehands winkel, de bakker, de viskraam, de kapsalon, de snackbar of de ijssalon. Met de bus ging ze naar Dirk, het Buikslotermeerplein of een Oekraïens echtpaar dat ze taalles gaf. Ze kwam overal om bij te kletsen en verhalen te vertellen. 

Ze ging naar de Nieuwendammerkerk en de Blauwe huiskamer, zong daar boven iedereen uit en genoot er van het samenzijn. Als trouwste fan van het Shanty-koor wist ze de mannen haast te overstemmen. Ze kende de namen en geboortedagen van alle kinderen op de Leeuwarderweg en vergat hun verjaardagen niet.

Hanneke: “Gé nam altijd iets lekkers mee. Ze had aandacht voor iedereen. Op het laatst zag ze niet meer wie waar in de kring zat, maar tijdens het gesprek viste ze dat toch uit. Bij vertrek had ze altijd voor iedereen een woordje of een wens.”

Een buurvrouw: “Ze had vroeger in koren gezongen en wilde geen concert van haar koor in het Concertgebouw missen. Vervoer met de RMC-taxi was vaak een ramp waardoor ze ver na middernacht thuiskwam. Maar ze deed het tot het laatst toe. Ze heeft ons gestimuleerd concerten en opera te bezoeken.”

Simone: “Tante Gé sloeg geen verjaardag over. Vanaf hun geboorte kregen mijn kinderen altijd een cadeautje en voor iedereen was er een geheel volgeschreven kaart, waarop ze iedereen de groeten deed. De groeten kreeg ik zelfs nog twee dagen voor haar overlijden in een filmpje, opgenomen door Shanty-zanger Rob, haar favoriet.”

Voor de 94-jarige Gé was er al vele jaren haast een heel dorp nodig om ‘zelfstandig wonen’ mogelijk te houden: familie, zorgwerkers, de huisarts, een mantelzorger, de buren, de dominee, geloofsgenoten, vriendinnen en vrienden, winkeliers, chauffeurs en medepassagiers. Ze was dankbaar voor hun aanhoudende en steeds meer noodzakelijke hulp. Desondanks bleef ze een gevoel van zelfstandigheid behouden en bleef van de steeds schaarser wordende contacten buiten de deur genieten.

Filmpjes over en met Gé zijn te vinden op www.hcan.nl