Drie diamanten huwelijken in Noord

Zoals van Martien Hesseling en Aukje Reitsma. Hun huwelijk was groot nieuws in 1966. Een huwelijk dat werd voltrokken door zowel een pastoor als een dominee. Hiervoor had Martien dispensatie gekregen van Mgr. Bekkers, dat was de bisschop naar wie ook de school in de Waterlandpleinbuurt is vernoemd.

Militaire dienst

Martien groeide op in Amsterdam in een rooms-katholiek gezin met veel broers en zussen. Ging naar het St. Nicolaaslyceum in Zuid, dat toen nog in de buurt van het Haarlemmermeerstation lag. Na het vervullen van de militaire dienst, als administrateur bij de Marechaussee, kwam Martien terecht bij Philips in Eindhoven. Volgens het krantenbericht uit 1966 als ‘wetenschappelijk fotograaf’.

Aukje Reitsma groeide op in Ureterp-Selmien in Friesland, en wel in een Nederlands hervormd gezin. Twee geloven op één kussen… Op advies van haar docent, ze wilde verder leren en was goed in exacte vakken, ging Aukje werken bij Philips in het laboratorium. Philips nam jonge mensen die goed waren met wiskunde en techniek aan en bood hen aan om verder te leren.

Prettig in Noord

Het was hard werken en studeren maar zo konden zowel Martien als Aukje een opleiding volgen naast het werken. Martien deed de Hts met wiskunde en Aukje volgde de mo-opleiding tot docent wiskunde. Zo ontmoetten zij elkaar ook in het onderwijs; en in het onderwijs zouden beiden ook blijven werken. Aukje gaf nog les in Goes in Zeeland, dat was flink reizen; en later in Amsterdam. Martien ging les geven in de Jordaan en later op het Waterlandcollege in Noord. Ze wonen prettig in Noord en kunnen genieten van het groen en de Botonde aan het einde van de Purmerweg.

De kunst om een huwelijk goed te houden is volgens hen: ‘accepteren dat er wel eens een meningsverschil is, maar altijd goed maken voor het slapen gaan. Zo begin je de volgende dag weer op goede voet met elkaar.’

Geniet nog steeds

De heer en mevrouw Lankes-Kok kregen bezoek van Brahim Abid. Zij wonen in Tuindorp Nieuwendam. Zij ontmoeten elkaar op het werk bij Heijbroek-Zelander, dat later de Technische Unie zou gaan heten. Joop werkte in het magazijn, dat gevestigd was in een aantal panden op de Prinsengracht, aan de rand van de Jordaan. Dat waren de panden waar nu het Pulitzer hotel zit. Maar toen nog magazijnen voor elektrotechniek en sanitair. Joop vond het werk in het magazijn prachtig. Later deed Joop dat ook bij grote projecten op locatie. Hij geniet nog steeds van de grote bouwprojecten die hij in de stad ziet en hoe hij zijn stad ziet veranderen.

Plagerig

Rika werkte ook voor Heijbroek-Zelander, eerst als telefoniste, later als koffiedame. Rika’s Amsterdamse uitspraak was niet heel handig als telefoniste. En als koffiedame ontmoette zij Joop. Ze vond hem eerst maar een ‘kakker’. Zo zag Joop zichzelf helemaal niet. Zij trouwden in het gemeentekantoor op de Nieuwendammerdijk. Rika vertelt nog plagerig dat zij zich zorgen maakte over het ja-woord moment, omdat de ambtenaar die hen in het echt zou verbinden stotterde. In de jonge jaren gingen zij met een brommertje op vakantie naar Duitsland, tot het geld op was; en dan belde Rika naar huis om zich op te laten halen.

Kleine jongen

Rika werkte na de Technische Unie bij de kantoorboekhandel/drukkerij in de Van der Pekbuurt. Erik, die als mantelzorger voor het echtpaar zorgt, kwam er nog als kleine jongen schriftjes kopen.

Na jaren op de Ookmeerweg te hebben gewoon, verhuisde het echtpaar een aantal jaar geleden naar Tuindorp Nieuwendam. In het tuintje op de stoelen, met het zonnetje, werd de foto genomen; en daarna werd Marokkaanse cake gegeten die Erik en zijn vrouw hadden meegenomen.

In een dancing

Esther Lagendijk ging op bezoek bij de heer en mevrouw Kuijlenburg-Clabau. Ze hebben elkaar, lang geleden, leren kennen in een dancing in het centrum. Midden jaren zeventig verhuisden ze naar De Banne, toen nog in aanbouw, en wonen daar sindsdien met heel veel plezier. Meneer was lasser, maar heeft uiteindelijk van zijn hobby fotografie zijn werk gemaakt en mevrouw werkte op een kantoor.