Noorderlingen met eigen verhaal over hoe flinterdun het lijntje kan zijn

Natasja is 51 jaar en moeder van 4 kinderen. Na 12 jaar samenwonen vertrok zij op een ochtend zonder de kinderen. Dat was geen makkelijk besluit. “Je staat letterlijk op straat, je laat je kinderen achter en vindt dan geen huis meer”. Zeker een half jaar heeft ze rondgezworven, bij vrienden op de bank geslapen, maar ook vaak in de auto. Hierna kreeg ze een plek met twee andere moeders bij Parentshouse van De Regenboog Groep op IJburg, voor 1 jaar. Na nóg een opvanglocatie kreeg ze een woning in Tuindorp Oostzaan toegewezen. Een zogenaamde ‘omklapwoning’. 

Al vier jaar lang staat ze iedere ochtend om half zeven op en zorgt dat haar kinderen op tijd op school komen. Volgens Natasja geven veel mensen het op, maar je moet juist in beweging blijven zodat alles blijft stromen. Natasja werkt nu in de weggeefwinkel in West. Ze doet de styling van de winkel en geeft kledingadvies. Natasja wil de mensen het gevoel geven dat ze gezien worden. Belangrijk vindt ze dat mensen opener en vriendelijker naar elkaar worden: een glimlach kost namelijk niets!  

Mohammed is 56 jaar, komt oorspronkelijk uit de oude piratenstad Salé in Marokko. Hij studeerde wiskunde en Russisch in Moskou. In 1997 kwam hij naar Nederland en werkte als ambtenaar bij de provincie Noord-Holland in Haarlem en daarna als docent wiskunde. Hij trouwde en kreeg vier prachtige dochters. Maar het was geen gelukkig huwelijk. Mohammed was vader en moeder tegelijk. Toen zijn jongste dochter naar de middelbare school ging, is hij weggegaan. Zoals hij zelf zegt: “Ik moest weg bij mijn gezin om thuis te komen bij mezelf.” 

Hij woonde anderhalf jaar in het Passantenhotel en sliep 7 maanden in een tentje in het Vliegenbos. Voor Mohammed was dit eigenlijk een gelukkige tijd. Hij had in 20 jaar eindelijk weer eens tijd voor zichzelf. Mohammed wilde niet bij vrienden op de bank logeren, hij moest en zou het zelf oplossen. Hij overleefde op straat met het beroemde blauwe boekje van de Regenboog Groep. Mohammed houdt van Bach, wiskunde, Hollandse koeien en fietsen.  

Marijke is 75 jaar en woont in de Banne. Toen haar man Hennie in 2012 overleed kon ze de hypotheek van haar koophuis niet meer betalen en kreeg nergens compensatie. Het was financiële crisis, het huis was minder waard en er waren geen kopers te vinden. Ze werd door de bank gedwongen om het huis te verkopen en moest verhuizen naar een veel te dure huurflat in de Banne. Met als gevolg dat ze in de schulden kwam en te maken kreeg met schuldsanering. Maar Marijke is een pittige en strijdbare vrouw.

Zeven jaar is ze bezig geweest om een oplossing te zoeken voor haar situatie en raakte bijna haar huurflat kwijt. “Brieven, bidden en smeken” zoals ze het zelf zegt. Haar activistische inborst, die de laatste paar jaar tot bloei is gekomen, komt vooral bij de Noordas tot zijn recht. “Samen proberen we de wet- en regelgeving aan te passen en beleidsmakers ervan te doordringen dat het huidige systeem slachtoffers maakt.” Marijke zit regelmatig bij wethouders en denktanks, georganiseerd vanuit het ministerie. 

Parels voor de Zwijnen maakt community-theater op locatie over maatschappelijke thema’s.  

Professionele acteurs spelen fictieve rollen en ervaringsdeskundigen uit Noord vertellen een gedramatiseerde versie van hun eigen levensverhaal. De maatschappelijke thema’s die Parels persoonlijk en inzichtelijk maakt, weerspiegelen de actuele ontwikkelingen in alle grote steden en overstijgen de specifieke problematiek van Noord. Het zijn kleine verhalen over ‘gewone’ mensen, maar stadse drama’s met grote gevolgen.  

Bijna niemand kan zonder een huis

UITGEWOOND is een thema dat iedereen aangaat. Bijna niemand kan zonder een huis. Toch zijn er in ons land meer dan 100.000 mensen die geen thuis hebben. Dakloos worden kan ons allemaal overkomen. Dat laten de verhalen van de mensen in de voorstelling zien, die door pech of andere speling van het lot hun huis zijn kwijt geraakt.