300 huwelijken in het Vredeskerkje: Mieke Wit bereikt bijzondere mijlpaal

Door: Ed Bausch

300 keer trouwambtenaar in het Vredeskerkje

Het was toen niet haar eerste huwelijksvoltrekking. De teller staat inmiddels op 1341. Daar zal nog wel wat bijkomen, maar: “Eind december stop ik. Ik ben nu 86 en je moet toch een keer met iets stoppen.” Dan komt een eind aan de een periode van gesprekken, van voorbereiden, de voltrekking zelf, contacten daarna. “Ik hou gewoon van mensen”, zegt ze.

“Bij mijn vroegere werk was ik onder meer speechschrijver bij een grote verzekeraar. Dus dat kon ik wel, net als spreken in het openbaar. Je leert ook wel om als het ware dingen te horen die bruidsparen niet zo zeggen, maar die ze misschien wel bedoelen. Dan moet je goed kunnen afwegen om te komen tot een tekst die hen recht doet.”

Valk

Dat is zeker ook belangrijk bij huwelijken, waarbij een van de partners snel zal gaan overlijden. “Denk je in, dat raakt mij ook diep hoor. Maar je moet er wel staan. Andere keren verschijn ik, in toga en al, opeens ten tonele als de huwelijksvoltrekking voor alle gasten op het zogenaamde verjaardagsfeest een verrassing is. Het kwam ook wel voor dat een valk de ringen kwam brengen. Dat mislukte. Nu is er nog wel eens een valk, maar de ringen heb ik dan al een doosje.”

‘Mijlpalen zijn er om de slingers aan op te hangen’, dat stond er op het kaartje dat het bestuur van het Vredeskerkje dinsdag aan de grote bos bloemen had gehangen, ter gelegenheid van de driehonderdste keer dat Mieke er een huwelijk voltrok, daar in het romantische kerkje in de duinen. Een mooie samenwerking dus.

Eervol werk

“Ik heb het werk altijd ervaren als een heel eervol iets, de kandidaat-bruidsparen vertrouwen je toch heel wat toe. Ik kom met een hele vragenlijst op hen af en de kunst is vooral om meer te horen dan ze zeggen. Ik bedoel om je een beeld te kunnen vormen wat later verstandig zal zijn om te zeggen en wat niet. En dan hoop ik dat iets van mijn woorden zal blijven hangen, als herinnering aan een voor iedereen zo bijzondere dag, de trouwdag.” En dinsdag was het bijzonder als altijd, toen twee jonge mensen uit Hoorn kozen voor Mieke Wit als hun babs en voor het Vredeskerkje in Bergen aan Zee.