Honderden schapen en blatende herders trekken door Bergen op weg naar Brussel: ‘De schapen hebben absoluut geen saai leven’

Door: Elvis Horn

450 kilometer lopen doe je natuurlijk niet zomaar. Daarom trekt de route langs verschillende locaties waar herders kunnen aanhaken. Zij lopen dan een stuk mee, en kunnen daarna zelf bepalen wanneer ze teruggaan. Marijke Dirkson komt oorspronkelijk uit Egmond en is schaapsherder. Ook zij neemt ook deel aan de tocht.

“We lopen een stukje mee van Petten naar Burgerbrug. Op die dag hebben we ook allerlei demonstraties over spinnen en weven. Zodat mensen kunnen zien dat wol een geweldig product is. Daarna sluiten we in Amsterdam aan, we brengen schapen met een trailer naar het Museumplein zodat we met mensen in gesprek kunnen gaan over het vak.”

Problematiek

Hoewel de sfeer erg vrolijk is tijdens de tocht, is er wel een serieus doel. Marijke vertelt dat het belangrijk is dat er meer aandacht komt voor dit eeuwenoude beroep. “Schaapherders hebben de afgelopen jaren veel op ons dak gekregen”, geeft ze aan.

Volgens Marijke zijn de verschillen met andere Europese landen groot. “Wij zijn het enige land dat geen Europese subsidies krijgt. Als je aan een Spaanse herder vraagt hoeveel het hem kost om te vaccineren tegen blauwtong, dan is het voor hem gratis en wij betalen daar twintigduizend euro voor. Ook de wol heeft hier gewoon geen waarde meer en we hebben te maken met de wolf. Schaapherders kunnen prima leven met de wolf, maar de discussies duren zo lang dat de herder de problemen ervaart voordat er oplossingen gevonden zijn. Als je bijvoorbeeld het dichtheidsplan van Zweden pakt, dan is er hier plek voor 1,8 wolf, maar wij hebben veertig wolven. Die marges kloppen niet.”

Toekomstgerichte sector

Waarom Nederland zo achterloopt als het gaat om de schapensector is lastig te zeggen. Marijke geeft juist aan dat de schapen problemen kunnen verhelpen. “De belangrijkste boodschap is dat we ontzettend toekomstgericht zijn. Schaapherders zijn er al achtduizend jaar, vroeger was het er voor de mest en wol. Nu is het er om juist stikstof af te voeren. Dus wij zijn een geweldig instrument voor de toekomst. We kunnen helpen met brandpreventie, werken aan biodiversiteit en samenleven met de wolf. Op dit moment is het speelveld zo lastig, dat we moeilijk het hoofd boven water kunnen houden.”

Bij het eindpunt in Brussel hopen de herders dan ook dat de boodschap wordt gezien. “We praten al heel lang op nationaal niveau, ik vind dat absoluut niet snel gaan. We lopen nu naar Brussel, want daar wordt het landbouwbeleid bepaald. Dus ik hoop dat we ze daar zo ver kunnen krijgen dat ze zeggen: Hé Nederland waarom doen jullie zo weinig voor jullie schaapherders.”

Leuke reacties

Naast het aanpakken van de problematiek, is het creëren van begrip voor het vak ook een doel. Veel mensen reageren enthousiast op het beeld van schapen die langs dorpen en steden komen. “Wij lopen vaak met de schapen en verplaatsen een hoop kuddes. Het is iets wat mensen prachtig vinden. Dat is ook wel weer het mooie van ons vak, wij werken in het landschap, maar we zijn er ook echt om ons te verbinden met het publiek en de omgeving. Met de march doen we dat heel nadrukkelijk.”

‘Hoe leuk is het voor een schaap dat je overal komt’

Hoewel de dieren een hoop nieuwe plekken en vooral ook nieuwe mensen zien, hoeft niemand te vrezen voor extra stress voor de schapen. Marijke geeft aan dat het zo echt een uitje is voor de schapen. “We verplaatsen elke dag kuddes van locatie naar locatie. Ik denk alleen maar, hoe leuk is het voor een schaap dat je overal komt. Wij hebben Kempische Heideschapen, die zijn heel relaxed en hebben een ontzettend goed kudde-instinct. Wij zien dat de schapen juist erg blij zijn tijdens de tochten. Er is riet langs de kanten en vers gras, dat is werelds voor die dieren. De schapen hebben absoluut geen saai leven.”

Ga voor meer informatie naar www.woolmarch.com.