In Memoriam: Sjoerd Kuyper

Door: Ed Bausch

BERGEN-Weg uit het straatbeeld: schrijver Sjoerd Kuyper altijd samen met echtgenote, illustrator en beeldend kunstenaar Margje Kuyper. Twee heel gewone mensen fietsend door de dreven ergens heen al besluit van een werkdag of weer op weg naar huis in de Geestbuurt, nog weer even iets schrijven of schilderen. Als nieuwkomers van ooit decennialang smoorverliefd in en op Bergen.

Ontroerende woorden

“Ik ben gelukkig, heel gelukkig”, zei Sjoerd vanaf zijn ziekbed, toen zijn kleinkinderen hem weer een nationale prijs kwamen uitreiken. Heel dappere en enorm ontroerende woorden van een man die beschikte over een enorm inlevingsvermogen en daarmee werelden op pagina’s toverde. Van een man die ook, op het sombere af, heel kritisch kon zijn over de wereld.

En toch: “Tob niet, ‘t komt toch anders.” Die woorden van zijn oma Trijntje haalde hij aan in zijn bijdrage aan de serie Gedachten aan Zee in het Vredeskerkje een paar jaar geleden. Hij dacht dat hij, jong in de jaren ‘ 60 en ‘70, wel ongeveer de beste tijd had meegemaakt die je kon meemaken, in het mooiste land, ons land. Dat alle generaties erna het minder zouden hebben. Maar hij zag in zijn kinderen en kleinkinderen dat alles doorgaat, anders doorgaat. Maar Bergen, Nederland zonder schrijver Sjoerd Kuyper, dat is wel een hard gelag.

De tekst van de lezing is te vinden op de website van kunstgetij.