Thuiswedstrijd met een dorps karakter: deelnemers kijken uit naar Triatlon Castricum 2026

Thomas de Bont weet als geen ander wat de charme van de Triatlon Castricum is. Hij eindigde in 2024 nog als zesde en verraste zichzelf vorig jaar met een tweede plaats. Juist het dorpse karakter maakt de wedstrijd voor hem bijzonder. “Je wordt toegejuicht door mensen die je kent. Dat maakt het persoonlijk en gezellig. Het is niet zo massaal als veel andere triatlons en dat vind ik juist leuk”, vertelt hij.

Thomas heeft inmiddels de nodige ervaring opgedaan binnen de triatlonsport. Zo voltooide hij eerder een halve Ironman in Tsjechië en deed hij vorig jaar, drie maanden voor hij aan de start in Castricum verscheen, nog mee aan een ‘Grizzlyman wedstrijd’. Toch blijft hij steeds op zoek naar nieuwe uitdagingen. Van de drie onderdelen ligt het hardlopen hem het beste. “Bij de kortere afstanden van een triatlon kun je je snelheid goed behouden. Dat spreekt mij aan.”

Dit jaar moet hij de wedstrijd echter aan zich voorbij laten gaan. Een blessure gooide roet in het eten. “Jammer natuurlijk, maar zo maak ik iemand anders weer blij met mijn startplek. Vorig jaar was ik degene die daarvan profiteerde.”

Verstand op nul richting de finish

Voor Thomas blijft vooral het einde van een triatlon een bijzonder moment. Na het zwemmen, fietsen en hardlopen komt het aan op karakter. “De laatste minuten zijn echt doorbuffelen. Je voelt vermoeidheid, misschien wat kramp, maar je gaat door. Vanaf de start staat je verstand eigenlijk op nul en ga je ervoor.”

Kennismaken met de sport

Volgens hem is de Triatlon Castricum bovendien een ideale wedstrijd voor mensen die kennis willen maken met de sport. “De sfeer is gezellig en laagdrempelig. Als je net begint met triatlons is dit een mooie wedstrijd om ervaring op te doen.”

Van wachtlijst naar podium

Ook Marie-Sophie Res bewaart warme herinneringen aan haar eerste individuele deelname vorig jaar. Ze eindigde als derde vrouw en dat maakte de ervaring extra bijzonder. “Het was altijd al een wens om mee te doen. We waren net verhuisd naar de Cieweg en het leek me altijd al speciaal om een triatlon in je eigen woonplaats te doen”, vertelt ze.

Inschrijven bleek jarenlang een uitdaging. “Ik was iedere keer te laat. Vorig jaar weer. Ik stond op de wachtlijst en had eigenlijk niet meer verwacht dat ik nog mee kon doen. Tot ik drie weken voor de start werd gebeld dat er een plek vrij was.”

De wedstrijd werd meteen een familieaangelegenheid. Haar vader en broer stonden langs het parcours om aan te moedigen, terwijl haar moeder zelf ook deelnam. “We hebben samen getraind, hardgelopen, gezwommen en gefietst. Dat maakte het extra leuk.”

Estafette

Dit jaar kiest Marie-Sophie voor een andere aanpak. Ze vormt samen met een vriendin een estafetteteam en neemt het zwemmen en fietsen voor haar rekening. “Mijn vriendin vertelde dat ze steeds fanatieker bezig was met hardlopen. Op een gegeven moment zei ik: zullen we niet eens meedoen als estafetteteam? Dat leek haar een goed idee. We wilden eerst iemand anders voor het zwemmen erbij vinden, maar dat lukte niet. Omdat ik eerder zwemtraining heb gevolgd, besloot ik dat onderdeel zelf te doen.”

Lange afstanden fietsen

De kracht van Marie-Sophie ligt voornamelijk bij het fietsen. In een week zit ze gemiddeld 15 á 16 uur op de fiets om haar conditie, kracht en techniek te verbeteren en te onderhouden. Onlangs reed ze nog lange afstandswedstrijden in Spanje (160 kilometer fietsen in 6 uur) en kwalificeerde ze zich voor het EK en WK Gravelfietsen. Marie-Sophie: “De zwaarste trainingsperiode ligt al achter me. Die conditie neem je constant mee als je het blijft onderhouden. Daardoor heb ik ook vertrouwen in het zwemmen.”

Plezier staat voorop

Voor Marie-Sophie draait de Triatlon Castricum niet alleen om prestaties, maar vooral om plezier en inspiratie. “Ik hoop dat mensen langs het parcours vooral zien hoeveel plezier deelnemers hebben. Zeker jonge meiden en vrouwen wil ik laten zien dat dit soort evenementen voor iedereen toegankelijk zijn. Een estafette is een heel laagdrempelige manier om kennis te maken met de sport.”

Aan mensen die twijfelen of ze moeten komen kijken, heeft ze een duidelijk advies. “Eigenlijk moeten ze gewoon meedoen”, zegt ze lachend. “Het is een leuke en gezellige dag. Je ziet mensen uitgeput over de finish komen, maar tien minuten later zeggen ze alweer: volgend jaar weer. Dat enthousiasme werkt aanstekelijk.”

En dat is volgens beide deelnemers precies wat de Triatlon Castricum zo bijzonder maakt: een sportieve uitdaging in een vertrouwde omgeving, waar prestaties en plezier hand in hand gaan.